Τρίτη, 7 Ιουνίου 2011

Βελάζουν τα πρόβατα, ξυπνήστε βοσκοί!

Επ' ευκαιρίας της “αγανάκτησης” σε πάμπολλες πλατείες της χώρας και με αφορμή τα πλείστα όσα δημοσιεύματα, θετικά ή αρνητικά, έχουν κατακλύσει το διαδίκτυο αποφάσισα και εγώ να βάλω το λιθαράκι μου στην αποδόμηση της προβατοποίησης και εκμετάλλευσης του Ελληνικού Λαού, από αριστερές και δεξιές κομματικές οργανώσεις. Παρουσιάστηκαν είναι αλήθεια διάφορα αποκαλυπτικά ρεπορτάζ σχετικά με το πόσο προφανές είναι ότι η εν λόγω “εξέγερση” είναι αβλαβής για το σύστημα, όμως, δεν θα μπορούσα να αυτοπεριοριστώ σε καταγγελίες και δημοσιογραφική εργασία. Η ένσταση μου σχετικώς με όλα αυτά δεν μένει στις, ορθές, καταγγελίες περί διεθνιστικών θέσεων ή περί διαφήμισης των εν λόγω εκδηλώσεων από όλα τα καθεστωτικά μέσα, συμπεριλαμβανομένων βουλευτών της κυβερνήσεως. Σίγουρα για έναν συνειδητοποιημένο Έλληνα πολίτη θα έπρεπε να είναι προφανές ότι οτιδήποτε διαφημίζουν οι βρικόλακες, που του πίνουν το αίμα τόσα χρόνια, των ΜΜΕ είναι προς αποφυγήν και απευθείας βρώμικο πέρα από κάθε δυνατότητα επιδιόρθωσης, πόσο μάλλον όταν χαίρονται με αυτό οι βουλευτές της κυβερνήσεως και την αντιπολιτεύσεως ταυτόχρονα. Μια τρύπα στο νερό, λοιπόν, αγαπητοί συμπολίτες ή ακόμα χειρότερα νερό στον μύλο του συστήματος. Όμως, όπως προείπα, θέλω να διατυπώσω την καθαρά δική μου ένσταση σχετικά με τα γεγονότα της Πλατείας Συντάγματος και αυτή εδράζει καθαρά στην παρερμηνεία των λέξεων που χρησιμοποιούνται στις εν λόγω κινητοποιήσεις με απώτερο σκοπό, της παρερμηνείας, την καπηλεία της δικαιολογημένης οργής του κόσμου από αυτούς τους ίδιους που προκάλεσαν αυτή την οργή. Εδράζει στην ίδια την φύση αυτή των εκδηλώσεων και στα τεράστια λογικά κενά που εμφανίζονται σε όλη αυτή την ιστορία. Αυτό που θέλω να πω είναι ότι δεν χρειαζόταν καμμία ιδιαίτερη έρευνα για να καταλάβει κάποιος το προφανές, ότι δηλαδή ο μόνος κερδισμένος από μια “ αγανάκτηση”, όπως η συγκεκριμένη, ήταν το σύστημα και μόνο αυτό. Μόνο και μόνο αν έβλεπε τα πρωτοσέλιδα των καθεστωτικών εφημερίδων με τους διθυράμβους και ατένιζε έστω για ένα δευτερόλεπτο την κατάσταση σε αυτές τις πλατείες θα μπορούσε εύκολα να συμπεράνει του λόγου το αληθές.

Λέξη, λοιπόν, πρώτη και πιο εύκολη η εξέγερση που πηγάζει από την έγερση, δηλαδή το ξύπνημα. Και, ναι, εκεί στο Σύνταγμα λένε ότι ξυπνήσανε, όμως είναι έστω και κοντά στην αλήθεια αυτό; Ήδη έγινε σχετικός σχολιασμός και η απάντηση είναι “όχι”. Όχι μόνο δεν θυμίζει ξύπνημα αυτό που συμβαίνει εκεί, αλλά είναι στην ουσία το ακριβώς αντίθετο, δηλαδή βαθύς ύπνος, χωρίς καν όνειρα, ακόμα βαθύτερος από πριν. Δεν μπορώ να εκφράσω αλλιώς το γεγονός, ότι δεν βρίσκει κανένα από τα πρόβατα πρόβλημα στο ότι ο χασάπης διαφημίζει την “εξέγερση” τους και το αίτημα τους για άμεση σφαγή. Λέξη δεύτερη η επανάσταση, δηλαδή η αλλαγή στάσης απέναντι στα πράγματα, η αλλαγή κοσμοθεώρησης. Πραγματικά σας μιλάω δεν είδα καμμία αλλαγή στάσης και κοσμοθεώρησης. Ο ίδιος χαβαλές που επικρατούσε επί του καταναλωτικού οργίου που συγκλόνισε την ελληνική κοινωνία από το 1981 μέχρι σήμερα επικρατεί και σήμερα στην πλατεία Συντάγματος. Η μόνη διαφορά είναι ότι το πάρτυ έγινε σε μεγαλύτερη πυκνότητα, χωρίς όμως να καταλήξει να γίνει κοινωνικό, αφού και πάλι οι παρεούλες είναι κλειστές ή έστω ημίκλειστες. Η ίδια αδιαφορία που επικρατούσε στην ελληνική κοινωνία και μας οδήγησε εδώ που είμαστε συνέχισε να επικρατεί και σήμερα στο Σύνταγμα, αφού κανείς δεν νοιάζεται για το τι γίνεται ακριβώς δίπλα του, αρκεί να μην τον ενοχλεί στο χτύπημα της κατσαρόλας. Κάπως έτσι συναντήθηκαν στο δρόμο και διάφοροι ένοικοι της “πολυκατοικίας”, πλην “ακομμάτιστοι” βεβαίως βεβαίως, για να “κολλήσουν” μερικά “πατριωτικά ένσημα” με τους εκπροσώπους του Κυριακάτικου Σχολείου Μεταναστών. Η κατσαρόλα φαίνεται ενώνει ακόμα τους “διαφωνούντες” ως προς το λαθρονομοσχέδιο. Λέξη τρίτη φυσικά η αγανάκτηση δηλαδή θυμός, όμως θυμό με την μπύρα να αποτελεί το πρώτο προϊόν σε πώληση εγώ δεν μπορώ να διανοηθώ. Εκτός και αν υπήρξε ποτέ μια εποχή που ένα αλαλάζον και άναρχο πλήθος άλλαξε πραγματικά τον κόσμο. Δεν νομίζω... Ακόμα και για τις εκλογές μπορούμε να βρούμε ένα σημείο της Ιστορίας που οι εκλογές αλλάξαν πραγματικά τον κόσμο, είτε συμφωνούμε, είτε όχι. Για τις κατσαρόλες δεν θα βρούμε ούτε ένα.

Μήπως όμως η πραγματική επανάσταση μερικές φορές αφορά και την ίδια την φύση των επαναστάσεων; Μήπως η Ιστορία των επαναστάσεων στην προκειμένη στιγμή αποτελεί ένα λανθασμένο κριτήριο και είναι γραφτό η επόμενη αλλαγή στον κόσμο να έρθει μέσω ενός ετερόκλητου πλήθους χωρίς σκοπό και όραμα, ενός πλήθους που απλά χτυπά κατσαρόλες; Αυτό θα σήμαινε ουσιαστικές αλλαγές στις κοινωνικές μας δομές, φυσικά. Αυτό θα σήμαινε ότι οι κυβερνώντες όντως θα ακούσουν τις κατσαρόλες. Αυτό σημαίνει ότι τόσο καιρό είχαν παραπλανηθεί από τους δημοσκόπους και δεν γνώριζαν την θέληση του λαού, ενώ τώρα που ο κόσμος τους έδειξε την θέληση του, το κατάλαβαν και πιθανόν να μετανοήσουν. Δεν μπορεί παρά ο προσεκτικός αναγνώστης να έχει ήδη αναγνωρίσει το λογικό σφάλμα και το μυαλό του να βροντοφωνάζει “μα, οι δημοσκόποι διαφήμισαν αυτές τις εκδηλώσεις”. Αληθώς... Άρα δεν ήταν οι δημοσκόποι που θόλωναν την εικόνα για τους πολιτικούς μας που “τώρα θα ακούσουν”. Μήπως ήταν τα ΜΜΕ, τα μη ελεγχόμενα από δημοσκόπους, που με την διαστρεβλωτική τους δημοσιογραφία έκρυβαν από τους πολιτικούς την λαϊκή οργή; Όχι, γιατί και πάλι τα ΜΜΕ είναι αυτά που διαφήμισαν τις εκδηλώσεις αυτές, ενώ πριν λίγα χρόνια τα ΜΜΕ συκοφαντούσαν τις πολύ μεγαλύτερες συγκεντρώσεις που είχε κάνει ο Χριστόδουλος(φωτογραφία επισυναπτόμενη ένα εξώφυλλο της εποχής, κάντε σύγκριση με σήμερα). Και πάλι το αν συμφωνούμε ή όχι δεν έχει σημασία. Τα γεγονότα είναι γεγονότα. Μήπως ήταν ο ίδιος ο Λαός που είχε παραπλανήσει τους πολιτικούς μας με την απάθεια του; Όχι, προφανώς, αφού αυτή η απάθεια δεν άλλαξε, αντιθέτως το ρεύμα της αποχής που μονίμως επιδίωκαν οι πολιτικοί για όσους δεν μπορούσαν να μαντρώσουν προωθείται μαζικά από τις εν λόγω εκδηλώσεις. Τι άλλο μένει; Τίποτα άλλο, θαρρώ, πέρα από άλλο ένα μεγάλο λογικό κενό. Δεν υπάρχει περίπτωση να ακούσουν τις κατσαρόλες οι πολιτικοί μας, ούτε νοιάζονται για το πλήθος που καθημερινώς συγκεντρώνεται έξω από την βουλή. Δεν έχει παντελώς καμμία σημασία για αυτούς το γεγονός, πέρα από το ότι εκτονώνεται μία πραγματική αγανάκτηση του κόσμου με έναν τρόπο πραγματικά αβλαβή για αυτούς.

Το αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι όσο και να φωνάξουν μερικοί μερικοί “δεξιούληδες” οι αποφάσεις της “συνέλευσης” εξακολουθούν να κινούνται όλο και πιο αριστερίστικα δεν θα το σχολιάσω καν, παρά μόνο θα πω πως όταν τα κατσαρόλια σωπάσουν το μόνο που θα μείνει είναι αυτές οι αποφάσεις. Και ας παίρνονται από μια ισχνή μειοψηφία της πλατείας. Scripta Manent, Verba Volant έτσι και αλλιώς. Το πραγματικό ζήτημα, όμως, είναι το τι πραγματικά μπορεί να κερδίσει ο πατριωτικός- εθνικιστικός χώρος από αυτή την συνάθροιση; Είδαμε ήδη πως όταν κάποιοι που βρέθηκαν εκεί κάναν το προφανές, δηλαδή να εκφράσουν την αντίθεση τους στην παρουσία του gay parade στην περιοχή, πήγαν άμεσα ένα “ταξιδάκι αναψυχής” μέχρι την ΓΑΔΑ. Γιατί όλα και όλα... Σιγά μην μας χωρίσουν οι ηθικές αξίες. Μας ενώνει η κατσαρόλα και ο αριστερισμός. Η διάδοση ιδεών είναι το μόνο που μπορεί να κερδίσει ο “χώρος”, ακόμα και αν παραδεχτούμε την ύπαρξη του, μια διάδοση όμως που στην φύση της αυτοακυρώνεται, γιατί η συνύπαρξη με τους φαιδρούς, τους προδότες, και τους “χαρούμενους” καθιστά αυτές τις ιδέες άκυρες κατά την διάδοση τους. Γιατί για ποιες ηθικές αξίες που χάνονται μπορεί να μιλά κάποιος όταν δίπλα του γίνεται ο χορός της Σαλώμης; Για ποιο λαθρομεταναστευτικό κίνδυνο μπορεί να μιλά κάποιος όταν πέρα από τους λαθρομετανάστες, παρόντες στην ίδια διαμαρτυρία είναι και οι προστάτες τους; Θα μιλήσει κάποιος για το παρεμπόριο και τον κίνδυνο που βιώνουν οι Έλληνες καταστηματάρχες με τους παράνομους μικροπωλητές ακριβώς δίπλα του; Ίσως και να γίνεται, ίσως και να είναι εφικτό. Θα μου πει κάποιος ότι εκεί που είναι προφανές το παράδειγμα, εκεί που αποδεικνύεται του λόγου το αληθές είναι ο καλύτερος τόπος για διάδοση των ιδεών. Όμως με την ίδια ακριβώς λογική ακόμα καλύτερη η πλατεία Ομονοίας, εκεί όπου δεν μπαίνει σε αμφισβήτηση η τιμή μας, εκεί που το παράδειγμα είναι ακόμα πιο προφανές και δεν βγαίνουν και αποφάσεις με τις οποίες ένας Εθνικιστής προφανώς διαφωνεί καθέτως. Δεν νομιμοποιούμε την αντεθνική προπαγάνδα, ούτε μπαίνουμε στο πλαίσιο της φωτογραφίας που θα τραβηχτεί για να δείξει πόσοι ήταν αυτοί. Άλλωστε ήδη οι κυβερνώντες έλαβαν το “μήνυμα”, ότι “ο λαός απαιτεί παγκόσμια διακυβέρνηση”, αυτό λένε οι “αποφάσεις” της συνέλευσης, αυτό λέει ο εμπνευστής αυτής της κίνησης. “Συγχαρητήρια” στους, έστω, 10 πατριώτες που μπήκαν στην φωτογραφία και πλέον αυτοί που θέλουν αυτά τα πράγματα φαίνονται 11.

Η σύλληψη των ατόμων που προαναφέραμε έδειξε καταφανώς και άλλον ένα κίνδυνο από την εν λόγω εκδήλωση, αφού η αστυνομία και η αριστερά είναι αποφασισμένοι να τσακίσουν οτιδήποτε πραγματικά αντικαθεστωτικό και αντισυστημικό εν τη γενέσει του. Από την άλλη τα ΜΜΕ έχουν ήδη δημιουργήσει το κλίμα και έχουν έτοιμα τα δημοσιεύματα περί “ακροδεξιών”, οπότε η παγίδα είναι ήδη στημένη και περιμένει το θήραμα, μόνο που εμείς δεν είμαστε θηράματα, είμαστε θύτες και μπορούμε να σκεφτούμε ένα βήμα πιο μπροστά από τις καθεστωτικές δυνάμεις, αριστερές, δεξιές, κρατικές ή παρακρατικές. Θα θελαν πολύ να βγούμε μόνοι μας από την μέση, ώστε να μην κινδυνεύουν οι πάτρωνες τους από εμάς, δεν θα τους κάνουμε την χάρη. Δεν θα πέσουμε στην παγίδα που οι ίδιοι θέτουν ενώπιον μας. Δεν πρόκειται φυσικά για δειλία, το έχουμε αποδείξει πολλές φορές αυτό στους δρόμους και τα πεζοδρόμια. Στο κάτω κάτω της γραφής η πιο ηρωική κοινότητα των Ελλήνων, οι Σπαρτιάτες, μέσω του Στρατηγού Λύσανδρου λέγαν: “οποί δεν εστι λεοντή εστι αλωπεκή”. Όποιος αισθάνεται πιο ανδρείος από τους Σπαρτιάτες, ας πάει μια βόλτα μέχρι το παρδαλό μου ερίφιο. Τον περιμένει για να γελάσει! Εμείς από την άλλη δεν σταματάμε την δράση και συνεχίζουμε να κινούμαστε ακριβώς δίπλα στην παγίδα, κοροϊδεύοντας τον κυνηγό, φροντίζοντας εν τέλει να κάνουμε αυτό που πρέπει. Για την Πατρίδα και τον Λαό!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου