Τρίτη, 14 Ιουνίου 2011

Η αξία του Φυλετισμού

«το ελληνικόν εόν όμαιμόν τε και ομόγλωσσον και θεών ιδρύματα κοινά και θυσίαι ήθεά τε ομότροπα» (Ηρόδοτος, Ουρανία 144).

Ο πρώτος ορισμός του Έθνους από τον Ηρόδοτο είναι και αξεπέραστος έως τώρα. Θέτει σε πρώτη προτεραιότητα το όμαιμον γιατί σημασία δεν έχουν μόνο τα γραφόμενα, αλλά και η σειρά τους, ιδιαιτέρως αν μιλάμε για κάποιον όπως ο Ηρόδοτος. Έτσι και για μας η Φυλή αποτελεί το πρώτιστο, προς διαφύλαξη αγαθό. Η Φυλή με την έννοια της, έστω και μακρινής, συγγένειας αποτελεί τον πρώτο και ισχυρότερο συνεκτικό δεσμό της κοινωνίας, την προϋπόθεση για πραγματική ευημερία και ανάπτυξη, όχι μόνο του ανθρώπου, αλλά και του πολιτισμού. Το πραγματικά επικίνδυνο αυτές τις ημέρες είναι η προσπάθεια αναδιάταξης των εννοιών, από τους αποδομητές της κοινωνίας μας, σε μια προσπάθεια να χαθεί το πραγματικά σημαντικό σε αυτό τον ορισμό που είναι ακριβώς η σειρά με την οποία κατατάσσονται οι συνεκτικοί δεσμοί του Έθνους. Αυτό αποτελεί ένα ζήτημα διαφωνίας ανάμεσα στους πραγματικούς εθνικιστές και τους διάφορους ακροδεξιούς φελλούς. Κάπως έτσι φτάσαμε στην φρικαλέα περίσταση, από βήματος βουλής να λέγεται ότι “ Έλληνες είναι όσοι μετέχουν της ελληνικής παιδείας”, γεγονός που ως μόνο συμπέρασμα μπορεί να έχει είναι ότι αυτός που το είπε, σύμφωνα πάντα με τον ορισμό που έδωσε ο ίδιος, οφείλει να αποβληθεί από το Έθνος άμεσα, εφόσον παράφρασε με τέτοιο βάναυσο και διεθνιστικό τρόπο, τον πλέον φυλετιστή Ισοκράτη, του “τους βαρβάρους ειλωτεύειν”. Κάποιοι άλλοι θεωρούν την θρησκεία ως ενδεικτικό εθνικότητας, με αποτέλεσμα αντίπαλες θρησκευτικές ομάδες να λεξιμαχούν σχετικά με το ποιος είναι Έλληνας και ποιος όχι, ενώ και των δύο οι απόψεις είναι αρκούντως μη Ελληνικές. Αυτά παρότι φαντάζουν προφανώς αστεία, στον μη υποψιασμένο, ο αναγνώστης που έχει παρακολουθήσει, έστω και ελάχιστα, την επικαιρότητα γνωρίζει ότι είναι δυστυχώς αληθινά. Η αλήθεια είναι ότι ο Ηρόδοτος έθεσε σε πρώτη προτεραιότητα το Αίμα γιατί είναι αυτό που συνεπάγεται όλα τα υπόλοιπα του ορισμού, χωρίς τα υπόλοιπα να συνεπάγονται αυτό, και ταυτοχρόνως είναι το μόνο που δεν μπορεί να αντικατασταθεί αν οι συνθήκες της ζωής και της κοινωνίας προκαλέσουν την αλλαγή του.

Το Αίμα, ορθώς, αποτέλεσε πρώτιστο παράγοντα στον ορισμό του Έθνους από τον Ηρόδοτο, γιατί μέσω αυτού και μόνο αυτού επάγονται και συνεπάγονται τα άλλα συστατικά του ορισμού, όπως οι κοινές παραδόσεις, η κοινή γλώσσα και η κοινή θρησκεία. Η αντίθετη συνεπαγωγή δεν ισχύει για να καταστήσει τις έννοιες ισοδύναμες, γεγονός που καταδεικνύει που ακριβώς στοχεύουν οι υπηρέτες της παγκοσμιοποίησης. Οι Φυλετικές κοινότητες από την αρχή της σύστασης τους δημιούργησαν μία γλώσσα κοινή που αντικατόπτριζε ανά πάσα στιγμή την Φυλετική Ψυχή τους, μέση της μορφής της, του συντακτικού της και του λεξιλογίου της. Η κοινή ζωή της κοινότητας, η ευλογημένη από το πρωταρχικό συνεκτικό δεσμό του Αίματος, ανέπτυξε τα ήθη, τα έθιμα που αποτελούν την ανάπτυξη της συνήθειας σε μια κοινή ζωή. Οι κοινές ανησυχίες, μεταφυσικές και μη, των ανθρώπων της κοινότητας, τα ήθη τους, αλλά και η ίδια η Φύση που τους περιέβαλε σχημάτισαν τα αξιακά συστήματα τους που οδήγησαν στην Θρησκεία τους, η οποία, λόγω του ότι οι λόγοι δημιουργίας της ήταν κοινοί, ήταν και αυτή ίδια για όλους και με την σειρά της δημιούργησε νέα ή ανέλιξε τα παλαιά έθιμα σε τελετουργικά της. Σκεπτόμενοι αντίθετα θα βρούμε πολλά λογικά σφάλματα, αφού οι αντίθετες συνεπαγωγές, όπως είπαμε, δεν ισχύουν. Το γίγνεσθαι της Ιστορίας ανάγκασε πολλούς αδερφούς μας που βρίσκονται εκτός Ελλάδος να αλλάξουν γλώσσα, ενώ σε άλλους τους ανάγκασε να αλλάξουν κάποια από τα ήθη και τα έθιμα τους, όμως είναι απολύτως αληθές ότι αυτοί, λόγω Αίματος και μόνο, μπορούν, όταν έρθει η ώρα, να υιοθετήσουν τα υπόλοιπα σημεία του ορισμού, που έτσι και αλλιώς τους είναι οικεία, αφού πηγάζουν μέσα από την Φυλετική Ψυχή. Ακόμα και αν μια νέα Θρησκεία μπει στην ζωή της Λαϊκής Κοινότητας θα πρέπει εν τέλει να προσαρμοστεί στην Φυλή στην οποία απευθύνεται. Αυτό έγινε και στον Χριστιανισμό στην Ελλάδα, ο οποίος ερχόμενος στην Ελλάδα προσαρμόστηκε για να αντικατοπτρίζει τον Λαό. Έτσι είδαμε, εμφανώς, κάποια σημεία του δόγματος να καθίστανται “ανενεργά”, ενώ αντιθέτως κάποια άλλα σημεία γράφτηκαν στην πορεία, για τον ίδιο ακριβώς λόγο. Κάπως έτσι ένα πολύ συγκεκριμένο δόγμα, όπως ο Χριστιανισμός, διαιρέθηκε σε διάφορες εκκλησίες και διαφορές μπορούν να βρεθούν ακόμα και σε εκκλησίες ομόδοξες. Ενδεικτικό αυτού που λέμε είναι ότι ενώ οι Αβρααμικές θρησκείες επικρατούν σε όλη σχεδόν την υφήλιο, ο σχετικός χάρτης θρησκειών, ομοιάζει σε πολλά σημεία με τον φυλετικό χάρτη, με τον Χριστιανισμό να βρίσκεται κατά κόρον στις περιοχές των Λευκών, το Ισλαμ να επικρατεί κυρίως στην μαύρη και την σημιτική φυλή και τον Ιουδαϊσμό να βρίσκεται περιορισμένο στους Εβραίους.

Οι Έλληνες ανήκουν στην Λευκή Άρια Φυλή, της οποίας αποτέλεσαν το πιο λαμπρό παράδειγμα πολιτισμού. Αποτελούνται από συγκεκριμένα υποφύλα, όπως είναι οι Αχαιοί, οι Δωριείς, οι Δαναοί, οι Αιολείς, οι Μινωίτες, τα οποία αποτέλεσαν τον πυρήνα των πόλεων – κρατών και που γνώριζαν και αναγνώριζαν την κοινή τους καταγωγή, αυτοαποκαλούμενοι Έλληνες. Η φυλετική συνέχεια των σημερινών Ελλήνων από τους Αρχαίους δεν είναι κάτι που βεβαιώνεται μόνο από τις ανθρωπολογικές και γενετικές μελέτες. Αυτές είναι δεδομένες και τα αποτελέσματα τους αδιαμφισβήτητα. Όμως η φυλετική συνέχεια δεν φαίνεται μόνο από τα παραπάνω, αλλά και από τα παράγωγα της, δηλαδή την λαογραφία, την γλώσσα, ακόμα και τον τρόπο με τον οποίο έχει “στραφεί” η Ελληνική Ορθοδοξία. Δεν ανάγκασε κανείς τους σύγχρονους προγόνους μας να υιοθετήσουν ήθη και έθιμα της αρχαιότητας και να τα προσαρμόσουν στον νέο τρόπο ζωής τους. Αυτό γίνεται εμφανές ιδιαιτέρως στην επαρχία, όπου ο αστικός τρόπος ζωής δεν έχει απαλλοτριώσει τον άνθρωπο. Οι Έλληνες μέσω των αποικιών τους, αλλά και άλλων μετακινήσεων, όπως η κάθοδος των Δωριέων συνδέονται άρρηκτα με τον Λευκό Ευρωπαίο Αδερφό. Η σύνδεση αυτή γίνεται εμφανής με μια απλή ματιά στις θρησκείες των Ευρωπαϊκών Λαών, όπως και στην συνάφεια ηθών και εθίμων. Ενδεικτικά θα αναφέρω την πίστη των Βίκινγκς, αλλά και των υπολοίπων λαών της Ευρώπης για εκ των προτέρων καταγραφή της μοίρας, του πεπρωμένου, ρήση και πίστη που εμφανίζεται και στον Σωκράτη, τον Ηρόδοτο, τον Αισχύλο, τον Όμηρο, αλλά και σε άλλους. Αυτό αποτελεί μια συνάφεια, η οποία έχει σαφείς και προφανείς αντανακλάσεις στην κοσμοθέαση, στον τρόπο ζωής του εκάστοτε Λαού. Η ίδια ρήση εμφανίστηκε ως παροιμία και στην Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, που για αιώνες αποτέλεσε μια καθαρά Άρια Αυτοκρατορία, της οποίας η φυλετική βάση και αριστοκρατία, ήταν η Ελλάδα και το Ελληνικό υποφύλο της Άριας Φυλής. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε που αυτή εμφανίστηκε στην περιοχή που βρισκόντουσαν πολλές και σημαντικές Ελληνικές αποικίες.

Η φυλετική καθαρότητα δεν αποτελεί κάποιου είδους φετίχ μας, ούτε κάποιο φιλολογικό ενδιαφέρον που θέλουμε λόγω συντηρητισμού και φοβίας να διατηρήσουμε. Η Φύση δημιούργησε τις ανθρώπινες φυλές διαφορετικές και τις έβαλε σε διαφορετικές γεωγραφικές περιοχές με προφανή σκοπό να ευημερήσουν σύμφωνα με τις ξεχωριστές και διαφορετικές βιολογικές ικανότητες. Εμείς σε αντίθεση με κάποιους “οικολόγους” δεν φροντίζουμε μόνο για την διατήρηση κάποιου υποείδους χελώνας, αλλά και για την διατήρηση των φυλών του ανθρώπινου είδους. Αυτός είναι και ο σκοπός της προσπάθειας διάδοσης του φυλετισμού, της έμφυτης προδιάθεσης μας, την οποία προσπαθούν να σπιλώσουν οι σωβινιστές και να αφαιρέσουν οι αντιρατσιστές. Αυτοί είναι που τρέφουν το πραγματικό μίσος, εμείς αντιθέτως πορευόμαστε από αγάπη και μόνο, αγάπη πρωτίστως για την Φυλή μας και την Φυσική δημιουργία. Η φυλετική καθαρότητα και συνεπαγωγικά η παρουσία του ισχυρότερου συνεκτικού δεσμού στην κοινωνία είναι η πρώτη προϋπόθεση για ανάπτυξη πραγματικού, και όχι εφήμερου, πολιτισμού. Στην Ιστορία της Ευρώπης δύο πολύ σημαντικά παραδείγματα όταν η Φυλή, ως πρώτιστος συνεκτικός δεσμός της κοινωνίας, αντικαταστάθηκε με οτιδήποτε άλλο. Και στις δύο περιπτώσεις, της Ρώμης και του Βυζαντίου δηλαδή, η παρακμή προχώρησε με γρήγορους ρυθμούς, όταν η κοινή θρησκεία αντικατέστησε την κοινή φυλή. Αυτός είναι και στόχος των παγκοσμιοποιητών σήμερα, για αυτό και βλέπουμε το ένα τους χέρι να ταρακουνά χώρες με σκοπό την δημιουργία μεταναστευτικών ρευμάτων και άλλο χέρι τους να ανοίγει τις κερκόπορτες στις χώρες- στόχους. Ο σκοπός είναι ο εκφυλισμός και η εν τέλει διάλυση των ανθρώπινων φυλών και η σύσταση μιας και μόνης “φυλής”- σούπας, η οποία δεν θα είναι ικανή ούτε για πολιτισμό, ούτε για αντίδραση στα σχέδια του κιληδωτή, μιας “φυλής” που στην ουσία θα είναι απλά και μόνο μια αγέλη καταναλωτών και εργατών, όπως ακριβώς το ονειρευόντουσαν από κοινού κομμουνιστές και καπιταλιστές. Εκεί στεκόμαστε εμείς, φρουροί του πραγματικού Έθνους και αποδομητές του Έθνους που ονειρεύονται οι πάσης φύσεως αιώνιοι ψεύτες, οι διεθνείς τοκογλύφοι και τα εκάστοτε τσιράκια τους. Οι πραγματικοί εχθροί του καπιταλισμού, αυτοί που αντιπαλευόμαστε και τον σκοπό και τα μέσα του.

“Ωστόσο, αυτό που πρέπει να τονιστεί στον Εθνικοσοσιαλισμό είναι ότι κάθε άνθρωπος, ανεξαρτήτως φυλής ή πολιτισμού, πρέπει να αντιμετωπίζεται με τον δέοντα σεβασμό. Πράττοντας το αντίθετο είναι σε ευθεία αντίθεση με την ηθική του Εθνικοσοσιαλισμού, ο οποίος βασίζεται στην έννοια της Τιμής.”
Rudolf Hess

“Αγαπώ πάρα πολύ τον άνθρωπο για να γίνω στενός σοσιαλιστής. Αγαπώ πάρα πολύ τον άνθρωπο για να γίνω στενός πατριώτης. Αγαπώ πάρα πολύ τον άνθρωπο για να νιώσω τον εαυτό μου άτομο. Από άνθρωπος μιας τάξης με ορισμένα συμφέροντα τάξης, γίνομαι σοσιαλιστής με την πλατιά έννοια, και θέλω μια καινούρια οικονομία της κοινωνίας μου και των άλλων κοινωνιών. Από στενός πατριώτης, γίνομαι εθνικιστής, με τη συνείδηση του έθνους μου και όλων των άλλων εθνών, γιατί οι διαφορές των εθνών πάντα θα υπάρχουν, και έχω τη συνείδησή τους και χαίρομαι που υπάρχουν αυτές οι διαφορές, που με τις αντιθέσεις τους, με τις αντιλήψεις τους, υψώνουν την ανθρώπινη συνείδηση και ενέργεια. Από άτομο γίνομαι άνθρωπος.”
Ίων Δραγούμης

Βασικός πυλώνας της Ιδεολογίας μας πέρα από το Αίμα, είναι η Τιμή και η Αυτοβελτίωση, η προσπάθεια για θέωση της ίδιας μας της Φύσης. Θα ήταν βλάσφημο εκ μέρους μας, εκ μέρους των Πραγματικών Εθνικιστών να διαλέξουμε οποιονδήποτε δρόμο πέρα από τον πιο δυσβάσταχτο, τον πιο ανηφορικό, τον πιο δύσκολο. Είναι εύκολο να αρνηθεί κανείς το κάλεσμα του Αίματος, ιδιαίτερα όταν αυτό είναι βαρύ, όπως το Ελληνικό. Είναι εύκολο να επικαλείται την δική του ψευδεπίγραφη ελευθερία για παρακμή. Είναι εύκολο να απαρνείται τις λαμπρές ψυχές που πάλλονται μέσα στο ίδιο του το Αίμα. Εμείς από την πλευρά μας ακούμε μέσα μας να δονείται η θυσία του Λεωνίδα, να πάλλεται το πνεύμα του Πλάτωνα, να διαφαίνεται η γενναιότητα του Κολοκοτρώνη. Επιλέγουμε να ακολουθήσουμε αυτό το κάλεσμα, να προσπαθήσουμε να φανούμε αντάξιοι του και να παραδώσουμε στο γόνο μας την φοβερή εντολή να μας ξεπεράσει. Ζήτω Η Νίκη!

Τρίτη, 7 Ιουνίου 2011

Βελάζουν τα πρόβατα, ξυπνήστε βοσκοί!

Επ' ευκαιρίας της “αγανάκτησης” σε πάμπολλες πλατείες της χώρας και με αφορμή τα πλείστα όσα δημοσιεύματα, θετικά ή αρνητικά, έχουν κατακλύσει το διαδίκτυο αποφάσισα και εγώ να βάλω το λιθαράκι μου στην αποδόμηση της προβατοποίησης και εκμετάλλευσης του Ελληνικού Λαού, από αριστερές και δεξιές κομματικές οργανώσεις. Παρουσιάστηκαν είναι αλήθεια διάφορα αποκαλυπτικά ρεπορτάζ σχετικά με το πόσο προφανές είναι ότι η εν λόγω “εξέγερση” είναι αβλαβής για το σύστημα, όμως, δεν θα μπορούσα να αυτοπεριοριστώ σε καταγγελίες και δημοσιογραφική εργασία. Η ένσταση μου σχετικώς με όλα αυτά δεν μένει στις, ορθές, καταγγελίες περί διεθνιστικών θέσεων ή περί διαφήμισης των εν λόγω εκδηλώσεων από όλα τα καθεστωτικά μέσα, συμπεριλαμβανομένων βουλευτών της κυβερνήσεως. Σίγουρα για έναν συνειδητοποιημένο Έλληνα πολίτη θα έπρεπε να είναι προφανές ότι οτιδήποτε διαφημίζουν οι βρικόλακες, που του πίνουν το αίμα τόσα χρόνια, των ΜΜΕ είναι προς αποφυγήν και απευθείας βρώμικο πέρα από κάθε δυνατότητα επιδιόρθωσης, πόσο μάλλον όταν χαίρονται με αυτό οι βουλευτές της κυβερνήσεως και την αντιπολιτεύσεως ταυτόχρονα. Μια τρύπα στο νερό, λοιπόν, αγαπητοί συμπολίτες ή ακόμα χειρότερα νερό στον μύλο του συστήματος. Όμως, όπως προείπα, θέλω να διατυπώσω την καθαρά δική μου ένσταση σχετικά με τα γεγονότα της Πλατείας Συντάγματος και αυτή εδράζει καθαρά στην παρερμηνεία των λέξεων που χρησιμοποιούνται στις εν λόγω κινητοποιήσεις με απώτερο σκοπό, της παρερμηνείας, την καπηλεία της δικαιολογημένης οργής του κόσμου από αυτούς τους ίδιους που προκάλεσαν αυτή την οργή. Εδράζει στην ίδια την φύση αυτή των εκδηλώσεων και στα τεράστια λογικά κενά που εμφανίζονται σε όλη αυτή την ιστορία. Αυτό που θέλω να πω είναι ότι δεν χρειαζόταν καμμία ιδιαίτερη έρευνα για να καταλάβει κάποιος το προφανές, ότι δηλαδή ο μόνος κερδισμένος από μια “ αγανάκτηση”, όπως η συγκεκριμένη, ήταν το σύστημα και μόνο αυτό. Μόνο και μόνο αν έβλεπε τα πρωτοσέλιδα των καθεστωτικών εφημερίδων με τους διθυράμβους και ατένιζε έστω για ένα δευτερόλεπτο την κατάσταση σε αυτές τις πλατείες θα μπορούσε εύκολα να συμπεράνει του λόγου το αληθές.

Λέξη, λοιπόν, πρώτη και πιο εύκολη η εξέγερση που πηγάζει από την έγερση, δηλαδή το ξύπνημα. Και, ναι, εκεί στο Σύνταγμα λένε ότι ξυπνήσανε, όμως είναι έστω και κοντά στην αλήθεια αυτό; Ήδη έγινε σχετικός σχολιασμός και η απάντηση είναι “όχι”. Όχι μόνο δεν θυμίζει ξύπνημα αυτό που συμβαίνει εκεί, αλλά είναι στην ουσία το ακριβώς αντίθετο, δηλαδή βαθύς ύπνος, χωρίς καν όνειρα, ακόμα βαθύτερος από πριν. Δεν μπορώ να εκφράσω αλλιώς το γεγονός, ότι δεν βρίσκει κανένα από τα πρόβατα πρόβλημα στο ότι ο χασάπης διαφημίζει την “εξέγερση” τους και το αίτημα τους για άμεση σφαγή. Λέξη δεύτερη η επανάσταση, δηλαδή η αλλαγή στάσης απέναντι στα πράγματα, η αλλαγή κοσμοθεώρησης. Πραγματικά σας μιλάω δεν είδα καμμία αλλαγή στάσης και κοσμοθεώρησης. Ο ίδιος χαβαλές που επικρατούσε επί του καταναλωτικού οργίου που συγκλόνισε την ελληνική κοινωνία από το 1981 μέχρι σήμερα επικρατεί και σήμερα στην πλατεία Συντάγματος. Η μόνη διαφορά είναι ότι το πάρτυ έγινε σε μεγαλύτερη πυκνότητα, χωρίς όμως να καταλήξει να γίνει κοινωνικό, αφού και πάλι οι παρεούλες είναι κλειστές ή έστω ημίκλειστες. Η ίδια αδιαφορία που επικρατούσε στην ελληνική κοινωνία και μας οδήγησε εδώ που είμαστε συνέχισε να επικρατεί και σήμερα στο Σύνταγμα, αφού κανείς δεν νοιάζεται για το τι γίνεται ακριβώς δίπλα του, αρκεί να μην τον ενοχλεί στο χτύπημα της κατσαρόλας. Κάπως έτσι συναντήθηκαν στο δρόμο και διάφοροι ένοικοι της “πολυκατοικίας”, πλην “ακομμάτιστοι” βεβαίως βεβαίως, για να “κολλήσουν” μερικά “πατριωτικά ένσημα” με τους εκπροσώπους του Κυριακάτικου Σχολείου Μεταναστών. Η κατσαρόλα φαίνεται ενώνει ακόμα τους “διαφωνούντες” ως προς το λαθρονομοσχέδιο. Λέξη τρίτη φυσικά η αγανάκτηση δηλαδή θυμός, όμως θυμό με την μπύρα να αποτελεί το πρώτο προϊόν σε πώληση εγώ δεν μπορώ να διανοηθώ. Εκτός και αν υπήρξε ποτέ μια εποχή που ένα αλαλάζον και άναρχο πλήθος άλλαξε πραγματικά τον κόσμο. Δεν νομίζω... Ακόμα και για τις εκλογές μπορούμε να βρούμε ένα σημείο της Ιστορίας που οι εκλογές αλλάξαν πραγματικά τον κόσμο, είτε συμφωνούμε, είτε όχι. Για τις κατσαρόλες δεν θα βρούμε ούτε ένα.

Μήπως όμως η πραγματική επανάσταση μερικές φορές αφορά και την ίδια την φύση των επαναστάσεων; Μήπως η Ιστορία των επαναστάσεων στην προκειμένη στιγμή αποτελεί ένα λανθασμένο κριτήριο και είναι γραφτό η επόμενη αλλαγή στον κόσμο να έρθει μέσω ενός ετερόκλητου πλήθους χωρίς σκοπό και όραμα, ενός πλήθους που απλά χτυπά κατσαρόλες; Αυτό θα σήμαινε ουσιαστικές αλλαγές στις κοινωνικές μας δομές, φυσικά. Αυτό θα σήμαινε ότι οι κυβερνώντες όντως θα ακούσουν τις κατσαρόλες. Αυτό σημαίνει ότι τόσο καιρό είχαν παραπλανηθεί από τους δημοσκόπους και δεν γνώριζαν την θέληση του λαού, ενώ τώρα που ο κόσμος τους έδειξε την θέληση του, το κατάλαβαν και πιθανόν να μετανοήσουν. Δεν μπορεί παρά ο προσεκτικός αναγνώστης να έχει ήδη αναγνωρίσει το λογικό σφάλμα και το μυαλό του να βροντοφωνάζει “μα, οι δημοσκόποι διαφήμισαν αυτές τις εκδηλώσεις”. Αληθώς... Άρα δεν ήταν οι δημοσκόποι που θόλωναν την εικόνα για τους πολιτικούς μας που “τώρα θα ακούσουν”. Μήπως ήταν τα ΜΜΕ, τα μη ελεγχόμενα από δημοσκόπους, που με την διαστρεβλωτική τους δημοσιογραφία έκρυβαν από τους πολιτικούς την λαϊκή οργή; Όχι, γιατί και πάλι τα ΜΜΕ είναι αυτά που διαφήμισαν τις εκδηλώσεις αυτές, ενώ πριν λίγα χρόνια τα ΜΜΕ συκοφαντούσαν τις πολύ μεγαλύτερες συγκεντρώσεις που είχε κάνει ο Χριστόδουλος(φωτογραφία επισυναπτόμενη ένα εξώφυλλο της εποχής, κάντε σύγκριση με σήμερα). Και πάλι το αν συμφωνούμε ή όχι δεν έχει σημασία. Τα γεγονότα είναι γεγονότα. Μήπως ήταν ο ίδιος ο Λαός που είχε παραπλανήσει τους πολιτικούς μας με την απάθεια του; Όχι, προφανώς, αφού αυτή η απάθεια δεν άλλαξε, αντιθέτως το ρεύμα της αποχής που μονίμως επιδίωκαν οι πολιτικοί για όσους δεν μπορούσαν να μαντρώσουν προωθείται μαζικά από τις εν λόγω εκδηλώσεις. Τι άλλο μένει; Τίποτα άλλο, θαρρώ, πέρα από άλλο ένα μεγάλο λογικό κενό. Δεν υπάρχει περίπτωση να ακούσουν τις κατσαρόλες οι πολιτικοί μας, ούτε νοιάζονται για το πλήθος που καθημερινώς συγκεντρώνεται έξω από την βουλή. Δεν έχει παντελώς καμμία σημασία για αυτούς το γεγονός, πέρα από το ότι εκτονώνεται μία πραγματική αγανάκτηση του κόσμου με έναν τρόπο πραγματικά αβλαβή για αυτούς.

Το αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι όσο και να φωνάξουν μερικοί μερικοί “δεξιούληδες” οι αποφάσεις της “συνέλευσης” εξακολουθούν να κινούνται όλο και πιο αριστερίστικα δεν θα το σχολιάσω καν, παρά μόνο θα πω πως όταν τα κατσαρόλια σωπάσουν το μόνο που θα μείνει είναι αυτές οι αποφάσεις. Και ας παίρνονται από μια ισχνή μειοψηφία της πλατείας. Scripta Manent, Verba Volant έτσι και αλλιώς. Το πραγματικό ζήτημα, όμως, είναι το τι πραγματικά μπορεί να κερδίσει ο πατριωτικός- εθνικιστικός χώρος από αυτή την συνάθροιση; Είδαμε ήδη πως όταν κάποιοι που βρέθηκαν εκεί κάναν το προφανές, δηλαδή να εκφράσουν την αντίθεση τους στην παρουσία του gay parade στην περιοχή, πήγαν άμεσα ένα “ταξιδάκι αναψυχής” μέχρι την ΓΑΔΑ. Γιατί όλα και όλα... Σιγά μην μας χωρίσουν οι ηθικές αξίες. Μας ενώνει η κατσαρόλα και ο αριστερισμός. Η διάδοση ιδεών είναι το μόνο που μπορεί να κερδίσει ο “χώρος”, ακόμα και αν παραδεχτούμε την ύπαρξη του, μια διάδοση όμως που στην φύση της αυτοακυρώνεται, γιατί η συνύπαρξη με τους φαιδρούς, τους προδότες, και τους “χαρούμενους” καθιστά αυτές τις ιδέες άκυρες κατά την διάδοση τους. Γιατί για ποιες ηθικές αξίες που χάνονται μπορεί να μιλά κάποιος όταν δίπλα του γίνεται ο χορός της Σαλώμης; Για ποιο λαθρομεταναστευτικό κίνδυνο μπορεί να μιλά κάποιος όταν πέρα από τους λαθρομετανάστες, παρόντες στην ίδια διαμαρτυρία είναι και οι προστάτες τους; Θα μιλήσει κάποιος για το παρεμπόριο και τον κίνδυνο που βιώνουν οι Έλληνες καταστηματάρχες με τους παράνομους μικροπωλητές ακριβώς δίπλα του; Ίσως και να γίνεται, ίσως και να είναι εφικτό. Θα μου πει κάποιος ότι εκεί που είναι προφανές το παράδειγμα, εκεί που αποδεικνύεται του λόγου το αληθές είναι ο καλύτερος τόπος για διάδοση των ιδεών. Όμως με την ίδια ακριβώς λογική ακόμα καλύτερη η πλατεία Ομονοίας, εκεί όπου δεν μπαίνει σε αμφισβήτηση η τιμή μας, εκεί που το παράδειγμα είναι ακόμα πιο προφανές και δεν βγαίνουν και αποφάσεις με τις οποίες ένας Εθνικιστής προφανώς διαφωνεί καθέτως. Δεν νομιμοποιούμε την αντεθνική προπαγάνδα, ούτε μπαίνουμε στο πλαίσιο της φωτογραφίας που θα τραβηχτεί για να δείξει πόσοι ήταν αυτοί. Άλλωστε ήδη οι κυβερνώντες έλαβαν το “μήνυμα”, ότι “ο λαός απαιτεί παγκόσμια διακυβέρνηση”, αυτό λένε οι “αποφάσεις” της συνέλευσης, αυτό λέει ο εμπνευστής αυτής της κίνησης. “Συγχαρητήρια” στους, έστω, 10 πατριώτες που μπήκαν στην φωτογραφία και πλέον αυτοί που θέλουν αυτά τα πράγματα φαίνονται 11.

Η σύλληψη των ατόμων που προαναφέραμε έδειξε καταφανώς και άλλον ένα κίνδυνο από την εν λόγω εκδήλωση, αφού η αστυνομία και η αριστερά είναι αποφασισμένοι να τσακίσουν οτιδήποτε πραγματικά αντικαθεστωτικό και αντισυστημικό εν τη γενέσει του. Από την άλλη τα ΜΜΕ έχουν ήδη δημιουργήσει το κλίμα και έχουν έτοιμα τα δημοσιεύματα περί “ακροδεξιών”, οπότε η παγίδα είναι ήδη στημένη και περιμένει το θήραμα, μόνο που εμείς δεν είμαστε θηράματα, είμαστε θύτες και μπορούμε να σκεφτούμε ένα βήμα πιο μπροστά από τις καθεστωτικές δυνάμεις, αριστερές, δεξιές, κρατικές ή παρακρατικές. Θα θελαν πολύ να βγούμε μόνοι μας από την μέση, ώστε να μην κινδυνεύουν οι πάτρωνες τους από εμάς, δεν θα τους κάνουμε την χάρη. Δεν θα πέσουμε στην παγίδα που οι ίδιοι θέτουν ενώπιον μας. Δεν πρόκειται φυσικά για δειλία, το έχουμε αποδείξει πολλές φορές αυτό στους δρόμους και τα πεζοδρόμια. Στο κάτω κάτω της γραφής η πιο ηρωική κοινότητα των Ελλήνων, οι Σπαρτιάτες, μέσω του Στρατηγού Λύσανδρου λέγαν: “οποί δεν εστι λεοντή εστι αλωπεκή”. Όποιος αισθάνεται πιο ανδρείος από τους Σπαρτιάτες, ας πάει μια βόλτα μέχρι το παρδαλό μου ερίφιο. Τον περιμένει για να γελάσει! Εμείς από την άλλη δεν σταματάμε την δράση και συνεχίζουμε να κινούμαστε ακριβώς δίπλα στην παγίδα, κοροϊδεύοντας τον κυνηγό, φροντίζοντας εν τέλει να κάνουμε αυτό που πρέπει. Για την Πατρίδα και τον Λαό!