Παρασκευή, 31 Δεκεμβρίου 2010

Χρόνια πολλά, Καλή Χρονιά και Αναγέννηση

Σε μια δύσκολη περίοδο για την Ελλάδα, σε μια περίοδο που η κάθε ελπίδα δείχνει θαμμένη κάτω από τόνους δημοσιευμάτων, ατελείωτο τηλεοπτικό χρόνο μοιρολατρίας και προβολής της απελπισίας. Σε μια περίοδο που ο κάθε άνθρωπος των μη προνομιούχων τάξεων της ολιγαρχίας στενάζει κάτω από τον ζυγό που του επιβάλλανε το Πα.Σο.Κ, το Λα.Ο.Σ και φυσικά η ΔΗ.ΣΥ (ή ΔΥΣΗ άμα θέλετε...). Σε μια περίοδο αβεβαιότητας για τον μέσο Έλληνα πολίτη και απεριόριστης βεβαιότητας ότι τα πράματα θα πάνε καλά... για τους εκλεκτούς και τους "εκλεκτούς" μόνο φυσικά. Σε αυτή την περίοδο καλούμαστε να θυμηθούμε το πραγματικό μήνυμα των Χριστουγέννων που δεν είναι φυσικά αυτό που θα μας πουν οι πολυεθνικές, η κυβέρνηση και οι εγχώριοι ντελάληδες τους, τα ΜΜΕ. Το μήνυμα αυτό θα πρέπει να το αναζητήσουμε, ως Έλληνες, βαθιά μέσα στις πτυχές των εορτών. Τι είναι η περίοδο των Χριστουγέννων λοιπόν; Από την μία έχουμε την γέννηση του Θεανθρώπου και από την άλλη το Χειμερινό Ηλιοστάσιο. Δεν θα σας κουράσω με πολλές θρησκευτικές λεπτομέρειες, δεν είναι και ο σκοπός μου άλλωστε. Για περαιτέρω σχετική ενημέρωση θα σας παραθέσω τον παρακάτω σύνδεσμο και προχωρήσω ταχέως σε αυτό που θέλω να πω. Το μήνυμα των Χριστουγέννων είναι η αναγέννηση, μία μεταφυσική αναγέννηση και η ελπίδα για πραγματοποίηση αυτής αναγέννησης για τον Λαό μας. Για το σύγχρονο μήνυμα των Χριστουγέννων θα μπορούσαν να γραφούν πολλά, αφού η έννοια του Σκότους ή του Φωτός δεν μπορούν να περιοριστούν σε έναν ή δύο τομείς της ζωής μας, αλλά αντιθέτως διέπουν τα πάντα. Θα αναγκαστώ λοιπόν σε αυτοπεριορισμό, θέτοντας το ζήτημα σε πολιτικό, οικονομικό και πνευματικό επίπεδο.

Πολιτική- Οικονομία

Διαβάζουμε στο τελευταίο τεύχος του περιοδικού της νέας σωτήριας για τους εγκεφαλικά ευνουχισμένους, Λιάνας Κανέλλη, ένα απόφθεγμα του Πλάτωνα που λέει "ουχ υμάς, δαίμων λήξεται, αλλά υμείς δαίμονα αιρήσθεσθε". Στο συντακτικό σημείωμα βέβαια η αγαπητή Λιάνα "ξεχνά" να μεταφράσει ολόκληρο το απόσπασμα, αφήνοντας φυσικά έξω την πρώτη πρόταση που δεν την συνέφερε. Λέει λοιπόν όλο το απόσπασμα:

"Εφήμερες ψυχές, αυτή είναι η αρχή για το θνητό γένος ενός άλλου κύκλου που κλείνει με τον θάνατο. Δε θα σας πάρει με κλήρο κάποια θεότητα, αλλά εσείς θα διαλέξετε την θεότητα. Όποιος πάρει τον πρώτο κλήρο, αυτός ας διαλέξει την ζωή που θα ζήσει αναγκαστικά. Η αρετή δεν έχει αφέντη· ανάλογα με την τιμή και την περιφρόνηση της θα έχει ο καθένας πιο μεγάλο ή πιο μικρό μερίδιο από αυτήν. Η ευθύνη είναι εκείνου που διαλέγει· ο θεός δεν έχει ευθύνη."

Συνεπώς αυτό που δεν ήθελε να μεταφράσει η αγαπητή Λιάνα, ελπίδα των εγκεφαλικά ευνουχισμένων, είναι ότι για όλους ο νέος κύκλος αρχίζει ενώπιον της Ανάγκης και τελειώνει με τον Θάνατο. Ο δικός της κύκλος του καιροσκοπισμού και του πολιτικού ταξιδιού από την δεξιά μέχρι την μαρξιστική αριστερά δεν έχει κλείσει ακόμα, συνεπώς δεν μπορεί να αποτελεί ελπίδα για κανέναν και για τίποτα. Ας πάμε όμως σε αυτό το κομμάτι που μετέφρασε. Μετά το πέρασμα από τον Άδη, λοιπόν, οι ψυχές οδηγούνται στην Ανάγκη για να διαλέξουν μια νέα ζωή για να ζήσουν, για να περάσουν δηλαδή την δική τους αναγέννηση. Εκεί τους παρατίθενται όλες οι πιθανές ζωές που μπορούν να ζήσουν και σύμφωνα με την φρόνηση τους διαλέγουν, την φρόνηση που έχει περισσότερο από οτιδήποτε άλλο θεϊκή προέλευση, σύμφωνα πάντα με τον Πλάτωνα. Το μήνυμα λοιπόν που περνά μέσα από αυτή την μεταφυσική ρήση ο Πλάτωνας, είναι ότι ο καθένας θα διαλέξει αυτό που θα πράξει, θα διαλέξει μόνος του την σωτηρία του ή το δαίμονα του. Μπορεί βέβαια να διαλέξει και τον καναπέ του, αλλά όπως πάλι λέει ο Πλάτωνας, τότε αυτός ο άνθρωπος θα είναι καταδικασμένος να κυβερνάται από κατώτερους ανθρώπους και συνεπώς δεν θα έχει ούτε καν το δικαίωμα να μοιρολογεί. Ποιες είναι λοιπόν οι επιλογές του σύγχρονου Έλληνα ψηφοφόρου; Οι δύο ουσιαστικές επιλογές του όπως πολλές φορές έχουμε αναλύσει είναι δύο. Ή με το σύστημα ή με τις εθνικολαϊκές αντισυστημικές δυνάμεις. Το σύστημα μην το νομίζουμε ως ηλίθιο ή μονόπλευρο. Έχει ναι μεν όλες τις δυνάμεις του κοινοβουλίου, όμως έχει φροντίσει να δημιουργήσει και τους ίδιους του τους εχθρούς, τους οποίους ποτέ δεν αντιπαλεύεται ουσιαστικά, όπως αντίστοιχα αυτοί οι "εχθροί" δεν το αντιπαλεύονται ποτέ ουσιαστικά, αλλά δρουν ουσιαστικά ενάντια των πραγματικών εχθρών του καθεστώτος. Ας δούμε λίγο όμως πως τα πιόνια του συστήματος συνεργάζονται. Μετά από την διαμαρτυρία των κατοίκων της Πλ.Αττικής, στην οποία παρευρέθηκαν και μέλη της Χρυσής Αυγής, άνοιξαν διάπλατα τα τηλεπαράθυρα για να συζητηθεί το θέμα, όμως προσκεκλημένος δεν ήταν ένας εκπρόσωπος της Χρυσής Αυγής, αλλά βουλευτές του συστημικού Λα.Ο.Σ. Αυτή η προβολή βεβαίως αποτελεί εξαργύρωση της υπογραφής του μνημονίου και εν γένει της συστημικής στάσης του εν λόγω αποκόμματος. Επιστρέφοντας τώρα στην αγαπητή Λιάνα και το περιοδικό της διαβάζουμε ένα άρθρο για την άνοδο της "ακροδεξιάς", των "νεοναζί" κλπ. Θα μου πείτε... Μα προφανώς και θα υπήρχε ένα τέτοιο θέμα στο περιοδικό της μετά την επιτυχία της Χρυσής Αυγής στις πρόσφατες αυτοδιοικητικές εκλογές. Εμ... Εδώ είναι που θα πέσετε έξω. Μέσα στο άρθρο ως ακροδεξιά στην Ελλάδα ονομάζεται η "πολυκατοικία", δηλαδή το Λα.Ο.Σ. Για Χρυσή Αυγή ούτε αναφορά. Φυσικά το σημείο αυτό είναι σωστό, αφού ουδεμία σχέση με δεξιά έχουμε, όμως έχει τον σκοπό του όταν όλοι μιλάνε για αντιδράσεις της "ακροδεξιάς". Γιατί όμως συμβαίνει αυτό; Χρησιμοποιώντας την γλώσσα του Λαού αυτό συμβαίνει γιατί "όλα τα γουρούνια έχουν την ίδια μούρη". Το ένα πιόνι νίβει τ'άλλο και τα δυο το σύστημα, για να παραφράσουμε μία άλλη παροιμία. Την ίδια ώρα λοιπόν που όλα τα κανάλια προπαγανδίζουν ότι αυτοί που αντιστέκονται μαζί με τους Έλληνες πολίτες είναι "ακροδεξιοί" έρχονται τα κανάλια να προβάλλουν βουλευτές του αποκόμματος και η Λιάνα να χρίσει το σύνολο της "ακροδεξιάς" ως "πολυκατοικία". Όλα δηλαδή τα πιόνια του συστήματος προσπαθούν να διοχετεύσουν το ρεύμα του αντικομματισμού και της ανάγκης του Ελληνικού Λαού για Λαϊκό Εθνικισμό στο Λα.Ο.Σ που είναι ένα διαπιστωμένα συστημικό κόμμα. Καλείστε να διαλέξετε λοιπόν τον δαίμονα σας: Με το σύστημα του οποίου τα πιόνια είτε συστημικά είτε αντισυστημικά αλληλοτροφοδοτούνται και αλληλοδιαφημίζονται ή ενάντια στο σύστημα;

Πνευματικά

Το να βάλει κάποιος έναν τίτλο στην κατάσταση του πνεύματος στην εποχή μας θα ήταν ένα δύσκολο έργο. Δύσκολο όχι γιατί είναι δύσκολο να αντιληφθεί κανείς την κατάσταση, αλλά δύσκολο για να περιγραφεί χωρίς κάποιος να βωμολοχήσει. Μια Ελληνική "διανόηση" βουτηγμένη στον υλισμό και τα συμφέροντα ενθυμίζουσα πάμπολλα παραδείγματα άκρατης παρακμής. Το πρώτο και κύριο που θα έπρεπε να λάβουν υπόψιν τους οι εν λόγω "διανοούμενοι" είναι το κατά πόσον είναι αποκομμένοι και απομακρυσμένοι από τον ίδιο τον Λαό. Μια Ελληνική Παιδεία βουτηγμένη και αυτή στον υλισμό και στην εξυπηρέτηση συμφερόντων. Αφελληνισμένη και από πλευράς λαογραφίας και από πλευράς Ιστορίας προχωρεί στο έργο της κατασκευής εξειδικευμένων εργατών για τους μεγαλοκεφαλαιούχους αφέντες της. Μια ατελείωτη θάλασσα μετριότητας που κάνουν ακόμα και τον πιο αισχρό προπαγανδιστή να ξεχωρίζει μόνο και μόνο γιατί δεν ντρέπεται να υποπέσει σε χαμηλότερο επίπεδο από όλους τους άλλους. Όμως ας μην είμαστε άδικοι. Δεν φταίνε για όλα οι άλλοι. Ένας Λαός βουτηγμένος στον υλισμό, τον ωφελιμισμό, τον ωχαδερφισμό, την παρακμή την ίδια, δεν μπορεί να απαιτεί κάτι καλύτερο για αυτόν. Γράφει ο Γάλλος διανοητής Αλαίν ντε Μπενουά στο έργο του "Φιλελευθερισμός: Ο Εχθρός των Λαών", ότι η δημιουργία της ιδιωτικής τηλεόρασης στην Γαλλία επέφερε μια κατακόρυφη πτώση της ποιότητας. Δεν μπορούμε φυσικά παρά να συμφωνήσουμε και να δούμε την ακριβή αναπαράσταση των λόγων του και στην Ελλάδα. Μπορούμε επίσης να δούμε και τον φιλελευθερισμό να υποβόσκει ως αιτία και ως συνέπεια αυτής της ιδιωτικής αποχαύνωσης. Όμως δεν πρέπει να παραγνωρίσουμε ότι στην ουσία οι λαϊκές μάζες κατοχύρωσαν αυτή την πτώση στην ποιότητα με την τηλεθέαση που προσέφεραν σε αυτές τις εκπομπές. Το ίδιο ισχύει και σε όλα τα επίπεδα της πνευματικής ζωής, όπως η πεζογραφία, η ποίηση, ο κινηματογράφος κ.α. Ο κάθε ένας από εμάς θα πρέπει να γνωρίζει τι μας οδήγησε έως αυτή την πνευματική παρακμή, όμως δεν θα πρέπει να προτάσσει αυτές τις αιτίες ως απολογία και ως αποποίηση των δικών του ευθυνών. Τίποτα από όλα αυτά δεν θα είχε γίνει άμα δεν προσυπόγραφε της παρακμής και ο ίδιος ο Λαός, άλλωστε μετά το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου ζούμε σε μια φιλελεύθερη δημοκρατική κοινωνία ή τουλάχιστον έτσι μας λένε, οπότε είναι σαφές ότι ο καθένας είχε το δικαίωμα της επιλογής.

Σε αυτό το σημείο θα επικαλεστώ για άλλη μία φορά τον Μέγα Περικλή Γιαννόπουλο και την έκκληση του για πνευματική επανάσταση ήτοι μια πνευματική αναγέννηση, τα πνευματικά Χριστούγεννα ή Ηλιούγεννα δηλαδή που θα ετοιμάσουν,ή μάλλον καλύτερα θα πλαισιώσουν, την πολιτική-οικονομική επανάσταση-αναγέννηση, όπως και όλες τις άλλες επαναστάσεις-αναγεννήσεις που θα απαιτηθούν για να επέλθει τελικώς η αποκόλληση από το τέλμα αυτού του ίδιου του Ελληνικού Έθνους. Αυτό είναι και το μήνυμα που θέλω να αποστείλω και σε όλους εσάς επ'ευκαιρίας της νέας χρονιάς, του 2011. Ότι δηλαδή υπάρχει ελπίδα για αναγέννηση, δεν είναι όλα προδιαγεγραμμένα και τετελεσμένα. Οι κηφήνες της Βουλής και της "διανόησης" αποτελούν στην ουσία το σκότος που μπορεί απλά να αποχωρήσει-υποχωρήσει προκειμένου να επέλθει και πάλι το Φως. Όμως, επικαλούμενος για άλλοι μία φορά τους αρχαίους προγόνους μας, οφείλω και πάλι να προειδοποιήσω για έναν επερχόμενο κίνδυνο που ετοιμάζει εδώ και καιρό το σύστημα, μία μπανανόφλουδα που έχει πετάξει προκειμένου να σταματήσει εν τη γέννεση της οποιαδήποτε κίνηση αμφισβήτησης του. Η σωτηρία δεν θα επέλθει ούτε από τους "ΕΛ", ούτε από τα πιο σάπια κομμάτια του συστήματος, τους ομοτράπεζους του Πάγκαλου. Η αναγέννηση δεν μπορεί παρά να κατασκορπίσει όλους αυτούς τους φαύλους και τους υπαλλήλους του συστήματος. Η σωτηρία δεν θα έρθει από κανέναν παρά μόνο από τον ίδιο τον Λαό που θα πλαισιώσει το κατάλληλο άτομο που όντως θέλει να ρίξει το σύστημα. Συν Αθηνά λοιπόν και χείρα κίνει κύριοι και κυρίες. Οι Θεοί (ή ο Θεός ότι προτιμάτε...) είναι μαζί μας αυτό που είναι το σίγουρο, δεδομένου ότι οι άλλοι πραγματικά δεν έχουν τον Θεό τους, όμως αυτό από μόνο του δεν σημαίνει τίποτα. Η συστράτευση με τις αυθεντικά αντισυστημικές δυνάμεις είναι επιβεβλημένη, όπως και η δραστηριοποίηση όλων μας. Ζήτω Η Νίκη!

Για μια νέα Χρυσή Αυγή του Ελληνισμού!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου