Κυριακή, 11 Ιουλίου 2010

Σύγχρονος Κόσμος και Οικολογία

Θα ξεκινήσω αυτό το άρθρο παραθέτοντας την σχέση του Ελληνισμού με την Φύση. Σε αντίθεση με πολλά αντικείμενα, όπως π.χ το θέμα του πολιτεύματος, στο θέμα της Φύσης μπορούμε με ακρίβεια να προσδιορίσουμε την θέση του Ελληνισμού σχετικά με αυτήν. Πέρα από τα γραπτά των Φιλοσόφων της Φυλής μας, τα οποία θέτουν την Φύση ως το συνδετικό κρίκο ανάμεσα στον άνθρωπο και τους Θεούς, έχουμε και τις έμπρακτες αποδείξεις, από τους αρχαιολόγους, ότι η ανάπτυξη των προγόνων μας ήταν άρρηκτα συνδεδεμένη και με απόλυτο σεβασμό προς την Φύση. Η αρχιτεκτονική των Ελλήνων πλαισίωνε την Φύση αντί να την καταστρέφει, όπως κάνουμε σήμερα οι νεοέλληνες, γιατί ήταν αντιληπτό το προφανές που σήμερα αποτελεί κάτι το αδιανόητο για πολλούς. Υπάρχουν μάλιστα και μερικοί που υπερηφανεύονται για το ότι οι άνθρωποι είναι το μοναδικό πλάσμα που μπορεί να καταστρέψει την Φύση, μόνο που αυτό δεν τον φέρνει σε ανώτερη θέση από την Φύση, όπως νομίζουν αυτοί οι ανόητοι, αλλά τον κάνει τον ιδανικό αυτόχειρα, αφού η καταστροφή της Φύσης θα είναι μονάχα η καταστροφή του ανθρώπου, ενώ η Φύση εν τέλει θα ανακάμψει από την ανθρώπινη παρουσία, όταν αυτή πάψει να υπάρχει. Η ύψιστη και αρχαιότερη θεότητα των Ελλήνων, αλλά και άλλων λαών, ήταν η Φύση είτε αυτή αντιπροσωπευόταν στο πρόσωπο της Γαίας είτε της Ρέας, των οποίων ο Δίας ήταν εγγονός και υιός αντίστοιχα. Η πικρή, για τον άνθρωπο, αλήθεια είναι ότι εμείς είμαστε εξαρτώμενοι από την Φύση και όχι το αντίθετο. Με την έναρξη του καλοκαιριού είδαμε την απαρχή του βιασμού της Ελληνικής Φύσης, όπως συμβαίνει κάθε χρόνο και θα συνεχίσει να συμβαίνει μέχρι να μην έχει μείνει τίποτα όρθιο σε αυτό τον τόπο ή μέχρι να καταφέρουμε να αναγνωρίσουμε τις αιτίες και να βρούμε απαντήσεις σε αυτές. Σχετικά με την σχέση των προγόνων μας με την Φύση θα αναφέρω επιγραμματικά την θέση αρχαίων μνημείων μέσα στην Φύση και σε πλήρη αρμονία με αυτήν σε σημεία μάλιστα ιδιάζοντα από ενεργειακής απόψεως, όπως η ανηφόρα στην Πεντέλη την οποία ανεβαίνουν τα αυτοκίνητα χωρίς να είναι καν αναμμένα. Θα πρέπει επίσης να αναφέρουμε την θεοποίηση όλων των στοιχείων και στοιχειών της Φύσεως ακόμα και αυτών που υπόκεινται στους νόμους της μεταφυσικής, όπως οι σάτυροι του Διόνυσου. Θέλω πραγματικά να δω τι θα έχουν να πουν οι απανταχού φιλελεύθεροι, είτε ποζάρουν ως αριστεροί είτε ως δεξιοί, των ανοιχτών αγορών και της οικονομικής ευημερίας όταν η καταστροφή της Φύσης που εκπορεύεται και από τα ιδεώδη τους (θα το δούμε παρακάτω αναλυτικότερα) θα κάνει την οποιαδήποτε μορφή ευημερίας αδύνατη για τον άνθρωπο, συμπεριλαμβανομένων και των πολυαγαπημένων τους μεγαλοκεφαλαιούχων.

Οικολογία και Λαϊκός Εθνικισμός

Ένα από τα σύγχρονα παραμύθια λέει ότι το οικολογικό κίνημα και οι τάσεις αυτού τοποθετούνται στον Αριστερό και Μετααριστερό πολιτικό χώρο και ότι αυτό το κίνημα αναπτύχθηκε μετά το 1960 ή γενικότερα μετά το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Κάπου εδώ θα έπρεπε να μπει η μουσική από τον, συμπαθέστατο κατά τα άλλα, Καραγκιόζη και να πλαισιώσει τις ηλεκτρονικές και μη εγκυκλοπαίδειες, γιατί η αλήθεια, δυστυχώς, για αυτούς, είναι ότι η πραγματική οικολογική πολιτική είναι κατά 25 χρόνια παλαιότερη από ότι λένε και δεν προερχόταν από τον χώρο της Αριστεράς, αλλά από την Εθνικοσοσιαλιστική Γερμανία με τις δεντροφυτεύσεις, τις αερογέφυρες ώστε τα ζώα του δάσους να περνάνε πάνω από τους αυτοκινητόδρομους, τους νόμους περί κυνηγιού που τόσο φιλοζωικούς δεν έχει ξαναδεί η ανθρωπότητα και πολλά άλλα. Στον υλιστικό κυκεώνα της μεταβιομηχανικής εποχής μόνο ένα κίνημα με πνευματικές και αντί-υλιστικές ρίζες μπορεί να είναι αυθεντικά οικολογικό και αυτό δεν είναι φυσικά η Αριστερά, το αγαπημένο παιδί της βιομηχανίας. Οι λόγοι που μόνο ένα Λαϊκό Εθνικιστικό κίνημα μπορεί να είναι αυθεντικά οικολογικό πηγάζουν από το γεγονός ότι δεν βλέπουμε τους εαυτούς μας ως τους "σωτήρες" της Φύσης, αλλά την Φύση ως μητέρα και εγγυήτρια της ευημερίας μας. Σε αντίθεση με τους αρνητές των νόμων της Φύσης εμείς δεν πέφτουμε σε ιδεολογικές αντιφάσεις όταν μιλάμε για Οικολογία. Δεν είμαστε ταυτόχρονα ειρηνιστές και οικολόγοι που είναι σχήμα οξύμωρο καθώς η συνεχής ειρήνη πέρα από αποχαύνωση οδηγεί και σε υπερπληθυσμό και υπερκατανάλωση, δηλαδή σε υπερβολική καταστροφή της Φύσης. Ούτε προσπαθούμε να βρούμε την κατάλληλη "παιδαγωγική" και προπαγανδιστική μέθοδο για να αντιστρέψουμε τον έμφυτο φυλετισμό των ανθρώπων. Ο διεθνιστικός υλιστικός ορθολογισμός δεν μπορεί να αναπαράξει αγάπη για την Φύση γιατί είναι εγκλωβισμένος μέσα στην πρωτοκαθεδρία της οικονομίας. Ο Λαϊκός Εθνικισμός, από την άλλη, και οι οπαδοί του αναγνωρίζοντας την Φύση όχι ως υπηρέτη τους, αλλά ως σύντροφο για την ζωή έχουν κάθε καθήκον να την διαφυλάσσουν. Οι Εθνικιστές ζουν την ζωή τους με μόνο κριτήριο τους νεκρούς προγόνους τους και τους αγέννητους συνεχιστές της Φυλής τους και συνεπώς για αυτούς, ακριβώς, τους αγέννητους θέλουν να διαφυλάξουν την Φύση σε όλο της το μεγαλείο και την αρμονία. Για να μην πολυλογώ σε μια μάταιη προσπάθεια να ξεπεράσω το θαυμάσιο άρθρο της Συναγωνίστριας Palladia σχετικά με την ιστορία της Οικολογικής Πολιτικής του Γερμανικού Εθνικοσοσιαλισμού, απλά το παραθέτω στον παρακάτω σύνδεσμο.

Τα αίτια της καταστροφής

Θα ξεκινήσω με αυτό που λένε όλοι ως αίτιο για τις πυρκαγιές και τις οικολογικές καταστροφές, με σκοπό να το ξεπετάξω, αφού και πολυσυζητημένο είναι και κατά τη γνώμη μου ελάσσονος σημασίας σε σχέση με τα υπόλοιπα αίτια που θα παρατεθούν. Αυτό το αίτιο είναι η αμέλεια, δηλαδή το τσιγάρο, παραδείγματος χάριν, που πέφτει μέσα στις πευκοβελόνες ή η πλαστική σακούλα που πνίγει κάποιο ζώο της θάλασσας. Είναι πολύ σημαντική η ανάπτυξη της οικολογικής συνείδησης του Έθνους μας και κάθε Έθνους γενικότερα με ενημερώσεις και ημερίδες εθελοντισμού. Η αμέλεια είναι κάτι που μπορεί να αντιμετωπιστεί, αν γίνει αντιληπτή η σημασία της Φύσης για την ζωή μας και κυρίως για την ζωή των απογόνων μας, αν και φυσικά χρειάζεται χρόνο κάτι τέτοιο. Μέχρι τότε θα πρέπει να υπάρχει διαρκής επαγρύπνηση της πολιτείας και των συνειδητοποιημένων πολιτών έτσι ώστε να μηδενιστεί, αν είναι δυνατόν, η περιβαλλοντική καταστροφή από αμέλεια. Ένα άλλο πολύ σοβαρό αίτιο για την περιβαλλοντική καταστροφή είναι ο καπιταλισμός και εν γένει η μανία του κέρδους ανεξαρτήτως κόστους. Το είδαμε να συμβαίνει στον κόλπο του Μεξικού με την πετρελαιοκηλίδα και την πλήρη αδιαφορία της ΒΡ απέναντι στις συνέπειες που έχει η πολιτική της στο περιβάλλον. Είδαμε, επίσης, και την αδυναμία ακόμα και του "πλανητάρχη" να κάνει κάτι για να πιέσει έναν καπιταλιστικό κολοσσό, όπως η ΒΡ. Όσο το κέρδος των καπιταλιστών μπαίνει πρώτα από την Φύση, όσο το άτομο μπαίνει πάνω από το Έθνος η καταστροφή και η κατρακύλα θα συνεχίζεται σε όλους τους τομείς, και στον τομέα της Οικολογίας όσες πορείες των πέντε ατόμων και αν κάνει ο Κλαυσίγελος. Οι καπιταλιστές θεωρούν την Φύση, όπως και τα Έθνη, εμπόδιο στην πορεία τους προς τον περαιτέρω πλουτισμό και οι όποιες οικολογικές τους ανησυχίες εκπορεύονται από το τμήμα μάρκετινγκ τους ή από κάποιες σπάνιες πολιτικές πιέσεις (ελπίζω κάποιος να μπορεί να βρει ένα παράδειγμα πιο σύγχρονο από το 1945, γιατί εμένα δεν μου έρχεται κάποιο). Τρίτο σημαντικό, επίσης, αίτιο της περιβαλλοντικής καταστροφής είναι ο τρόπος ζωής και σκέψης του σύγχρονου Δυτικού "πολιτισμού" είτε μιλάμε για τον εμπρηστή που για λίγα αργύρια ανοίγει το δρόμο για την βίλα του πλούσιου είτε για το "ωχ αδερφέ" που αναφωνεί ο σύγχρονος Έλληνας αφήνοντας τα πλαστικά του σκουπίδια στις πανέμορφες ακτές μας ή ψεκάζοντας με το σπρέι που διαλύει το όζον στην ατμόσφαιρα. Τέταρτη αιτία που κατά την γνώμη μου είναι τοπική είναι οι πράκτορες ξένων χωρών και η αδιαφορία του Κράτους απέναντι σε αυτούς. Την ονομάζω ως τοπική αιτία, γιατί δεν νομίζω να υπάρχει άλλη χώρα εκτός της Ελλάδας που αφήνει συνειδητά να διαμένουν και να δρουν στο έδαφος της πράκτορες εχθρικών χωρών. Θυμόμαστε όλοι την πυρκαγιά πέρσι που κατάκαψε το δάσος πλησίον της αντί-πυραυλικής ομπρέλας των Αθηνών και είχε ως αποτέλεσμα να μείνει χωρίς ασπίδα η Αθήνα για αρκετές ώρες, δίνοντας ένα προφανές και ηχηρό μήνυμα στο υπουργείο Εξωτερικών. Η αδιαφορία και η άγνοια του Κράτους σχετικά με την δράση των πρακτόρων και των συμφερόντων αφήνει ανοιχτό το πεδίο και σε ελάχιστους σχιζοφρενείς που χαίρονται με την καταστροφή, καθώς γνωρίζουν εκ των προτέρων ότι η πιθανότητα σύλληψης τους είναι τουλάχιστον μηδενική. Ζητώ συγνώμη εκ των προτέρων αν μου διέφυγε κάποια αιτία, παρακαλώ συμπληρώστε αν έχετε κάτι.

Λύσεις ενάντια στην καταστροφή

Οι συνέπειες της καταστροφής είναι προφανείς οπότε θα τις προσπεράσω τονίζοντας αυτό που οι περισσότεροι οικολόγοι δεν λένε. Δεν μαχόμαστε για να φτιάξουμε ένα καλύτερο περιβάλλον για εμάς, άλλωστε για κάτι τέτοιο ίσως να είναι αργά, όμως αγωνιζόμαστε για να φτιάξουμε ένα καλύτερο περιβάλλον για την επόμενη γενιά. Ας προχωρήσουμε τώρα στις λύσεις, μερικές από τις οποίες ή μάλλον σχεδόν όλες αναβιώνουν στην σκέψη μας 70 χρόνια μετά. Πρώτα από όλα χρειαζόμαστε μία σοβαρή Παιδεία όχι απλά οικολογική, αλλά βαθύτατα Εθνική με όλη της την έννοια. Η ανάπτυξη μιας μονόπλευρης οικολογικής παιδείας χωρίς την αντίστοιχη μελέτη πραγματικής ιστορίας, γλώσσας και κυρίως νοοτροπίας ανθρώπινης είναι κυριολεκτικά μία "τρύπα στο νερό" καθώς δεν αντιμετωπίζει σχεδόν κανένα από τα αίτια που παραθέσαμε. Μέσα από αυτή την παιδεία, αλλά και γενικότερα, πρέπει να τονωθεί το συλλογικό πνεύμα σε πλήρη αντίθεση με την σύγχρονη ατομικιστική θεώρηση και με τροχοπέδη το κύμα λαθρομεταναστών που σαρώνει την Ευρώπη και ιδιαιτέρως την Ελλάδα, αφού όπως είπε και ο Λένιν: "οι μειονότητες καταλαβαίνουν μόνο τον εαυτό τους". Ο εθελοντισμός και η κοινωνική εργασία θα δώσει λύσεις είτε με την σύσταση ομάδων δασοπροστασίας είτε με δεντροφυτεύσεις είτε με οτιδήποτε άλλο. Η άλλη προφανώς λύση, που επίσης μας έρχεται από το παρελθόν, είναι οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, έτσι ώστε να απαλλαχτούμε από την διαδικασία απομύζησης των ακριβών και σπάνιων πόρων της Γης εξασφαλίζοντας για όλους μας, πλην φυσικά του κυκλώματος εκμετάλλευσης του πετρελαίου και της ηλεκτρικής ενέργειας, ένα πιο φτηνό, αύταρκες και υγιεινό μέλλον. Η καταπολέμηση της αστυφιλίας, ενός φαινομένου της σύγχρονης καπιταλιστικής οπτικής μας γωνίας και αποτέλεσμα της βιομηχανικής επαναστάσεως, όπως λέγεται η εποχή των μηχανών, είναι μονόδρομος για μία πραγματική αντιστροφή της καταστροφικής μας πορείας. Η αστυφιλία πέρα από την αφαίρεση κάθε οικολογικής συνείδησης και σύνδεσης με την, βαθιά οικολογική, παράδοση του Λαού μας, δημιουργεί και τις ανάγκες για μαζική παραγωγή τροφίμων με όρους καταστροφικούς για το περιβάλλον. Θα πρέπει να υπάρξουν νόμοι ακόλουθοι με τους νόμους αυτής της ίδιας της Φύσης όσον αφορά τις καλλιέργειες είτε είναι φυτικές είτε ζωικές και το κυνήγι, όπως φυσικά και πολιτική βούληση για την τήρηση αυτών των νόμων, χωρίς "πολιτικά ορθές" παρωπίδες. Επίσης θα πρέπει να παταχθεί η ανθρωποκεντρική ή ζωοκεντρική θεώρηση του ζητήματος της Οικολογίας, καθώς ο άνθρωπος, τα ζώα και τα φυτά αποτελούν τμήμα της αδιαίρετης Φύσης και ίδιοι κανόνες διέπουν την ύπαρξη τους. Σε αυτό τον άξονα σκέψης και με εμφανή διάθεση να τονίσω για άλλη μία φορά την ιδεολογική γύμνια των ειρηνιστών αριστερών "οικολόγων" να ενθυμίσω ότι η ευγονική και ο πόλεμος αποτελούν μέρος των κανόνων της Φύσης, όσο και αν αυτοί οι "οικολόγοι" προσπαθούν να το αποσιωπήσουν. Για τελείωμα θα παραθέσω μία απάντηση του Οικολογικού Επαναστάτη Theodor Kazcynski, γνωστού και ως Unabomber, σε οικο-αναρχικό έντυπο, στην οποία παρότι εμφανίζονται απόψεις με τις οποίες διαφωνώ δείχνει τις φανερές ιδεολογικές αντιφάσεις του αριστερού "οικολογικού" κινήματος.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου