Τετάρτη, 31 Μαρτίου 2010

Η ευθύνη της Δεξιάς

Ας μιλήσουμε σήμερα λίγο για την εγκληματικότητα που φαίνεται να βρίσκεται σε έξαρση. Ας μιλήσουμε για τους τρομοκράτες, για τους ληστές, για τους ηθικούς αυτουργούς και την υποκρισία τους. Προκαλεί γέλωτα να βλέπεις τους μόνιμους υπερασπιστές των τρομοκρατών και των αναρχικών να βρίσκονται σε παντελή σύγχυση επειδή πέθανε ένας Αφγανός στην τελευταία βομβιστική ενέργεια, που όλα τα στοιχεία δείχνουν ότι έβαλε η τρομοκρατική οργάνωση "Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς" .Πολλά, όμως, έχουν ειπωθεί για τις κινήσεις της αριστεράς που μας φέραν εδώ που είμαστε σήμερα. Ας δούμε, όμως, λίγο και την ευθύνη της Δεξιάς. Προκαλεί οργή η κινητικότητα της αστυνομίας, για να εξιχνιάσουν το έγκλημα την ίδια ώρα που δείξανε προκλητική αδιαφορία στις υπόλοιπες βομβιστικές επιθέσεις. Ναι, οι "ένστολοι συναγωνιστές" όπως τους λένε κάποιοι ξαφνικά έχουν ενεργοποιηθεί πολύ έντονα. Γράφουν σήμερα οι εφημερίδες ότι ψάχνουν τους ενόχους της βομβιστικής επίθεσης "πόρτα-πόρτα", ενώ για τον Έλληνα που σκοτώθηκε από ληστές στην ίδια ακριβώς περιοχή δεν γίνεται τίποτα. Πρέπει, φαίνεται, σε αυτή τη χώρα να είσαι Αφγανός για να βρεις κάποιον κρατικό υπάλληλο να σε βοηθήσει. Άμα είσαι Έλληνας το πολύ πολύ να σου δώσουν και ένα κομμάτι σχοινί για να πας να κρεμαστείς. Πρέπει να το πάρουμε απόφαση. Βρισκόμαστε σε πόλεμο και σε κατοχή· και στον πόλεμο δεν χωράν συζητήσεις και επερωτήσεις στην Βουλή. Πολλοί άνθρωποι με αγνά αισθήματα πιστεύουν ότι θα έρθει η αλλαγή πολιτικής ηγεσίας και ξαφνικά όλα θα λυθούν. Θα φύγουν οι λαθρομετανάστες, θα συλληφθούν οι τρομοκράτες και εν τέλει θα ανατείλει ο Ήλιος και πάλι πάνω από την Ελλάδα. Όσο και να σέβομαι τα αγνά τους αισθήματα δεν μπορώ να το χαρακτηρίσω τίποτα λιγότερο ή περισσότερο από πίστη σε έναν μεσσιανισμό χειρίστου είδους. Ακόμα και ο Λιακόπουλος τουλάχιστον είχε την τσίπα να μιλήσει για κάποια εξωγήινα όντα που θα έρθουν να μας σώσουν, ενώ αντίθετα κάποιοι αστοί πιστεύουν σοβαρά ότι ξαφνικά θα ανέλθει ο Σαμαράς ή ο Καρατζαφέρης στην εξουσία και θα αλλάξουν όλα, ενώ δεν έχουν την πολιτική βούληση και το θάρρος να αλλάξουν τα πράματα.

Θάνατος Αφγανού Μετανάστη

Όλοι θυμόμαστε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ μίλαγε για επανάσταση όταν σου καίγαν τα τσιράκια του και οι αλλοδαποί το μαγαζί σου, Έλληνα μαγαζάτορα. Το θυμάσαι και εσύ; Το ελπίζω. Έχοντας υπάρξει ηθικός (και όχι μόνο) αυτουργός για την δημιουργία των σύγχρονων τρομοκρατικών ομάδων από τα Βόρεια Προάστια, σήμερα τάχθηκε εναντίον της τρομοκρατίας. Γράφει λοιπόν χθες η εφημερίδα ότι ο ΣΥΡΙΖΑ πραγματοποίησε διαμαρτυρία στα Κάτω Πατήσια για τον θάνατο του Αφγανού μετανάστη από την βομβιστική επίθεση. Αυτό το κόμμα βρίσκεται μέσα στην Βουλή, Έλληνα, στο θυμίζω. Που σημαίνει ότι το ψήφισες σε ποσοστό μεγαλύτερο του 3%. Δεν πραγματοποιήθηκε βέβαια διαμαρτυρία για τον θάνατο του Έλληνα από ληστές στην ίδια ακριβώς περιοχή. Όχι φυσικά. Έλληνας πέθανε. Γιατί να νοιαστεί ο ΣΥΡΙΖΑ; Στην άλλη πλευρά της διακυβέρνησης της χώρας έχουμε το Πα.Σο.Κ όπου ο υπουργός ΠΡΟ.ΠΟ χθες μίλησε για την τραγωδία του θανάτου του Αφγανού μετανάστη. Θυμίζουμε, Έλληνα, ότι αυτός έδινε εντολές να σε συλλαμβάνουν, ενώ στις άλλες βομβιστικές ενέργειες που είχαμε και τραυματισμούς τήρησε σιγή ιχθύος. Σήμερα διαβάζουμε και μία άλλη είδηση. Αφέθηκε ελεύθερος με χρηματική εγγύηση ο Ερρίκος ο ΙΣΤ από τα βόρεια προάστια. Γόνος καλής οικογένειας που είχε την "ατυχία" να βρεθούν τα δακτυλικά του αποτυπώματα στην γιάφκα των τρομοκρατών. Επειδή λοιπόν οι βομβιστικές επιθέσεις θεωρούνται από τον κ.Χρυσοχοΐδη πιο μικρό έγκλημα από την εξύβριση, αφέθηκε ελεύθερος από τους "ένστολους συναγωνιστές". Παράλληλα ο Ζούγκλας μιλά για ευθύνες "ακροδεξιών" με αποδείξεις email που έστειλε ο ίδιος στον εαυτό του, μιμούμενος τους ραβίνους πάτρωνες του. Βλέπουμε λοιπόν μία αγαστή συνεργασία μεταξύ αστυνομίας, πολιτικής ηγεσίας, κέντρων ξένων δυνάμεων και εγκληματιών εναντίον του Έλληνα πολίτη. Το γεγονός ότι αυτή η συνεργασία κλονίστηκε μόνο από το θάνατο ενός μετανάστη δείχνει ακριβώς πόσο τους ενδιαφέρεις εσύ, Έλληνα. Να σου θυμίσω άλλη μία πικρή αλήθεια, Έλληνα, τώρα. Αυτοί σε κυβερνάνε, γιατί εσύ τους ψήφισες.

Η "ελπίδα" της Δεξιάς

Ζει και αναπνέει ο μέσος αστός πατριώτης ελπίζοντας ότι θα περάσει ο καιρός και θα έρθει σύντομα και πάλι η Δεξιά στην κυβέρνηση. Τότε πιστεύει ότι θα φτιάξουν όλα. Μέλι και γάλα θα τρέχει από τις βρύσες και οι λαθρομετανάστες θα διακτινιστούν σπίτια τους μαζί με τους αριστερούς έμμισθους υπερασπιστές τους. Ας σε ξυπνήσω λοιπόν, Έλληνα, από το "όμορφο" όνειρο που βλέπεις. Ας σου αναλύσω λίγο πως φτάσαμε μέχρι εδώ μπας και ξυπνήσεις ποτέ σου, αν και δεν το νομίζω. Σε μία μικρή ιστορική έρευνα που έκανα για την μεταπολίτευση είδα τα εξής στοιχεία. Η αριστερά στην Ελλάδα μέσα σε 36 χρόνια αναρριχήθηκε από το 23% του 1974 στο 59% του σήμερα. Αντίστοιχα η Δεξιά κατάφερε να γίνει κυβέρνηση μόνο σε καιρούς που το ΠΑΣΟΚ έκανε θηριώδη λάθη, αλλά και πάλι αυτές οι κυβερνήσεις χαρακτηρίστηκαν ως άχρωμες, άοσμες και άτολμες. Φάνηκαν, τουλάχιστον στα μάτια μου, ως παρενθέσεις ανάμεσα στις διακυβερνήσεις Πα.Σο.Κ και ξέρω ότι ούτε εσύ "βαμμένε" Νεοδημοκράτη δεν μπορείς να διαφωνήσεις σε αυτό. Καταρχάς ας δούμε το εξής προφανές που εσύ δεν βλέπεις. Τι άλλαξε στην Νέα Δημοκρατία μετά τις εκλογές προέδρου; Τίποτα, πέραν του ότι σφάζονται ακόμα για το μοίρασμα των θέσεων. Λογικό και επόμενο είναι ότι αυτή η σφαγή θα σταματήσει αργά ή γρήγορα, όμως άλλαξε τίποτα επί της ουσίας; Τα λαμόγια βρίσκονται ακόμα στις θέσεις τους και δεν νομίζω ότι έχει κανείς το σθένος να τους βγάλει. Η ψυχολογία της παράταξης δεν έχει αλλάξει. Ένα αστικό κόμμα αποτελούμενο κυρίως από λαμόγια και αποτυχημένους ήταν, είναι και θα είναι. Και είναι φυσικό, γιατί ένα κόμμα δημιουργημένο με δημοκρατικές αξίες είναι απολύτως λογικό να αντικατοπτρίζει την εικόνα της κοινωνίας στην οποία ανήκει. Η εξυγίανση ενός αστικού δημοκρατικού κόμματος από τα λαμόγια και τους αποτυχημένους θα το έκανε να αντικατοπτρίζει, ποσοστιαία, αυτό που θα είχε μείνει στο κόμμα, δηλαδή σχεδόν τίποτα. Και δεν είναι κακό για εμένα να είναι κάποιος σε ένα κόμμα με μικρό ποσοστό, αφού άλλωστε η ελίτ μίας κοινωνίας είναι πάντοτε ένα μικρό ποσοστό της, όμως για σας είναι η ζωή σας η καρέκλα.

Ιδεολογική ουδετερότητα

Δεν μπορείς προ ενός επιτιθέμενου εχθρού να διατηρείς ιδεολογική ουδετερότητα, λέει πολύ σωστά ο Γάλλος διανοητής Αλαίν Ντε Μπενουά. Αυτό ακριβώς το λάθος διέπραξε η Δεξιά στην Ελλάδα ενώπιον της Αριστεράς. Εν ονόματι του ψευδεπίγραφου "θανάτου των ιδεολογιών" που διακήρυτταν οι φιλελεύθεροι πάτρωνες τους μείναν χωρίς άμυνα απέναντι σε μία φανερή ιδεολογική επίθεση. Βρέθηκαν όμηροι της ίδιας τους της υλιστικής θεωρίας, καθώς δεν μπόρεσαν ποτέ να ξεπεράσουν την οικονομική "ευμάρεια" στην οποία μας έφερε το Πα.Σο.Κ διαλύοντας τα ταμεία της χώρας και θέτοντας τον ωρολογιακό μηχανισμό της δημοσιονομικής βόμβας στα θεμέλια του κράτους. Επίσης δεν μπόρεσαν ποτέ να κερδίσουν την πλειοδοσία υλιστικών υποσχέσεων γιατί πολύ απλά ο αντίπαλος έταζε πολλά και παράλογα. Αντί λοιπόν να αντιπαρέλθει αυτή την τακτική της ποσότητας, περνώντας στην ποιότητα, η Ν.Δ προτίμησε να αφεθεί στην ήττα. Συναίνεσε στην απαξίωση της πολιτικής, ελπίζοντας ότι οι νεκροί ιδεολογικά πολίτες θα έρθουν στον "νεκροθάφτη" των ιδεολογιών μαζικά, αλλά δεν υπολόγισε ότι αυτοί που συντόνιζαν την απαξίωση, συντόνιζαν με πάμπολλα μέσα και την προπαγάνδα της ιδεολογίας τους. Μίλαγαν για την απελευθέρωση των αγορών και μηδενισμό της κρατικής παρεμβατικότητας ιδέες που δεν μπορούσαν ουσιαστικά να πράξουν, καταδικασμένοι σε απραξία. Σε μία χώρα που ο δημόσιος τομέας είναι τεραστίων διαστάσεων και προβληματικός, αντί να προσπαθήσουν για την εξυγίανση επιχείρησαν την ιδιωτικοποίηση. Σε μία χώρα που μαστίζεται, ιδιαιτέρως τα τελευταία χρόνια, από μεγάλα προβλήματα κοινωνικά, οικονομικά κτλ και είχε ανάγκη από ιδεολογία η Δεξιά στην Ελλάδα ασπάστηκε τον θάνατο των ιδεολογιών και έδωσε την ελευθερία στους ιδεολογικούς της αντιπάλους να δρουν ελεύθεροι, υπογράφοντας έτσι και τον δικό της θάνατο.

Στείρος αντί-κομμουνισμός

Η πολεμική της Δεξιάς έναντι στην Αριστερά στηρίχθηκε αποκλειστικά στα εγκλήματα του Συμμοριτοπόλεμου αφήνοντας της ιδέες της Αριστεράς στο απυρόβλητο και ενίοτε υιοθετώντας τες. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτού είναι η κυκλοφορία του βιβλίου "Ελένη" από τον υιό της Νίκο Γκατζογιάννη που εξιστορεί το μαρτύριο των Ελλήνων υπό των ζυγό των ανταρτών του Κ.Κ.Ε.Το βιβλίο αυτό στην Ελλάδα πολεμήθηκε από τους ιδεολογικούς απογόνους των εγκληματιών με προπηλακισμούς, σπάσιμο βιβλιοπωλείων και φυσικά ιδεολογικό κυνηγητό. Πραγματικά θα ήθελα να ήξερα πως αισθάνθηκε ο συγγραφέας βλέποντας την Δεξιά να κάθεται σχεδόν άπραγη μπροστά σε αυτή την δικτατορική πρακτική των "δημοκρατικών δυνάμεων". Πως θα αισθάνθηκε βλέποντας την Δεξιά να χαριεντίζεται σε κάθε ευκαιρία με τους εγκληματίες που σκότωσαν την μητέρα του. Πως θα αισθάνθηκε βλέποντας την Δεξιά απολογούμενη μπροστά στο κύμα των νοσταλγών του Στάλιν που είχε η ίδια δημιουργήσει μέσα στην Ελληνική Παιδεία. Γιατί, μην ξεχνάμε "φίλοι" Νέο-Δημοκράτες ότι την Ρεπούση εσείς την βγάλατε, εσείς αφήσατε τους αριστερούς να απαιτούν πιστοποιητικά προοδευτικών φρονημάτων προκειμένου να σας αφήνουν να μιλήσετε. Είναι τουλάχιστον υποκριτικό να τονίζονται τα εγκλήματα του κομμουνισμού και την ίδια ώρα η Δεξιά να υιοθετεί τις διεθνιστικές ιδέες που τα γέννησαν. Είναι υποκριτικό και καταστροφικό να τονίζονται τα εγκλήματα ενώ αγκαλιάζονται οι εγκληματίες και οι ιδέες τους, καθώς αυτό τους απενοχοποιεί και δοξάζει τις αρρωστημένες ιδέες τους. Στιγμάτιζαν τα εγκλήματα του κομμουνισμού, βάζοντας μέσα στα Ελληνικά σχολεία τα εργαλεία της προπαγάνδας της ίδιας τους της διάψευσης. Σε συνεργασία με το Πα.Σο.Κ όπου ο ένας έκαιγε και πολτοποιούσε τις αποδείξεις και ο άλλος γέμιζε την Ελληνική Παιδεία με αρνησιπατρίδιδες, εθνομηδενιστές και ψεύτες αριστερούς. Το "Ελένη" υπήρξε η πρώτη φορά που αναγκάστηκαν σε μια κάποια υποχώρηση οι αριστεροί καθώς πρίν από αυτό αρνιόντουσαν και τα παιδομαζώματα και τις εκτελέσεις και τα πάντα. Όμως η Ν.Δ ποτέ δεν υπήρξε πρόθυμη να εφαρμόσει το Σύνταγμα και τους Νόμους του Κράτους που ορίζουν ότι η αντεθνική προπαγάνδα στα Ελληνικά σχολεία είναι αντισυνταγματική και οι ψεύτες σαν τον Ζούγκλα καταλήγουν στην φυλακή ή εξοντωμένοι επαγγελματικά για μη τήρηση του κώδικα δεοντολογίας. Η Δεξιά εν γένει έχει παραδώσει εδώ και πολλά χρόνια την πολιτιστική εξουσία του τόπου στην Αριστερά και έχουμε φτάσει να είναι σχεδόν αδιανόητο η ύπαρξη δεξιού στις τέχνες ή στα γράμματα.

Αναξιοπιστία

Μην μπορώντας σε πολλές περιπτώσεις να κρατήσει μία σαφή γραμμή σε πολύ καυτά θέματα, η δεξιά είναι απολύτως λογικό να έχει απολέσει τις όποιες αυταπάτες αξιοπιστίας θα μπορούσαν να υπάρχουν. Ένα πολυτασικό κόμμα με πλήθος από φράξιες φιλόδοξες που υποσκάπτουν η μία την άλλη, που τα στελέχη του χαρακτηρίζονται επιεικώς ως μετριότητες και υποπίπτουν από το ένα σφάλμα στο άλλο. Η θέληση των ηττημένων να υποσκάψουν τους νικητές της εσωκομματικής τους διαδικασίας είναι μεγάλη με αποτέλεσμα γεγονότα όπως η δράση μέσα στην Ευρωβουλή του κ.Σκυλακάκη και η συμπεριφορά "μικρού παιδιού" της Ν.Μπακογιάννη. Θα μου πείτε ότι η πορεία της Μπακογιάννη και του συρφετού της εγγυάται ότι θα συνεργαστεί με το Πα.Σο.Κ και θα φροντίζει να υποσκάπτεται κάθε "εθνική" φωνή μέσα στην Ν.Δ. Μα για να θυμηθώ... Ο Καραμανλής δεν μείωσε την θητεία σε 9 μήνες με την ελπίδα να πάρει κάνα ψήφο; Ο Σαμαράς δεν ήταν που μιλούσε παλιότερα στην Λέσχη Μπιλντεμπέργκ; Θα συνιστούσα την αποχή από την βρώση κουτόχορτου αγαπητοί πατριώτες. Η παράταξη έχει χάσει κάθε αξιοπιστία που θα μπορούσε να έχει και δεν υπάρχει ελπίδα να την ανακτήσει. Η μοναδική ελπίδα για να ξαναέρθει η Ν.Δ στην κυβέρνηση είναι να αυξηθεί εκ νέου το ποσοστό αποχής αλλά αυτή τη φορά από την πλευρά του Πα.Σο.Κ. Είδαμε άλλωστε και στις τελευταίες εκλογές ότι ενώ η Ν.Δ έχασε πολλούς ψήφους το Πα.Σο.Κ δεν κατάφερε να τις κερδίσει. Αυτό συνέβη γιατί προφανώς η σοσιαλδημοκρατία έχει απολέσει το εθνικό της έρεισμα και άρα δεν μπορεί να προσεταιριστεί τους ψήφους που καπηλευόταν η αναξιόπιστη δεξιά. Μετά τα νέα οικονομικά και δημοσιονομικά μέτρα που έχουν ληφθεί δημιουργείται ένα κενό και στον χώρο τον εθνικό και στον χώρο τον κοινωνικό. Η Ν.Δ. με την τάση του προέδρου της αυτή την στιγμή δείχνει να αποτυγχάνει να πιάσει το κοινωνικό ρεύμα στηρίζοντας τα οικονομικά μέτρα και από την άλλη δεν πιάνει και το εθνικό ρεύμα καθώς η στάση της στα εθνικά θέματα είναι λίγο καλύτερη από το πλήρες προσκύνημα του ΛΑ.Ο.Σ. Αναποφάσιστη και αναξιόπιστη η Ν.Δ δεν ξέρει αν θα πρέπει να κινηθεί προς τα δεξιά ή προς τα αριστερά και θα δει συντόμως ότι η μακροχρόνια ασυνέπεια των επιλογών της θα της στοιχίσει. Η ελπίδα να κοροϊδέψουν τον Έλληνα για άλλη μία φορά και να τον παρασύρουν στο να ψηφίσει μία αδρανής κυβέρνηση που θα εξυπηρετεί μικροκομματικά και μεγαλοεπιχειρηματικά συμφέροντα ανήκει πιστεύω στη σφαίρα της φαντασίας.


Προτεινόμενη Βιβλιογραφία:
1) "Ελένη" - Νίκος Γκατζογιάννης, Εκδόσεις Ελληνική Ευρωεκδοτική
2)"Ο Αγών του Βουνού Κάτω Από το Ζυγό του Κ.Κ.Ε" - Βάσος Τσακαλίδης-Χατζηνικολάου, Εκδόσεις Ελεύθερη Σκέψις

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου