Τετάρτη, 31 Μαρτίου 2010

Η ευθύνη της Δεξιάς

Ας μιλήσουμε σήμερα λίγο για την εγκληματικότητα που φαίνεται να βρίσκεται σε έξαρση. Ας μιλήσουμε για τους τρομοκράτες, για τους ληστές, για τους ηθικούς αυτουργούς και την υποκρισία τους. Προκαλεί γέλωτα να βλέπεις τους μόνιμους υπερασπιστές των τρομοκρατών και των αναρχικών να βρίσκονται σε παντελή σύγχυση επειδή πέθανε ένας Αφγανός στην τελευταία βομβιστική ενέργεια, που όλα τα στοιχεία δείχνουν ότι έβαλε η τρομοκρατική οργάνωση "Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς" .Πολλά, όμως, έχουν ειπωθεί για τις κινήσεις της αριστεράς που μας φέραν εδώ που είμαστε σήμερα. Ας δούμε, όμως, λίγο και την ευθύνη της Δεξιάς. Προκαλεί οργή η κινητικότητα της αστυνομίας, για να εξιχνιάσουν το έγκλημα την ίδια ώρα που δείξανε προκλητική αδιαφορία στις υπόλοιπες βομβιστικές επιθέσεις. Ναι, οι "ένστολοι συναγωνιστές" όπως τους λένε κάποιοι ξαφνικά έχουν ενεργοποιηθεί πολύ έντονα. Γράφουν σήμερα οι εφημερίδες ότι ψάχνουν τους ενόχους της βομβιστικής επίθεσης "πόρτα-πόρτα", ενώ για τον Έλληνα που σκοτώθηκε από ληστές στην ίδια ακριβώς περιοχή δεν γίνεται τίποτα. Πρέπει, φαίνεται, σε αυτή τη χώρα να είσαι Αφγανός για να βρεις κάποιον κρατικό υπάλληλο να σε βοηθήσει. Άμα είσαι Έλληνας το πολύ πολύ να σου δώσουν και ένα κομμάτι σχοινί για να πας να κρεμαστείς. Πρέπει να το πάρουμε απόφαση. Βρισκόμαστε σε πόλεμο και σε κατοχή· και στον πόλεμο δεν χωράν συζητήσεις και επερωτήσεις στην Βουλή. Πολλοί άνθρωποι με αγνά αισθήματα πιστεύουν ότι θα έρθει η αλλαγή πολιτικής ηγεσίας και ξαφνικά όλα θα λυθούν. Θα φύγουν οι λαθρομετανάστες, θα συλληφθούν οι τρομοκράτες και εν τέλει θα ανατείλει ο Ήλιος και πάλι πάνω από την Ελλάδα. Όσο και να σέβομαι τα αγνά τους αισθήματα δεν μπορώ να το χαρακτηρίσω τίποτα λιγότερο ή περισσότερο από πίστη σε έναν μεσσιανισμό χειρίστου είδους. Ακόμα και ο Λιακόπουλος τουλάχιστον είχε την τσίπα να μιλήσει για κάποια εξωγήινα όντα που θα έρθουν να μας σώσουν, ενώ αντίθετα κάποιοι αστοί πιστεύουν σοβαρά ότι ξαφνικά θα ανέλθει ο Σαμαράς ή ο Καρατζαφέρης στην εξουσία και θα αλλάξουν όλα, ενώ δεν έχουν την πολιτική βούληση και το θάρρος να αλλάξουν τα πράματα.

Θάνατος Αφγανού Μετανάστη

Όλοι θυμόμαστε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ μίλαγε για επανάσταση όταν σου καίγαν τα τσιράκια του και οι αλλοδαποί το μαγαζί σου, Έλληνα μαγαζάτορα. Το θυμάσαι και εσύ; Το ελπίζω. Έχοντας υπάρξει ηθικός (και όχι μόνο) αυτουργός για την δημιουργία των σύγχρονων τρομοκρατικών ομάδων από τα Βόρεια Προάστια, σήμερα τάχθηκε εναντίον της τρομοκρατίας. Γράφει λοιπόν χθες η εφημερίδα ότι ο ΣΥΡΙΖΑ πραγματοποίησε διαμαρτυρία στα Κάτω Πατήσια για τον θάνατο του Αφγανού μετανάστη από την βομβιστική επίθεση. Αυτό το κόμμα βρίσκεται μέσα στην Βουλή, Έλληνα, στο θυμίζω. Που σημαίνει ότι το ψήφισες σε ποσοστό μεγαλύτερο του 3%. Δεν πραγματοποιήθηκε βέβαια διαμαρτυρία για τον θάνατο του Έλληνα από ληστές στην ίδια ακριβώς περιοχή. Όχι φυσικά. Έλληνας πέθανε. Γιατί να νοιαστεί ο ΣΥΡΙΖΑ; Στην άλλη πλευρά της διακυβέρνησης της χώρας έχουμε το Πα.Σο.Κ όπου ο υπουργός ΠΡΟ.ΠΟ χθες μίλησε για την τραγωδία του θανάτου του Αφγανού μετανάστη. Θυμίζουμε, Έλληνα, ότι αυτός έδινε εντολές να σε συλλαμβάνουν, ενώ στις άλλες βομβιστικές ενέργειες που είχαμε και τραυματισμούς τήρησε σιγή ιχθύος. Σήμερα διαβάζουμε και μία άλλη είδηση. Αφέθηκε ελεύθερος με χρηματική εγγύηση ο Ερρίκος ο ΙΣΤ από τα βόρεια προάστια. Γόνος καλής οικογένειας που είχε την "ατυχία" να βρεθούν τα δακτυλικά του αποτυπώματα στην γιάφκα των τρομοκρατών. Επειδή λοιπόν οι βομβιστικές επιθέσεις θεωρούνται από τον κ.Χρυσοχοΐδη πιο μικρό έγκλημα από την εξύβριση, αφέθηκε ελεύθερος από τους "ένστολους συναγωνιστές". Παράλληλα ο Ζούγκλας μιλά για ευθύνες "ακροδεξιών" με αποδείξεις email που έστειλε ο ίδιος στον εαυτό του, μιμούμενος τους ραβίνους πάτρωνες του. Βλέπουμε λοιπόν μία αγαστή συνεργασία μεταξύ αστυνομίας, πολιτικής ηγεσίας, κέντρων ξένων δυνάμεων και εγκληματιών εναντίον του Έλληνα πολίτη. Το γεγονός ότι αυτή η συνεργασία κλονίστηκε μόνο από το θάνατο ενός μετανάστη δείχνει ακριβώς πόσο τους ενδιαφέρεις εσύ, Έλληνα. Να σου θυμίσω άλλη μία πικρή αλήθεια, Έλληνα, τώρα. Αυτοί σε κυβερνάνε, γιατί εσύ τους ψήφισες.

Η "ελπίδα" της Δεξιάς

Ζει και αναπνέει ο μέσος αστός πατριώτης ελπίζοντας ότι θα περάσει ο καιρός και θα έρθει σύντομα και πάλι η Δεξιά στην κυβέρνηση. Τότε πιστεύει ότι θα φτιάξουν όλα. Μέλι και γάλα θα τρέχει από τις βρύσες και οι λαθρομετανάστες θα διακτινιστούν σπίτια τους μαζί με τους αριστερούς έμμισθους υπερασπιστές τους. Ας σε ξυπνήσω λοιπόν, Έλληνα, από το "όμορφο" όνειρο που βλέπεις. Ας σου αναλύσω λίγο πως φτάσαμε μέχρι εδώ μπας και ξυπνήσεις ποτέ σου, αν και δεν το νομίζω. Σε μία μικρή ιστορική έρευνα που έκανα για την μεταπολίτευση είδα τα εξής στοιχεία. Η αριστερά στην Ελλάδα μέσα σε 36 χρόνια αναρριχήθηκε από το 23% του 1974 στο 59% του σήμερα. Αντίστοιχα η Δεξιά κατάφερε να γίνει κυβέρνηση μόνο σε καιρούς που το ΠΑΣΟΚ έκανε θηριώδη λάθη, αλλά και πάλι αυτές οι κυβερνήσεις χαρακτηρίστηκαν ως άχρωμες, άοσμες και άτολμες. Φάνηκαν, τουλάχιστον στα μάτια μου, ως παρενθέσεις ανάμεσα στις διακυβερνήσεις Πα.Σο.Κ και ξέρω ότι ούτε εσύ "βαμμένε" Νεοδημοκράτη δεν μπορείς να διαφωνήσεις σε αυτό. Καταρχάς ας δούμε το εξής προφανές που εσύ δεν βλέπεις. Τι άλλαξε στην Νέα Δημοκρατία μετά τις εκλογές προέδρου; Τίποτα, πέραν του ότι σφάζονται ακόμα για το μοίρασμα των θέσεων. Λογικό και επόμενο είναι ότι αυτή η σφαγή θα σταματήσει αργά ή γρήγορα, όμως άλλαξε τίποτα επί της ουσίας; Τα λαμόγια βρίσκονται ακόμα στις θέσεις τους και δεν νομίζω ότι έχει κανείς το σθένος να τους βγάλει. Η ψυχολογία της παράταξης δεν έχει αλλάξει. Ένα αστικό κόμμα αποτελούμενο κυρίως από λαμόγια και αποτυχημένους ήταν, είναι και θα είναι. Και είναι φυσικό, γιατί ένα κόμμα δημιουργημένο με δημοκρατικές αξίες είναι απολύτως λογικό να αντικατοπτρίζει την εικόνα της κοινωνίας στην οποία ανήκει. Η εξυγίανση ενός αστικού δημοκρατικού κόμματος από τα λαμόγια και τους αποτυχημένους θα το έκανε να αντικατοπτρίζει, ποσοστιαία, αυτό που θα είχε μείνει στο κόμμα, δηλαδή σχεδόν τίποτα. Και δεν είναι κακό για εμένα να είναι κάποιος σε ένα κόμμα με μικρό ποσοστό, αφού άλλωστε η ελίτ μίας κοινωνίας είναι πάντοτε ένα μικρό ποσοστό της, όμως για σας είναι η ζωή σας η καρέκλα.

Ιδεολογική ουδετερότητα

Δεν μπορείς προ ενός επιτιθέμενου εχθρού να διατηρείς ιδεολογική ουδετερότητα, λέει πολύ σωστά ο Γάλλος διανοητής Αλαίν Ντε Μπενουά. Αυτό ακριβώς το λάθος διέπραξε η Δεξιά στην Ελλάδα ενώπιον της Αριστεράς. Εν ονόματι του ψευδεπίγραφου "θανάτου των ιδεολογιών" που διακήρυτταν οι φιλελεύθεροι πάτρωνες τους μείναν χωρίς άμυνα απέναντι σε μία φανερή ιδεολογική επίθεση. Βρέθηκαν όμηροι της ίδιας τους της υλιστικής θεωρίας, καθώς δεν μπόρεσαν ποτέ να ξεπεράσουν την οικονομική "ευμάρεια" στην οποία μας έφερε το Πα.Σο.Κ διαλύοντας τα ταμεία της χώρας και θέτοντας τον ωρολογιακό μηχανισμό της δημοσιονομικής βόμβας στα θεμέλια του κράτους. Επίσης δεν μπόρεσαν ποτέ να κερδίσουν την πλειοδοσία υλιστικών υποσχέσεων γιατί πολύ απλά ο αντίπαλος έταζε πολλά και παράλογα. Αντί λοιπόν να αντιπαρέλθει αυτή την τακτική της ποσότητας, περνώντας στην ποιότητα, η Ν.Δ προτίμησε να αφεθεί στην ήττα. Συναίνεσε στην απαξίωση της πολιτικής, ελπίζοντας ότι οι νεκροί ιδεολογικά πολίτες θα έρθουν στον "νεκροθάφτη" των ιδεολογιών μαζικά, αλλά δεν υπολόγισε ότι αυτοί που συντόνιζαν την απαξίωση, συντόνιζαν με πάμπολλα μέσα και την προπαγάνδα της ιδεολογίας τους. Μίλαγαν για την απελευθέρωση των αγορών και μηδενισμό της κρατικής παρεμβατικότητας ιδέες που δεν μπορούσαν ουσιαστικά να πράξουν, καταδικασμένοι σε απραξία. Σε μία χώρα που ο δημόσιος τομέας είναι τεραστίων διαστάσεων και προβληματικός, αντί να προσπαθήσουν για την εξυγίανση επιχείρησαν την ιδιωτικοποίηση. Σε μία χώρα που μαστίζεται, ιδιαιτέρως τα τελευταία χρόνια, από μεγάλα προβλήματα κοινωνικά, οικονομικά κτλ και είχε ανάγκη από ιδεολογία η Δεξιά στην Ελλάδα ασπάστηκε τον θάνατο των ιδεολογιών και έδωσε την ελευθερία στους ιδεολογικούς της αντιπάλους να δρουν ελεύθεροι, υπογράφοντας έτσι και τον δικό της θάνατο.

Στείρος αντί-κομμουνισμός

Η πολεμική της Δεξιάς έναντι στην Αριστερά στηρίχθηκε αποκλειστικά στα εγκλήματα του Συμμοριτοπόλεμου αφήνοντας της ιδέες της Αριστεράς στο απυρόβλητο και ενίοτε υιοθετώντας τες. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτού είναι η κυκλοφορία του βιβλίου "Ελένη" από τον υιό της Νίκο Γκατζογιάννη που εξιστορεί το μαρτύριο των Ελλήνων υπό των ζυγό των ανταρτών του Κ.Κ.Ε.Το βιβλίο αυτό στην Ελλάδα πολεμήθηκε από τους ιδεολογικούς απογόνους των εγκληματιών με προπηλακισμούς, σπάσιμο βιβλιοπωλείων και φυσικά ιδεολογικό κυνηγητό. Πραγματικά θα ήθελα να ήξερα πως αισθάνθηκε ο συγγραφέας βλέποντας την Δεξιά να κάθεται σχεδόν άπραγη μπροστά σε αυτή την δικτατορική πρακτική των "δημοκρατικών δυνάμεων". Πως θα αισθάνθηκε βλέποντας την Δεξιά να χαριεντίζεται σε κάθε ευκαιρία με τους εγκληματίες που σκότωσαν την μητέρα του. Πως θα αισθάνθηκε βλέποντας την Δεξιά απολογούμενη μπροστά στο κύμα των νοσταλγών του Στάλιν που είχε η ίδια δημιουργήσει μέσα στην Ελληνική Παιδεία. Γιατί, μην ξεχνάμε "φίλοι" Νέο-Δημοκράτες ότι την Ρεπούση εσείς την βγάλατε, εσείς αφήσατε τους αριστερούς να απαιτούν πιστοποιητικά προοδευτικών φρονημάτων προκειμένου να σας αφήνουν να μιλήσετε. Είναι τουλάχιστον υποκριτικό να τονίζονται τα εγκλήματα του κομμουνισμού και την ίδια ώρα η Δεξιά να υιοθετεί τις διεθνιστικές ιδέες που τα γέννησαν. Είναι υποκριτικό και καταστροφικό να τονίζονται τα εγκλήματα ενώ αγκαλιάζονται οι εγκληματίες και οι ιδέες τους, καθώς αυτό τους απενοχοποιεί και δοξάζει τις αρρωστημένες ιδέες τους. Στιγμάτιζαν τα εγκλήματα του κομμουνισμού, βάζοντας μέσα στα Ελληνικά σχολεία τα εργαλεία της προπαγάνδας της ίδιας τους της διάψευσης. Σε συνεργασία με το Πα.Σο.Κ όπου ο ένας έκαιγε και πολτοποιούσε τις αποδείξεις και ο άλλος γέμιζε την Ελληνική Παιδεία με αρνησιπατρίδιδες, εθνομηδενιστές και ψεύτες αριστερούς. Το "Ελένη" υπήρξε η πρώτη φορά που αναγκάστηκαν σε μια κάποια υποχώρηση οι αριστεροί καθώς πρίν από αυτό αρνιόντουσαν και τα παιδομαζώματα και τις εκτελέσεις και τα πάντα. Όμως η Ν.Δ ποτέ δεν υπήρξε πρόθυμη να εφαρμόσει το Σύνταγμα και τους Νόμους του Κράτους που ορίζουν ότι η αντεθνική προπαγάνδα στα Ελληνικά σχολεία είναι αντισυνταγματική και οι ψεύτες σαν τον Ζούγκλα καταλήγουν στην φυλακή ή εξοντωμένοι επαγγελματικά για μη τήρηση του κώδικα δεοντολογίας. Η Δεξιά εν γένει έχει παραδώσει εδώ και πολλά χρόνια την πολιτιστική εξουσία του τόπου στην Αριστερά και έχουμε φτάσει να είναι σχεδόν αδιανόητο η ύπαρξη δεξιού στις τέχνες ή στα γράμματα.

Αναξιοπιστία

Μην μπορώντας σε πολλές περιπτώσεις να κρατήσει μία σαφή γραμμή σε πολύ καυτά θέματα, η δεξιά είναι απολύτως λογικό να έχει απολέσει τις όποιες αυταπάτες αξιοπιστίας θα μπορούσαν να υπάρχουν. Ένα πολυτασικό κόμμα με πλήθος από φράξιες φιλόδοξες που υποσκάπτουν η μία την άλλη, που τα στελέχη του χαρακτηρίζονται επιεικώς ως μετριότητες και υποπίπτουν από το ένα σφάλμα στο άλλο. Η θέληση των ηττημένων να υποσκάψουν τους νικητές της εσωκομματικής τους διαδικασίας είναι μεγάλη με αποτέλεσμα γεγονότα όπως η δράση μέσα στην Ευρωβουλή του κ.Σκυλακάκη και η συμπεριφορά "μικρού παιδιού" της Ν.Μπακογιάννη. Θα μου πείτε ότι η πορεία της Μπακογιάννη και του συρφετού της εγγυάται ότι θα συνεργαστεί με το Πα.Σο.Κ και θα φροντίζει να υποσκάπτεται κάθε "εθνική" φωνή μέσα στην Ν.Δ. Μα για να θυμηθώ... Ο Καραμανλής δεν μείωσε την θητεία σε 9 μήνες με την ελπίδα να πάρει κάνα ψήφο; Ο Σαμαράς δεν ήταν που μιλούσε παλιότερα στην Λέσχη Μπιλντεμπέργκ; Θα συνιστούσα την αποχή από την βρώση κουτόχορτου αγαπητοί πατριώτες. Η παράταξη έχει χάσει κάθε αξιοπιστία που θα μπορούσε να έχει και δεν υπάρχει ελπίδα να την ανακτήσει. Η μοναδική ελπίδα για να ξαναέρθει η Ν.Δ στην κυβέρνηση είναι να αυξηθεί εκ νέου το ποσοστό αποχής αλλά αυτή τη φορά από την πλευρά του Πα.Σο.Κ. Είδαμε άλλωστε και στις τελευταίες εκλογές ότι ενώ η Ν.Δ έχασε πολλούς ψήφους το Πα.Σο.Κ δεν κατάφερε να τις κερδίσει. Αυτό συνέβη γιατί προφανώς η σοσιαλδημοκρατία έχει απολέσει το εθνικό της έρεισμα και άρα δεν μπορεί να προσεταιριστεί τους ψήφους που καπηλευόταν η αναξιόπιστη δεξιά. Μετά τα νέα οικονομικά και δημοσιονομικά μέτρα που έχουν ληφθεί δημιουργείται ένα κενό και στον χώρο τον εθνικό και στον χώρο τον κοινωνικό. Η Ν.Δ. με την τάση του προέδρου της αυτή την στιγμή δείχνει να αποτυγχάνει να πιάσει το κοινωνικό ρεύμα στηρίζοντας τα οικονομικά μέτρα και από την άλλη δεν πιάνει και το εθνικό ρεύμα καθώς η στάση της στα εθνικά θέματα είναι λίγο καλύτερη από το πλήρες προσκύνημα του ΛΑ.Ο.Σ. Αναποφάσιστη και αναξιόπιστη η Ν.Δ δεν ξέρει αν θα πρέπει να κινηθεί προς τα δεξιά ή προς τα αριστερά και θα δει συντόμως ότι η μακροχρόνια ασυνέπεια των επιλογών της θα της στοιχίσει. Η ελπίδα να κοροϊδέψουν τον Έλληνα για άλλη μία φορά και να τον παρασύρουν στο να ψηφίσει μία αδρανής κυβέρνηση που θα εξυπηρετεί μικροκομματικά και μεγαλοεπιχειρηματικά συμφέροντα ανήκει πιστεύω στη σφαίρα της φαντασίας.


Προτεινόμενη Βιβλιογραφία:
1) "Ελένη" - Νίκος Γκατζογιάννης, Εκδόσεις Ελληνική Ευρωεκδοτική
2)"Ο Αγών του Βουνού Κάτω Από το Ζυγό του Κ.Κ.Ε" - Βάσος Τσακαλίδης-Χατζηνικολάου, Εκδόσεις Ελεύθερη Σκέψις

Κυριακή, 21 Μαρτίου 2010

Η συνταγή του Μαγικού Ζωμού

Όσοι παρακολουθείτε το ιστολόγιο μου και έχετε διαβάσει αρκετές αναρτήσεις μου γνωρίζετε ένα πράγμα σίγουρα, ασχέτως αν συμφωνούμε στις απόψεις ή όχι. Ότι δεν μου αρέσει να ασχολούμαι με επικαιρότητα, γιατί θεωρώ ότι υπάρχουν ήδη αρκετά ποιοτικά ιστολόγια που ασχολούνται με αυτήν που κάνουν πολύ καλύτερη δουλειά από ότι θα μπορούσα να κάνω εγώ. Δυστυχώς το πρωτοφανές "κυνήγι μαγισσών" που έχει εξαπολύσει τον τελευταίο καιρό το κράτος και το παρακράτος εναντίον του Εθνικιστικού Κινήματος δεν με άφησε να κάνω αυτό που μου αρέσει. Αναγκάστηκα να γράψω για την επικαιρότητα που γέμιζε την ζωή μου και των Συναγωνιστών μου. Η επίθεση αυτή είναι συντονισμένη και έχει προφανείς σκοπούς, που δεν πρόκειται να μετουσιωθούν σε πραγματικότητα, αφού έχουν γνώση οι φύλακες. Ο υπουργός Προστασίας του Αριστερού Πολίτη από την έναρξη της θητείας του έδειξε τις προθέσεις του δηλώνοντας ότι οι αναρχικοί, που καίνε τα μαγαζιά των Ελλήνων, είναι φίλοι του, αλλά από την άλλη όσοι έχουν φίλους ή συγγενείς στην Χρυσή Αυγή θα κυνηγηθούν. Είναι ο ηθικός, και όχι μόνο είμαι σίγουρος, αυτουργός της άνανδρης βομβιστικής επίθεσης. Η βόμβα αυτή, όπως και οι άδικες καταδίκες στα Χανιά, είχαν φανερό πολιτικό σκοπό κατευθυνόμενο από υψηλά ιστάμενους. Ο σκοπός αυτός ήταν η εξασφάλιση εν θερμώ αντιδράσεως από τον Λαϊκό Σύνδεσμο έτσι ώστε το όνειρο του υπουργού να γίνει πραγματικότητα και να κηρυχθεί παράνομη η Χρυσή Αυγή. Αντί όμως να λάβει αυτή την εν θερμώ αντίδραση που περίμενε, έλαβε μία άνευ προηγουμένου συγκέντρωση Εθνικιστών στο ισόγειο των γραφείων της Χρυσής Αυγής. Έτσι φτάσουμε στον προλογισμό του σημερινού θέματος. Πως δεν έλαβε το "μεγάλο αφεντικό" αυτή την μεγάλη και παράνομη αντίδραση που τόσο πολύ επεδίωκε; Κανονικά δεν θα έπρεπε να συζητιούνται αυτά τα πράματα, για να μην ξυπνάνε οι ανόητοι από τον λήθαργο τους. Θα έπρεπε να τους αφήσουμε να μας βάζουν βόμβες και να ματαιοπονούν προσπαθώντας να μας αναγκάσουν σε λάθος κινήσεις, ενώ στην ουσία θα μας συσπειρώνουν και θα μας δείχνουν πόσο καλά πηγαίνουμε ανά πάσα στιγμή ανάλογα με την ποσότητα εκρηκτικών που θα τοποθετούν. Δεν θα μίλαγα και θα τους άφηνα να κάνουν τα σχέδια τους που στην τελική μας κάνουν να γελάμε. Ας με συγχωρήσουν οι Συναγωνιστές μου που πιθανόν να χαλάσω μία πηγή διασκέδασης, αλλά απεχθάνομαι να με περνάν, οι ηλίθιοι, για ηλίθιο. Το μεγάλο μυστικό που τόσο καιρό όλοι εσείς, είτε κρατικοί είτε παρακρατικοί είτε παπαγαλάκια αριστερά και δεξιά, δεν μπορείτε να καταλάβετε είναι η ίδια η δομή και η ιεραρχία του Λαϊκού Συνδέσμου. Είναι η πειθαρχία, είναι οι ίδιες μας οι ιδέες, είναι η στάση ζωής που έχουμε που δεν σας αφήνουν να "σταυρώσετε" σοβαρή επιτυχία εναντίον μας.

Διχόνοια

Σίγουρα αναρωτιέστε πως παρά τις τόσες συκοφαντίες που πετάτε εναντίον μας δεν καταφέρνετε να μας σταματήσετε. Πως γίνεται "σύντροφοι" όλες οι προσπάθειες σας να σπείρετε διχόνοια στον Λαϊκό Σύνδεσμο να πέφτουν στο κενό; Σας έδωσα μία ιδέα σε παλιότερο άρθρο μου, αλλά δεν είμαι σίγουρος ότι το καταλάβατε. Ότι συκοφαντία και να πείτε για κάποιους από εμάς την ξέρουμε και την έχουμε αναλύσει πρώτα εμείς οι ίδιοι. Προσπαθήσατε ουκ ολίγες φορές να σπείρετε την διχόνοια μέσα μας μέσω αισχρών συκοφαντιών για στελέχη ή καταστάσεις. Θα είναι απορίας άξιο για σας πως η προπαγάνδα σας δεν έχει κανέναν αποτέλεσμα και η άνοδος του Κινήματος δεν έχει σταματήσει. Η απάντηση έχει να κάνει με την ηθική που υπάρχει μέσα στον πυρήνα της ιδεολογίας μας και κατ'επέκταση μέσα στις ίδιες τις ψυχές μας. Καθαρός ουρανός αστραπές δεν φοβάται λέει η λαϊκή ρήση. Ξέρω... Εσείς δεν πιστεύετε ότι μπορεί να υπάρχει καθαρός ουρανός, εκεί στον βούρκο του συμβιβασμού και της πολιτικής "τσαχπινιάς" που είστε μπλεγμένοι. Εμείς όχι μόνο το πιστεύουμε ότι υπάρχει, αλλά και το βιώνουμε καθημερινά. Με ξεκάθαρες, αντρίκειες, θέσεις και πρακτικές, με ειλικρίνεια σε κάθε μας βήμα, εντελώς ξένοι στον πολιτικό σας κόσμο, με άλλα ήθη και έθιμα δεν μπορείτε να μας καταλάβετε. Το διαφορετικό που έχουμε με εσάς είναι ότι είμαστε όλοι αδέλφια και δεν έχουμε να κρύψουμε τίποτα ο ένας από τον άλλο. Δεν υποσκάπτουμε ο ένας τον άλλο και ξέρουμε ότι εφόσον κάποιος έχει μία υπεύθυνη θέση, αυτή του έχει δοθεί με αξιοκρατικά κριτήρια μέσα από τον χρόνο, την δράση και γενικά την παρουσία. Δεν υπάρχει η ζήλια ανάμεσα μας γιατί ξέρουμε ότι αυτός που έχει την υπεύθυνη θέση, που λέγαμε, δεν έχει περισσότερα προνόμια, αλλά περισσότερες ευθύνες. Ο Αρχηγός μας δεν ζει σε ένα χρυσό κλουβί γεμάτο με αγαθά, αλλά είναι ένας από εμάς και μάλιστα αυτός με τις περισσότερες ευθύνες. Οι συκοφαντίες σας, εν γένει, μόνο γέλωτα μπορούν να προκαλέσουν σε αυτούς που δεν έχουν να κρύψουν τίποτα, όμως σαν σε επανάληψη της Ιστορίας ξεπερνάτε όλα τα όρια ανηθικότητας λέγοντας πράγματα που ταιριάζουν σε πολύ κατώτερους ανθρώπους. Ας διατηρηθεί η φαρσοκωμωδία σας σε ανθρώπινα, τουλάχιστον, επίπεδα γιατί το πολύ χυδαίο χιούμορ καταλήγει να γίνεται εκνευριστικό.

Κολακεία

Όταν ένας ολόκληρος χώρος έχει φτάσει να θυμίζει κόμικ. Δεν υπερβάλλω. Οι τακτικές σας είναι εντελώς κωμικές και μπορώ να αρχίσω να σας δίνω και τις πηγές από όπου τις αντλείτε. Ίσως και να χρειαστεί να αναφερθούν αυτές οι πηγές έτσι ώστε να αντιληφθούν όλοι πόσο γελοίοι είστε. Ας το κάνω λοιπόν. Περιοδικό "Αστερίξ", αριθμός τεύχους 2. Τίτλος: "Οβελίξ και Σία". Τι βλέπουμε λοιπόν σε αυτό το τεύχος του κωμικού, αυτού, περιοδικού; Οι Ρωμαίοι στρατιώτες έχουν φτάσει να γίνουν ο περίγελος των ανυπότακτων κατοίκων του Γαλατικού χωριού, σε σημείο ο ξυλοδαρμός τους να αποτελεί δώρο γενεθλίων για έναν από αυτούς. Η κατάσταση είναι τραγική και ο Καίσαρας συγκαλεί έκτακτο συμβούλιο. Εκεί ακούγεται μια φωνή διαφορετική από τις άλλες και λέει ότι οι Γαλάτες θα καμφθούν άμα τους πλησιάσουμε φιλικά και τους γεμίσουμε κολακείες, χρήματα και θέσεις. Επιχείρημα για αυτό το σχέδιο αποτελεί η διαφθορά των συμβούλων του Καίσαρα από τα ίδια αυτά πράματα που θα επιβάλλει το σχέδιο στους Γαλάτες. Το σχέδιο προχωρά ταχέως με την συγκατάβαση του Καίσαρα, αλλά αποτυγχάνει οικτρά καθώς οι Γαλάτες το καταλαβαίνουν και οδηγούν την Ρώμη σε οικονομική καταστροφή. Σας θυμίζει κάτι αυτό; Εμένα μου θυμίζει πολλά. Μου θυμίζει παρελθόντες και τωρινούς "συμμάχους" που από την μία μας κολάκευαν και από την άλλη προσπαθούσαν να μας διαβάλλουν και να μας συκοφαντήσουν. Είναι αστείο, καταλαβαίνω. Όμως το αναφέρω γιατί δεν είναι δυνατόν να νομίζουν ότι μπορούν να κοροϊδέψουν αυτοί, εμάς. Δεν λέω πολύ αξιόλογο κόμικ το Αστερίξ, αλλά δεν μπορεί να το λαμβάνουμε ως οδηγό πολιτικής σκέψης και πράξης. Δεν μπορεί αυτός που το πιο "βαρύ" "πολιτικό" βιβλίο που έχει διαβάσει είναι το Αστερίξ να νομίζει ότι μπορεί να κοροϊδέψει ένα κίνημα που η ιδεολογική κατάρτιση των μελών του απαιτεί την ανάγνωση και κατανόηση πολύ αξιόλογων ιδεολογικών και πολιτικών κειμένων. Δεν μπορεί οι καθαριστές των βουλευτικών διαδρόμων να νομίζουν ότι μπορούν να μιλήσουν στο ίδιο επίπεδο με κάποιον ή κάποια που ζει καθημερινά την ζωή στην πραγματική της διάσταση. Το μέσο σας υψηλόβαθμο στέλεχος δεν έχει την ιδεολογική, για όποια ιδεολογία και να ομιλούμε, κατάρτιση του νέου μας μέλους. Οπότε μην νομίζετε ότι μπορείτε να μας κοροϊδέψετε. Οι όποιες σας τακτικές μας βοηθούν στο να καθαρίζουμε και να ανιχνεύουμε τους αδύναμους κρίκους, όπου αυτοί υπάρχουν. Συνεχίστε την πολιτική σας δράση, μας προκαλεί γέλιο. Άντε σιγά σιγά να διαβάσετε και το τρίτο τεύχος του "Αστερίξ". Είναι βαρύ πολιτικό ανάγνωσμα οπότε κάντε και κάνα διάλειμμα για να αξιολογείτε τις πρακτικές που προτείνονται εκεί.

Προβοκάτσιες και προκλήσεις

Στις ώρες που ακολούθησαν την έκρηξη της βόμβας στα γραφεία της Χρυσής Αυγής και τις προκλητικές δηλώσεις του κυβερνητικού εκπροσώπου που λέγαν λίγο πολύ ότι: "εντάξει βάλτε βόμβα στους φασίστες, αλλά όχι ώρα που κυκλοφορεί και αθώος κόσμος", θα πρέπει κάπου στο Περιστέρι κάποιος να βημάτιζε ανήσυχα στο γραφείο και να αναρωτιόταν "μα γιατί δεν αντιδρούν βίαια; Γιατί δεν καίνε την Αθήνα; Τσάμπα ξοδέψαμε τόσο εκρηκτικό;". Για να είμαστε ακριβείς και όχι άδικοι ας δούμε τις δηλώσεις του κ.Πεταλωτή όπως ακριβώς ειπώθηκαν: "Ο όποιος λόγος είχαν ακυρώνεται από τον λόγο ότι στην περιοχή κυκλοφορεί πολύς κόσμος". Ας επανέλθουμε τώρα στον άνθρωπο που βηματίζει ανήσυχα και δεν πιστεύει, προφανώς, αυτό που γίνεται από μεριάς μας. Τα είχε υπολογίσει όλα, νόμιζε, με τις συστηματικές παράνομες διώξεις, την στοχοποίηση, τις εμπρηστικές δηλώσεις είτε του ίδιου είτε των συναδέλφων του και τις προβοκάτσιες που πλήθαιναν. Εμπρησμοί, χαρακώματα, συλήσεις τάφων όλα τελεσμένα από εγκάθετους και διαφημισμένα από υπαλλήλους του συστήματος. Η αλήθεια θαβόταν όταν αποκαλυπτόταν και όλα κυλούσαν σύμφωνα με το σχέδιο. Τι πήγε στραβά όμως; Τι δεν υπολόγισε ο "κύριος" αυτός και τα αφεντικά του; Δεν υπολόγισε την ιεραρχία μας και την πειθαρχία μας. Δεν υπολόγισε την αφοσίωση μας που είναι συνειδητή και αιτιολογημένη, σε αντίθεση με την "αφοσίωση" των αυλικών του που είναι καθαρά συμφεροντολογική. Το μυστικό της κοινής και ομόψυχης συμπεριφοράς από πλευράς μας δεν κρύβεται σε κανένα μαγικό ζωμό, όπως αυτούς που διαβάζετε στα πολιτικά σας περιοδικά, αλλά στην ίδια μας την δομή και τις ιδέες μας. Δεν απορώ που δεν σας είναι αυτονόητα αυτά τα πράγματα, αφού όπως φαίνεται ζούμε σε τελείως διαφορετικούς κόσμους. Εσείς ζείτε στον κόσμο που όλα αγοράζονται και πωλούνται, ενώ εμείς στον κόσμο που όλα κερδίζονται με αγώνα. Εσείς ζείτε στα πολυτελή γραφεία σας, ενώ εμείς στους δρόμους των Αθηνών παρέα με τον Έλληνα πολίτη. Εν ολίγοις για να μην μιλάω με γλώσσα δύσκολη που δεν μπορείτε να καταλάβετε, για να το κάνω λιανά που θα έλεγαν, θα πω το εξής. Έχουμε ιεραρχία και η κορυφή της βλέπει πολύ καθαρά τα κόλπα σας. Και εμείς τα βλέπουμε, αλλά ακόμα και αν δεν τα δούμε λόγω απειρίας, μας προστατεύει από εσάς η ιεραρχία και η δομή μας. Αλλά που να τα καταλάβουν αυτά οι άνθρωποι των πολυσυλλεκτικών και πολυτασικών κομμάτων που ο καθένας έχει δύο τρεις προϊστάμενους με διαφορετικές απόψεις και σκοπούς και από την άλλη δύο σχέδια για να υποσκάψει κάθε έναν από τους προϊσταμένους του. Δεν λειτουργούμε εμείς έτσι, αλλά εντελώς αντίθετα. Στέλνετε που στέλνετε τους ρουφιάνους σας να κατασκοπεύουν τι λέμε, πείτε τους να σας μεταφέρουν αυτά που συζητάμε χωρίς να τα φιλτράρουν μέσα από τα ίδια σας τα ψέμματα.

Διασπάσεις

Ένα άλλο κόλπο που χρησιμοποιεί το σύστημα είναι οι διασπάσεις και οι διασπαστές ενός χώρου που θα έπρεπε να είναι αδιαίρετος. Θα τους θυμίσω τα λόγια του Niccolo Machiavelli που έλεγε "Το "διαίρει και βασίλευε" αποδίδει μόνο όταν όλα πάνε καλά. Στην ανάγκη για συσπείρωση μπροστά στον κοινό κίνδυνο αποβαίνει ολέθριο". Άμα το δούμε από την πατριωτική οπτική γωνία μας φαίνεται προφανές ότι τα πράγματα δεν πάνε καλά οπότε η συσπείρωση είναι αναγκαία. Όμως μήπως δεν το βλέπουμε εμείς και οι "πατριώτες" διασπαστές από την ίδια οπτική γωνία; Μήπως αυτοί το βλέπουν από μία οπτική γωνία όπου όλα φαντάζουν να πηγαίνουν καλά; Δεν εξηγείτε αλλιώς αφού όλοι τους λειτουργούν διασπαστικά και διαβρωτικά. Για ποιόν να πρωτομιλήσω; Για τον Καρατζαφέρη και τα παπαγαλάκια του ή για τον Χατζάρα και το πρωτοπαλίκαρο του από το ΣΥΡΙΖΑ και το ΠΑΜΕ; Για αυτούς, προφανώς, όλα καλά πηγαίνουν αφού τα σχέδια των αφεντικών τους, είτε αυτοί λέγονται Μητσοτάκηδες είτε Παπανδρέου είτε Κοέν και Ροκφέλλερ, πηγαίνουν όπως θα έπρεπε. Αυτά τα έχουμε ξαναπεί πολλές φορές και δεν θα επανέλθω αναλυτικά. Αυτό που θα πω είναι ότι όταν χρειάστηκε η συσπείρωση εμείς τους ανεχτήκαμε παρά το γεγονός ότι βλέπαμε τις κινήσεις διασπάσεις, μην νομίζετε ότι δεν τις βλέπαμε, ενώ αυτοί μας βρίζανε και προσπαθούσαν να μας υποσκάψουν σε κάθε βήμα. Δεν πειράζει "σύντροφοι" κανένα πρόβλημα. Απλά μην νομίζετε ότι δεν τα βλέπουμε. Και αυτιά έχουμε, και μάτια, και φίλους που μας λένε αυτά που τους λέτε εναντίον μας. Η υπομονή έχει και τα όρια της. Έχετε χάρη που ο καιρός χρειάζεται συσπείρωση. Το αφήνω το κομμάτι των διασπάσεων και κλείνω το άρθρο γιατί νομίζω ότι αρκετά σας είπα. Ελπίζω να καταλάβατε μερικά πράματα.

Προτεινόμενη Βιβλιογραφία:
1) Niccolo Machiavelli - "O Ηγεμόνας", Εκδόσεις Περίπλους
2) Αλαιν Ντε Μπενουά - "Ο προσδιορισμός του Κυριωτέρου Εχθρού", Εκδόσεις Ελεύθερη Σκέψις

Παρασκευή, 19 Μαρτίου 2010

Περί της Τρομο-κρατικής επίθεσης

Η πάγια τακτική ενός συστήματος εναντίον των πολέμιων του είναι να αποσιωπήσει, μετά να τρομοκρατήσει και άμα όλα αυτά δεν επιτύχουν να εξοντώσει. Η σημερινή εποχή είναι ιδιαίτερα κρίσιμη για την Ελλάδα και τον Ελληνικό λαό. Δεν θα μιλήσω για οικονομική κρίση. Θα μιλήσω για κοινωνική κρίση. Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι τα οικονομικά μέτρα που συζητιούνται ακολουθούν πλήρως τις επιταγές του ΔΝΤ για πτώση μισθών, κατάργηση της προστασίας της απασχόλησης έτσι ώστε να καταφέρουν οι λαθρομετανάστες να ενταχθούν στην Ελληνική κοινωνία. Δεν είναι τυχαίο ότι αυτά τα μέτρα συμπίπτουν χρονικά με την μαζική νομιμοποίηση όλων αυτών των λαθραίων. Όχι τίποτα δεν είναι τυχαίο. Όλα ακολουθούν ένα σχέδιο που, προς το παρών, λειτουργεί "ρολόι" και προέρχεται από τα κεντρικά γραφεία των ηγετών της παγκοσμιοποίησης. Οι σκοποί πολλαπλοί και πολύ σημαντικοί. Απαιτείται ο θάνατος της Ελληνικής φυλής και του Ελληνισμού. Απαιτείται η παράδοση της χώρας μας στους διεθνείς τοκογλύφους. Απαιτείται η άλωση του Ελληνικού εργατικού δυναμικού και η υποβίβαση αυτού σε χαμηλότερο επίπεδο ταιριαστό με αυτό των "νέων εργατών". Απαιτείται η εδραίωση της κυριαρχίας της παρακρατικής τρομοκρατίας. Απαιτείται η ηθική, οικονομική, πνευματική, φυλετική, κυριαρχική εξαθλίωση του νοτιοανατολικού συνόρου της Ευρώπης. Απαιτείται η άλωση των συνόρων της Ευρώπης, έτσι ώστε να γίνει και αυτή ένα προτεκτοράτο του Διεθνούς Σιωνισμού ή των Διεθνών Μεγαλοτραπεζιτών (πείτε το όπως θέλετε).

Αποσιώπηση

Εδώ και καιρό προσπαθούσαν να αποσιωπήσουν την φωνή του Λαϊκού Εθνικιστικού Κινήματος. Η εφημερίδα δυσεύρετη, τα υπόλοιπα δύο περιοδικά άφαντα και μοναδικό σημείο προμήθειας τους τα ίδια τα γραφεία του Λαϊκού Συνδέσμου. Αναφορές πολύ προσεκτικές από τα Μ.Μ.Ε και μόνο για δυσφημιστικούς και προβοκατόρικους λόγους. Κατασκευασμένες κατηγορίες και μετά σιωπή όταν η απάτη γινόταν αντιληπτή. Η όλη αυτή φάση ήταν το πρώτο βήμα στον αγώνα του Συστήματος εναντίον της φωνής που μίλαγε εναντίον του. Όλοι οι άλλοι που, θεωρητικά, ήταν εναντίον του συστήματος είχαν διαβρωθεί και είχαν γίνει παρακρατικοί που χόρευαν όταν το σύστημα χτύπαγε παλαμάκια. Είχε μείνει μόνο μία ελεύθερη φωνή και αυτή νόμιζαν ότι είχαν καταφέρει να την φιμώσουν με την συκοφάντηση και την αποσιώπηση. Όμως λάθος νόμιζαν και είδαν κάτι που δεν τους άρεσε καθόλου. Είδαν μία πορεία για τους Αξιωματικούς των Ιμίων που τους έκανε να τρίβουν τα μάτια τους. Ένα, θεωρητικά, μικρό κόμμα, χωρίς κοινοβουλευτική εκπροσώπηση κατάφερε να έχει πέντε χιλιάδες (ίσως και παραπάνω) διαδηλωτές στον δρόμο. Περισσότερους δηλαδή από ότι καταφέρνει να μαζέψει η ΓΣΣΕ, η ΑΔΕΔΥ και όλες οι συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ και του ΚΚΕ μαζί. Εκεί κάπου το σύστημα άρχισε να ιδρώνει. Το έκρυψαν από τα ΜΜΕ και έλπιζαν ότι ήταν ένα περιστατικό μεμονωμένο. Μετά ήρθε η επιβεβαίωση των ανησυχιών τους με παρεμβάσεις και συγκεντρώσεις, με συνεχή αγώνα και κόσμο ακούραστο. Εκεί αποφάσισαν ότι η αποσιώπηση δεν πιάνει πια.

Τρομοκρατία

Έτσι ξεκίνησε η τρομοκρατία. Συλλήψεις πατριωτών στον Αγ.Παντελεήμονα αρχικά και μετά η μία προβοκάτσια μετά την άλλη. Αρχικά κάηκε εις διπλούν η Εβραϊκή Συναγωγή στην Κρήτη και όλοι μιλάγαν για την απόβαση των Ναζί στην Κρήτη. Βέβαια κανείς δεν μίλησε όταν πιάστηκαν οι ένοχοι και φάνηκε ξεκάθαρα ότι ήταν ξένος δάκτυλος. Μετά κάποια δασκάλα λέει ότι κάποιοι της χαράξαν το χέρι και το μπουφάν με αγκυλωτούς σταυρούς. Το ζήτημα χάθηκε βεβαίως αφού αποδείχθηκε η προβοκάτσια. Μετά έγιναν συλλήψεις προληπτικά ανθρώπων που πλησιάζαν στα γραφεία της Χρυσής Αυγής με καμμία αιτιολογία, ενώ την ίδια ώρα στην περιοχή πλήθος παράνομων μεταναστών κάνουν διακίνηση ναρκωτικών, ληστείες, πορνεία και πολλά άλλα. Ακολούθησε παράνομη έρευνα στα γραφεία του Λαϊκού Συνδέσμου με φανερό σκοπό την τρομοκρατία του λαού και την στοχοποίηση της Χρυσής Αυγής ως συμμορίας. Στην συγκέντρωση που έγινε στην Πλατεία Αμερικής το σύστημα έδειξε ξεδιάντροπα το πρόσωπο του με συλλήψεις πατριωτών, πάλι χωρίς καμμία αιτιολογία. Στα Χανιά το ζήτημα ξέφυγε κάθε ελέγχου με αποτέλεσμα να φανεί ξεκάθαρα η παρακρατική σχέση ανάμεσα σε "δικαιοσύνη", "αστυνομία", Μ.Μ.Ε, αναρχικούς και ΣΥΡΙΖΑ. Όμως το Εθνικιστικό Κίνημα έδειχνε να μην ταράζεται από όλη αυτή την τρομοκρατία. Έτσι το σύστημα χρησιμοποίησε το τελευταίο, ίσως, τρομοκρατικό του όπλο. Την ελεγχόμενη τρομο-κρατία. Έτσι σήμερα το πρωί εξερράγη βόμβα μεγάλης ισχύος στα γραφεία της Χρυσής Αυγής με σκοπό, για άλλη μία φορά, την τρομοκράτηση του Εθνικισμού. Με τηλεφώνημα στην, αγαπημένη των τρομοκρατών, "Ελευθεροτυπία" έγινε γνωστή η τοποθέτηση της βόμβας και πρόλαβε η αστυνομία να απομακρύνει κάποιους πολίτες από τα παρακείμενα, σε εκείνον τον όροφο, γραφεία. Επακολούθησε η έκρηξη που έκανε μεγάλες υλικές ζημιές στο κτίριο.

Περάστε στο επόμενο στάδιο, "σύντροφοι"

Τα αποτελέσματα της έκρηξης, όμως, δεν ήταν τα αναμενόμενα. Περίμεναν ότι αυτή η έκρηξη θα κάμψει το ηθικό των Ελλήνων Εθνικιστών. Δυστυχώς, για αυτούς, οι ζημιές ήταν μόνο υλικές και αντιθέτως με τις προσδοκίες τους το ηθικό είναι πιο ακμαίο από ποτέ. Σε αντίθεση με εσάς "σύντροφοι" εμείς δεν αγωνιζόμαστε ούτε για τα λεφτά, ούτε για μια καλύτερη θέση στις μυστικές υπηρεσίες. Εμείς αγωνιζόμαστε για ιδέες και οι ιδέες δεν παθαίνουν τίποτα από τις βόμβες σας. Η πίστη μας μένει ακλόνητη γιατί είναι πιο δυνατή από την φωτιά της έκρηξης. Δεν μας σκοτώσατε, ανόητοι, και ότι δεν μας σκοτώνει μας κάνει πιο δυνατούς και μας συσπειρώνει. Είναι καθαρό το πεδίο, μέσα από την σκόνη και τα συντρίμμια. Βλέπουμε καθαρά ότι εφόσον το σύστημα μας πολεμά εμείς θα πρέπει να συνεχίσουμε τον Αγώνα. Είστε οι εχθροί μας και το μίσος σας μας δείχνει ότι πάμε καλά. Δεν θα μπορούσε ποτέ μία βόμβα να λειτουργήσει και ως δημοσκόπηση. Το καταφέρατε και αυτό. Μας δείξατε ότι δυναμώνουμε. Μας το δείξατε με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο. Εμείς κρατάμε τις σημαίες μας ψηλά. Γιατί οι τοίχοι πέφτουν, αλλά οι καρδιές όχι.

Τρίτη, 16 Μαρτίου 2010

Αλληλεγγύη Στους 7 Εθνικιστές

Δεν θα πλατιάσω ούτε θα φιλολογήσω σήμερα. Θα πω μόνο αλληλεγγύη στους 7 Συναγωνιστές που βίωσαν την κόκκινη δικτατορία από πολύ κοντά. Συνοπτικά τα γεγονότα. Κάποια παλικάρια με μοναδικό "έγκλημα" τους τα Εθνικιστικά τους φρονήματα μοίραζαν φυλλάδια στα Χανιά. Μετά το μοίρασμα φυλλαδίων δέχτηκαν επίθεση με πέτρες, λοστούς κλπ στην καφετέρια που καθίσαν. Η επέμβαση της Αστυνομίας ήταν σχεδόν άμεση και εδώ αρχίζει η λογική του παραλόγου. Αντί να συλλάβουν ή να διαλύσουν τους 150 αριστεριστές που φέραν όπλα και κάναν επίθεση συλλαμβάνουν και οδηγούν στο αυτόφωρο αυτούς που δεχόντουσαν την επίθεση. Το αποτέλεσμα προκαλεί μεγαλύτερη έκπληξη ή μάλλον όχι έκπληξη, αλλά αηδία. Οι δικαστές σε πλήρη αρμονία με τις εντολές του υπουργού ΠΡΟ.ΠΟ και τα τσιράκια αυτού καταδίκασαν τους Εθνικιστές χωρίς στοιχεία και μαρτυρίας. Καταδικάστηκε, μάλιστα, κάποιος για την οπλοφορία ενός όπλου που κανείς δεν είδε, πέραν των αριστεριστών, ούτε βρέθηκε. Καταδικάσαν χωρίς αναστολή άτομα για εξύβριση την στιγμή που η "παναγία" και το "καντήλι" έχουν γίνει μέρος της καθομιλουμένης. Και ποια ήταν η βρισιά που εκστόμισαν; Είπαν τα κομμούνια κομμούνια. Είναι σαν να σου κάνει μήνυση ο Βαλλιανάτος επειδή τον είπες ομοφυλόφιλο.

Τίποτα.... Πολλά λόγια.... Ας τα τελειώσω εδώ!
Αλληλεγγύη στους Συναγωνιστές!
Ότι δεν μας σκοτώνει μας κάνει πιο δυνατούς!
Είμαστε μαζί σας ψυχή τε και σώματι Αδέρφια!

Δευτέρα, 15 Μαρτίου 2010

Τι είναι ο Εθνικοσοσιαλισμός;

Ο Eθνικοσοσιαλισμός πιστεύει ότι υπάρχουν δύο τρόποι να ζήσεις και συνεπώς δύο τύποι κοινωνικής συμβίωσης. Από τη μία έχουμε τον υλιστικό τρόπο διαβίωσης όπου τα άτομα επιδιώκουν την ευτυχία μέσω της απόκτησης υλικών αγαθών και πλούτου. Από την άλλη υπάρχει ο δρόμος προς την αρίστευση, του ιδεαλισμού -ή της ευγένειας- με τα άτομα να επιδιώκουν ιδεαλιστικούς σκοπούς πέρα από τις βασικές υλικές ανάγκες. Ο Εθνικοσοσιαλισμός πιστεύει ότι ο υλιστικός τρόπος ζωής είναι παρηκμασμένος- σπατάλη χρόνου, σπατάλη του εξελικτικού δυναμικού του ανθρώπου.

Επιπλέον, ο Εθνικοσοσιαλισμός πιστεύει ότι η ζωή ενός ατόμου είναι καλύτερη, πιο πλήρης, όταν ο ιδεαλιστικός σκοπός ο οποίος επιδιώκεται είναι σε συμφωνία με τη θέληση της Φύσης. Αυτό πηγάζει από την θεώρηση του Εθνικοσοσιαλισμού ότι εμείς, ως ανθρώπινα όντα, είμαστε μέρος της Φύσης και υπαγόμαστε στους νόμους της Φύσης. Όλες οι άλλες φιλοσοφίες, πολιτικές θεωρίες και θρησκείες εκτιμούν ότι εμείς, ως ανθρώπινα όντα, είμαστε κάπως πιο πάνω, διαφορετικοί ή και διαχωρισμένοι από τη Φύση και τους νόμους της.

Ένας από τους θεμελιώδεις στόχους του Εθνικοσοσιαλισμού είναι να συνεχίσει τη δουλειά της Φύσης δημιουργώντας άτομα καλύτερα, πιο εξελιγμένα δημιουργώντας έτσι καλύτερη, πιο εξελιγμένη και πιο πολιτισμένη κοινωνία για τα άτομα που ζουν μέσα σε αυτήν. Ο Εθνικοσοσιαλισμός πιστεύει ότι καλύτερα άτομα μπορούν να γίνουν μόνο όταν βάλουν ως στόχους υψηλά ιδανικά - από άτομα δηλαδή που θέλουν να αυτοβελτιωθούν με την προσωπική τους δράση, η οποία εκπορεύεται από τη θέλησή τους. Αυτά τα άτομα προασπίζονται την κοινωνία και αποτελούν θεματοφύλακες αυτών των αξιών, οι οποίες δημιουργούν την προσωπική καταξίωση του ατόμου και βοηθούν την προσωπική αλλαγή. Σύμφωνα με τον Εθνικοσοσιαλισμό, αυτές οι αξίες είναι η Τιμή, η Αφοσίωση και το Καθήκον - αυτές μόνον οι αξίες δημιουργούν το σωστό τύπο του ιδεαλιστή, αυτού δηλαδή του οποίου οι σκοποί και οι επιδιώξεις είναι αγνοί. Ένα πολιτισμένο άτομο είναι ένα πιο εξελιγμένο άτομο- κάποιο δηλαδή με ανώτερη, ευγενέστερη προσωπικότητα. Επιπλέον, είναι καθήκον του κάθε ευγενούς ανθρώπου να δρα σε συμφωνία με τα έργα, τη θέληση της Φύσης.

Σύμφωνα με τον Εθνικοσοσιαλισμό, η Φυλή είναι ο τρόπος με τον οποίο η Φύση δουλεύει. Για τον Εθνικοσοσιαλισμό, η Φυλή είναι η εκδήλωση της Φύσης, αφού οι δεσμοί μεταξύ Φυλής και Φύσης είναι άρρηκτοι. Οι διαφορετικές φυλές, οι οποίες υπάρχουν στο ανθρώπινο είδος είναι έκφραση της διαρκούσης εξέλιξης - της Φύσης που έδρασε στο ανθρώπινο είδος αιώνες για να δημιουργήσει την ποικιλομορφία και την διαφορετικότητα. Συνεπώς η Φυλή είναι η έκφραση της ανθρώπινης φύσης, της ανθρώπινης ταυτότητας.

Σύμφωνα με αυτό, ο Εθνικοσοσιαλισμός επιθυμεί τη διατήρηση και την εξέλιξη με τρόπο ευγενή όμως του Volk. Οι άλλες φιλοσοφίες, πολιτικές και θρησκευτικές θεωρίες επιθυμούν την καταστροφή του Volk, δημιουργώντας πολυφυλετικές και πολυπολιτισμικές κοινωνίες.

Ωστόσο, αυτό που πρέπει να τονιστεί στον Εθνικοσοσιαλισμό είναι ότι κάθε άνθρωπος, ανεξαρτήτως φυλής ή πολιτισμού, πρέπει να αντιμετωπίζεται με τον δέοντα σεβασμό. Πράττοντας το αντίθετο είναι σε ευθεία αντίθεση με την ηθική του Εθνικοσοσιαλισμού, ο οποίος βασίζεται στην έννοια της Τιμής.

Για τον Εθνικοσοσιαλισμό, το θεμελιώδες νόημα της ύπαρξής μας, ως άτομα, είναι να συνεχίζουμε σε όλα τα επίπεδα την εργασία της Φύσης. Αυτό, με λίγα λόγια, σημαίνει να αγωνιζόμαστε για να βελτιωθούμε κρατώντας ψηλά τις έννοιες της Τιμής, της Αφοσίωσης και του Καθήκοντος. Τούτο σημαίνει ότι πράττοντας το καθήκον μας με ευγένεια και πολιτισμένα αγωνιζόμενοι για τη διατήρηση και εξέλιξη της φυλής στην οποία ανήκουμε και τονίζοντας τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά που καθιστούν την φυλή ξεχωριστή από τα υπόλοιπα. Αυτά τα χαρακτηριστικά είναι τα ήθη, η ψυχή, ο χαρακτήρας, η κουλτούρα της εθνικολαϊκής κοινότητας. Σύμφωνα λοιπόν με τον Εθνικοσοσιαλισμό, ο χαρακτήρας του ανθρώπινου είδους εκφράζεται μέσω των εννοιών της τιμής, της γόνιμης περιέργειας και της δημιουργικής εξερεύνησης - και αυτά τα πράγματα συγκροτούν την ουσία της ανθρώπινης φύσης.

ΤΙΜΗ-ΑΦΟΣΙΩΣΗ-ΚΑΘΗΚΟΝ: ΜΙΑ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΣΕ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΕΠΙΠΕΔΟ.

Οι θεμελιώδεις αρχές του Εθνικοσοσιαλισμού - η βάση της ηθικής του Εθνικοσοσιαλισμού - είναι οι τρεις αξίες της Τιμής, της Αφοσίωσης και του Καθήκοντος. Ο Εθνικοσοσιαλιστής μάχεται για την προστασία αυτών των αξιών: Ο Εθνικοσοσιαλιστής είναι αυτός του οποίου η ζωή διέπεται από αυτές τις θεμελιώδεις αρχές. Συνεπώς, ο γνήσιος Εθνικοσοσιαλιστής αγωνίζεται για την Τιμή του, είναι αφοσιωμένος σε αυτά που ορκίστηκε να προστατεύει και αυτός ο οποίος εκπληρώνει στο έπακρο το εθνικοσοσιαλιστικό του καθήκον.

O ρόλος αυτών των αξιών είναι να εκπολιτίζουν, διότι αυτές οι αξίες είναι εκείνες που κάνουν το άτομο να έχει πολιτισμό και ευγένεια. Αυτές οι αξίες εκπέμπουν το πνεύμα της ευγένειας και του πολιτισμού. Συνεπαγωγικά, οι αξίες αυτές μπορούν να οδηγήσουν ένα άτομο στην αυτοβελτίωσή του. Μια εσωτερική, προσωπική επανάσταση μπορεί να επιτευχθεί μέσω του θριάμβου της ατομικής θέλησης και με οδηγό αυτές ακριβώς τις αξίες.

Η Τιμή

Η Τιμή βασικά είναι το φυσικό ένστικτο μιας ευγένειας, η οποία οικοδομείται συνειδητά και αυτό επιτυγχάνεται μέσω ενός Κώδικα Τιμής. Κάποια πράγματα είναι δικαία και κάποια άδικα. Ένα άτομο με ευγένεια- κάποιος με εγγενή αίσθηση του δικαίου - γνωρίζει και ξεχωρίζει μεταξύ δικαίου και αδίκου. Η Τιμή καθορίζει την προσωπική συμπεριφορά και τα υψηλά επίπεδα της προσωπικής συμπεριφοράς, τα οποία απαιτεί η έννοια της Τιμής καθορίζονται μέσω αυτού του κώδικα. Το πιο σημαντικό από όλα, ένα άτομο με Τιμή πρέπει να είναι προετοιμασμένο να πεθάνει - ακόμη και από τα δικά του χέρια - παρά να ατιμαστεί. Εάν κάποιος δεν είναι προετοιμασμένος να το κάνει αυτό, ή αν δεν το κάνει για την Τιμή του, δεν ζει με έντιμο τρόπο. Η Tιμή είναι ένας σκληρός τρόπος για να ζει κανείς, και αυτοί οι οποίοι είναι έντιμοι έχουν ισχυρό χαρακτήρα και αγνότητα στους σκοπούς τους. Είναι καλύτερα, πιο ευγενή, πιο πολιτισμένα, πιο εξελιγμένα άτομα εξαιτίας αυτού.

Η Aφοσίωση

H Aφοσίωση, όπως η Tιμή, είναι απλό να την κατανοήσει κανείς και εύκολη στο να την εφαρμόσει. Η Αφοσίωση είναι του να είσαι αληθής σε ένα άτομο στο οποίο ορκίστηκες να είσαι αφοσιωμένος. Η αληθινή αφοσίωση σημαίνει να παίρνεις όρκο για την αφοσίωση, όρκο πίστης, σε ένα συγκεκριμένο άτομο και ποτέ να μην αίρεις τον όρκο αυτό. Ένας όρκος αφοσίωσης μπορεί να σπάσει με δύο τρόπους: (α) με τον θάνατο του ατόμου στο οποίο ορκίστηκες να είσαι αφοσιωμένος, (β) με αμοιβαία συμφωνία μεταξύ του εαυτού σου και του ατόμου που ορκίστηκες να είσαι αφοσιωμένος.

Έτσι, η αληθής Aφοσίωση, όπως η Tιμή, θέτει υψηλά πρότυπα για ένα άτομο και απαιτεί πειθαρχία. Στη βάση της, η Aφοσίωση σημαίνει Συντροφικότητα - η αληθής αφοσίωση σημαίνει να είσαι Συναγωνιστής με το άτομο στο οποίο ορκίστηκες αφοσίωση και φυσικά ποτέ να μην απογοητεύεις τους Συναγωνιστές σου. Η αληθής αφοσίωση σημαίνει να βοηθάς και να συνδράμεις τους Συναγωνιστές σου, ακόμη και όταν σου είναι προσωπικά δύσκολο να το κάνεις - ή ακόμα και όταν αυτό μπορεί να σημαίνει το θάνατό σου. Η αληθής αφοσίωση συχνά σημαίνει να θέτεις τον εαυτό σου - τις δικές σου απόψεις για παράδειγμα - σε δεύτερη μοίρα σε σχέση με το άτομο στο οποίο ορκίστηκες να είσαι αφοσιωμένος.

Το Kαθήκον

Το Kαθήκον είναι η υποχρέωση ενός ατόμου να κάνει αυτό που είναι αναγκαίο και έντιμο. Συνεπώς, υπάρχει καθήκον να είσαι αφοσιωμένος σε εκείνους που ορκίστηκες αφοσίωση. Υπάρχει καθήκον να ζεις με έντιμο τρόπο. Για έναν Eθνικοσοσιαλιστή, υπάρχει το καθήκον να προωθεί τον Eθνικοσοσιαλισμό, το καθήκον να προσπαθεί να δρα σε συμφωνία με τη θέληση της Φύσης διατηρώντας, υπερασπίζοντας και εξελίσσοντας την Fυλή στην οποία ανήκει και τέλος το καθήκον να αγωνίζεται για προσωπική διάκριση (αρίστευση). Η παράβλεψη του καθήκοντος κάποιου είναι μια ατιμωτική πράξη και δείγμα αδυναμίας χαρακτήρα.

Τα παραπάνω όλα αναφέρονται όχι τυχαία και όχι σε τυχαία στιγμή. Στην κοινωνία που ζούμε αρκετοί Έλληνες δυσανασχετούν κάτω από την οικονομική καταπίεση και εξαθλίωση. Κάποιοι άλλοι ανησυχούν για την αλλοίωση της Φυλής. Κάποιοι άλλοι αγανακτούν από την εγκληματικότητα. Άλλοι από το πρόβλημα της παραοικονομίας, που προκαλούν οι λαθρομετανάστες. Υπάρχουν τύποι που απλά δεν είναι αντίθετοι ως προς τα εθνικά μας σύμβολα, αλλά πλήρως εναρμονισμένοι με την θεωρία του γηπεδικού χουλιγκανισμού. Όλοι αυτοί δεν είναι εναντίον μας. Ούτε εμείς εναντίον τους. Ξέρουμε όμως, γνωρίζουμε ότι όλοι αυτοί ΔΕΝ είναι ΧΡΥΣΑΥΓΙΤΕΣ!!!

Τον ΧΡΥΣΑΥΓΙΤΗ δεν τον απασχολούν τα προβλήματα προσχηματικά και αποσπασματικά. Ο ΧΡΥΣΑΥΓΙΤΗΣ είναι συνειδητοποιημένος Εθνικοσοσιαλιστής σε όλες τις πτυχές της ζωής του. Έχει μνήμη ελέφαντα, ψυχή λιονταριού και δύναμη τίγρης. Κατανοεί τα πάντα και δρά με καθήκον να αφυπνίσει και να διδάξει. Ο ΧΡΥΣΑΥΓΙΤΗΣ είναι η ελιτ του Έλληνα, γιατί αδιαφορεί για πλούτο και αξιώματα, ζητώντας μόνο αγώνα και ιδανικά.

Όλοι όσοι έρχονται σε εμάς δεκτοί. Ως Έλληνες έκαναν, άλλοι πιο αργά άλλοι πιο γρήγορα, το πρώτο βήμα. Εμείς ως ΧΡΥΣΑΥΓΙΤΕΣ έχουμε καθήκον να τους δεχτούμε, να τους ενημερώσουμε και, όσους τηρούν όλα τα παραπάνω, να τους εντάξουμε. Δεν υπάρχει όμως περίπτωση ένταξης σε κανέναν που δεν τηρεί, δεν σέβεται απόλυτα - το τονίζω, απόλυτα - τις δομές και κυρίως τις αρχές μας.

Ίσως τώρα αναρωτιέστε γιατί τέτοια κουβέντα τέτοιες ώρες, λίγο πριν την εκδήλωση των Ιμίων. Γιατί, χωρίς ΠΕΙΘΑΡΧΙΑ, ΠΙΣΤΗ και ΥΠΑΚΟΗ δεν θα μπορέσουμε να διαχειριστούμε εύκολα όλον αυτόν τον κόσμο που έρχεται σε εμάς. Είναι επιτακτική ανάγκη, από την στάση και την συμπεριφορά μας, να καταλάβει την διαφορετικότητά μας, να την δεχτεί ή να αποχωρήσει. Μόνο η δική μας καθημερινή βελτίωση και ο δικός μας αγώνας οδηγεί κάπου. Μα - πιστέψτε το - αν έστω και για λίγο ξεχαστούμε, χάσαμε. Και η λέξη ΗΤΤΑ, η έννοια ΗΤΤΑ δεν υπάρχει για εμάς. Εμπρός, λοιπόν, πάντα εμπρός!
Ακόμα και λίγοι είναι αρκετοί.

Φ.Π.

Πηγή

Δεν μου αρέσει να κάνω αναδημοσιεύσεις, αλλά το παραπάνω κείμενο με εκφράζει απόλυτα. Ήθελα και εγώ να γράψω ένα άρθρο για το τι είναι Εθνικοσοσιαλισμός αλλά αυτό τα λέει όλα και δεν μπορώ να αλλάξω ούτε ένα κόμμα. Το άρθρο είναι ενός μεγάλου άνδρα της Ιδεολογίας μας και ο σχολιασμός στο τέλος από τον Φ.Π. από την Τ.Ο.Πειραιά της Χρυσής Αυγής, στον οποίο αποτείνω αγωνιστικούς χαιρετισμούς. Ζήτω Η Νίκη!

Παρασκευή, 12 Μαρτίου 2010

Ο Αγώνας Δεν Τελείωσε

Το νομοσχέδιο για την ελληνοποίηση των λαθρομεταναστών πέρασε. Άντε πάμε σπίτια μας τώρα. Όλα τελείωσαν. Μα τι βλακείες λέω; Τώρα αρχίζουν όλα. Λοιπόν! Το ότι πέρασε το νομοσχέδιο ήταν παντελώς αναμενόμενο. Αυτοί οι προδότες γελάνε και χαριεντίζονται τώρα στα λόμπι της Βουλής και του Μαξίμου. Νομίζουν ότι τα κατάφεραν. Ξεϊδρώνουν τώρα από την ένταση, τις φωνές και τα γιαούρτια και αλληλοσυγχαίρονται για το θέατρο που παίξανε. Ο Περιστέρης την ύστατη ώρα πούλησε τους οπαδούς του που ήταν έξω από την Βουλή μαζί με τους υπόλοιπους Έλληνες, αλλά χαλάλι μιας και ευχαριστήθηκε ο Επίτιμος. Πέσαν οι μάσκες και τώρα όλοι τους ξεκουράζονται πίνοντας κονιάκ και μιλώντας με τα αφεντικά τους σε Η.Π.Α και Ισραήλ, χαρούμενοι νομίζοντας πως σκότωσαν την Ελλάδα σύμφωνα με το σχέδιο του Kissinger. Η αντίσταση για την παγκόσμια σιωνιστική κυριαρχία φαίνεται να έλαβε τέλος ακριβώς την στιγμή που ο ναός του Σολομώντα πλησιάζει στην αποπεράτωση του.

Ε λοιπόν αδέρφια τώρα είναι η καλύτερη ώρα για αγώνα. Το Έθνος δεν πέθανε. Οι καζαμπούμπου δεν γίνανε Έλληνες και δεν θα γίνουν ποτέ. Λέει ο Σαμαράς ότι θα καταργήσει το νομοσχέδιο όταν βγει κυβέρνηση. Σιγά μην περιμένουμε, μεγάλε, τρία χρόνια για να γίνει αυτό και σιγά μην σε πιστέψουμε ότι θα το κάνεις. Αυτά να τα πεις στα κομματόσκυλα σου που φιλάν το χώμα που πατάς. Οι Έλληνες βαρέθηκαν τα ψέμματα σας και τις μικροαστικές ψευτοδημοκρατικές σας αγκυλώσεις. Τώρα που είναι ήσυχοι και δώσανε άδεια διακοπών στα τσιράκια τους ήρθε η ώρα να τους γίνουμε μόνιμος Εφιάλτης. Αρχίζοντας από την Δευτέρα γινόμαστε κακό σπυρί στον κώλο τους. Θα σας πουν οι καλοθελητές ότι δεν πρέπει να το κάνουμε γιατί θα μας επιτεθούν οι αναρχικοί. Σιγά τα αυγά απαντήστε τους. Οι αναρχικοί είναι θρασύδειλοι και μόνο άμα δουν καμία γιαγιά μόνη της θα τολμήσουν να πάνε 20 από αυτούς για να την τρομοκρατήσουν. Θα αντιπαραθέσουν τα παπαγαλάκια ότι τώρα θα μαζέψουμε υπογραφές για τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Πέστε τους ότι είναι ηλίθιοι και ότι δεν πρέπει να περιμένουν τίποτα από τις υπογραφές. Ο αείμνηστος Χριστόδουλος μάζεψε ένα εκατομμύριο υπογραφές και πάλι τον γείωσαν οι κυβερνώντες. Οι κινδυνολόγοι θα σας πουν ότι η χώρα είναι σε δεινή οικονομική κατάσταση και ότι θα πρέπει να δείξουμε συναίνεση. Μία ερώτηση έχω. Σας ενδιαφέρει αν θα καταστραφεί οικονομικά το κράτος των Πακιστανών; Εμένα καθόλου. Στο κάτω κάτω τις γραφής ότι καταθέσεις και να έχετε θα σας τις πάρουν με τους φόρους τους. Οπότε δεν έχετε τίποτα να χάσετε πέραν της τιμής σας.

Τίποτα δεν χάθηκε. Το Έθνος άντεξε πολύ περισσότερα από μία προδοτική κυβέρνηση. Άντεξε Τουρκοκρατία και πολλά άλλα. Το μόνο που μπορεί να μας σκοτώσει είναι ο ίδιος μας ο εαυτός και δεν είδα στα μάτια σας τάσεις αυτοκτονίας. Όσο και να κρατήσει εμείς θα τους πολεμούμε. Στο δρόμο, στο δίκτυο, στον χώρο εργασίας, στο κρυφό σχολειό του Ελληνισμού, παντού! Όσο και να κρατήσει αυτό δεν έχει σημασία. Η Ελλάδα και οι Έλληνες θα ζήσουν. Εξεγέρσεις επί εξεγέρσεων πνίγηκαν στο αίμα στην διάρκεια της Τουρκοκρατίας· εμείς κακώς θυμόμαστε μόνο την τελευταία και επιτυχημένη. Του Έλληνα ο τράχηλος ζυγό δεν υποφέρει λέει η λαϊκή ρήση και οι πρόγονοι μας το δείχνανε στους εκάστοτε κατακτητές κάθε τρεις και λίγο. Εμείς θα τους προδώσουμε με το να αδρανήσουμε; Εγώ απαντώ ΠΟΤΕ! Εσύ;

"...Ο καθένας πρέπει να ξέρει ότι σ'αυτόν έλαχε να σώσει το Έθνος του,έτσι θα προσπαθήσουν πολλοί και θα το σώσει όποιος μπορέσει...
...Δε με μέλει αν βάλω σε δύσκολη θέση μια κυβέρνηση που δεν την σέβομαι,δεν είμαι καμωμένος για την κυβέρνηση ή για το κράτος,έγινα για το Έθνος ,και το ξέρω επειδή γι'αυτό ίσα-ίσα πονώ.Για την κυβέρνηση μού έρχεται σιχαμός και καταφρόνια,άμα συλλογίζομαι την κυβέρνηση ξεπέφτω ,μαργώνω και μαραίνομαι.Σηκώνομαι ξανοίγω και ανθοβολώ άμα νοιώθω τον Ελληνισμό...
...Όταν ένας του Γένους δε θέλει να χαθεί το Γένος ,πώς μπορεί το Γένος να χαθεί?Αφού εγώ δεν το θέλω ,πώς μπορεί να χαθεί το Έθνος μου; "
Ίων Δραγούμης

Πέμπτη, 11 Μαρτίου 2010

Η Δεξιά στην Ελλάδα σήμερα

Περίεργες οι μέρες που ζούμε σήμερα. Στην Ελλάδα του 2010 βλέπουμε μια πολιτική κατάσταση τόσο περίεργη, όσο και επικίνδυνη. Τα περί αριστεράς τα έχω ήδη αναλύσει σε προηγούμενο άρθρο μου. Έχει έρθει η ώρα να αναλύσουμε τα περί δεξιάς. Είναι αναγκαία, πιστεύω, μία ανάλυση περί του δεξιού κινδύνου και το γιατί φαίνεται από τις ίδιες τους τις δηλώσεις. Προσπαθούν και οι δύο να οικειοποιηθούν τον πατριωτικό-εθνικιστικό αγώνα και να τον απενεργοποιήσουν στρέφοντας τον στην εξυπηρέτηση των αφεντικών τους. Θα πρέπει να πέσει φως στις τακτικές τους και στους σκοπούς τους έτσι ώστε να καταλάβουμε την απάτη τους και να μην πέσουμε στην παγίδα τους στηρίζοντας τους. Προφανώς το άρθρο αυτό δεν απευθύνεται στους αγωνιστές του Λαϊκού Συνδέσμου που είναι και ιδεολογικά καταρτισμένοι και άκρως συνειδητοποιημένοι. Απευθύνεται κυρίως στον Έλληνα που διακατέχεται από πατριωτικά αισθήματα, αλλά η πολιτικοποίηση του έχει πολλάκις βιαστεί από την απελπισία και τα ψευτοδιλήμματα που του προβάλλουν τα κόμματα εξουσίας. Ο κίνδυνος που ελοχεύει εκ δεξιών είναι ο κίνδυνος της σιωνιστικής απειλής και της αδράνειας. Ο διαχρονικός εχθρός του Ελληνισμού κάνει άλλη μια κίνηση στην σκακιέρα αυτής της αέναης διαμάχης με σκοπό, όπως πάντα, την άλωση της Ελληνικής Ψυχής. Στην εποχή της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας ο σιωνισμός βρίσκει όλα τα κοινοβουλευτικά κόμματα πρόθυμα να παίξουν το παιχνίδι του· ένα παιχνίδι άρτια σχεδιασμένο και πανούργο. Στημένο ένα δίχτυ εκ αριστερών μαζεύει την εργατική απελπισία και την διοχετεύει σε μπολσεβεκιστικά μονοπάτια δηλαδή στην εξυπηρέτηση του σιωνισμού. Εκ δεξιών ένα άλλο δίχτυ μαζεύει την εθνική οργή και την οδηγεί στον φιλελευθερισμό, τον θρησκευτικό φανατισμό και τελικά στην εξυπηρέτηση του σιωνισμού. Στο κέντρο είναι στημένος ο ίδιος ο σιωνισμός που μαζεύει τα ψάρια που δεν έχουν την ψυχική δύναμη να στρίψουν. Και κάπου εκεί βρισκόμαστε εμείς· ψυχικά ρωμαλέοι κολυμπάμε ενάντια στο ρεύμα προς την μοναδική δίοδο σωτηρίας, την Ιδεολογία μας.

Το μεγάλο Ψέμα της Αντισιωνιστικής Δεξιάς

Πολλοί από τους αστούς δεξιούς της εποχής μας δήλωναν παλιότερα αντισιωνιστές αφουγκραζόμενοι το αντισιωνιστικό κύμα να φουντώνει. Στην πορεία δείξανε το αληθινό τους πρόσωπο, καθώς συγχώνευσαν στο κόμμα-ανάχωμα τους δύο τάσεις. Η μία τάση είναι τα στελέχη που ακόμα δηλώνουν, ψευδώς, αντισιωνιστές. Η άλλη τάση είναι οι μασόνοι και οι σιωνιστές που τιμούν το "Ολοκαύτωμα". Πως συμβιώνουν αυτές οι δύο, υποτίθεται, αντίθετες τάσεις εγώ δεν μπορώ να το εξηγήσω και να το καταλάβω. Πως γίνεται οι αστοί φιλελεύθεροι δεξιοί της ανοιχτής αγοράς και των ανοιχτών συνόρων που αρνούνται κάθε έννοια φυλής ξαφνικά να κόπτονται για την εθνοτική μας σύσταση; Βέβαια αρκεί να είναι λίγο προσεχτικός κάποιος και θα καταλάβει τι κρύβεται πίσω από αυτό. Ας δούμε μια δήλωση του βουλευτή του ΛΑ.Ο.Σ Κ.Βελόπουλου που δόθηκε στην εφημερίδα ΑΞΙΑ:

«Χρειαζόμαστε μία νέα στρατηγική συμμαχία με το Ισραήλ, για να απαντήσουμε στις γεωστρατηγικές προκλήσεις της Τουρκίας και να μας ακούν τα αυτιά των Αμερικανών που τώρα είναι κλειστά».

Ας δούμε λίγο τα πράγματα με το όνομα τους. Αυτή τη στιγμή η Τουρκία αποτελεί, κακά τα ψέμματα, καλύτερο σύμμαχο για τους Αμερικάνους από ότι εμείς. Γιατί έγινε αυτό; Τι άλλαξε και πέσαμε σε δυσμένεια στα μάτια των Αμερικανών; Το ότι έφυγαν οι βάσεις; Δεν νομίζω, άλλωστε οι βάσεις τους παραμένουν εδώ απλά ονομάζονται πλέον Νατοϊκές. Το ζήτημα είναι, κατά την γνώμη μου, η επαφή μας με τον Αραβικό κόσμο. Δύο πράματα αλλάξαν από την εποχή που οι Αμερικάνοι μας δίναν και κάνα αντάλλαγμα για το σκύψιμο. Πρώτον ισχυροποιήθηκε η θέση του Ισραήλ στην Μέση Ανατολή και ο κάθε διαμεσολαβητής με την Ανατολή έχασε ένα μέρος της σημαντικότητας του. Αυτό έγινε με τις συνεχείς Αμερικανικές στρατιωτικές επεμβάσεις στην περιοχή. Δεύτερον στραφήκαμε φανερά προς την Δύση αφήνοντας τον διαμεσολαβητικό ρόλο μας στην Τουρκία. Η στροφή αυτή ήταν απολύτως δικαιολογημένη και σχεδιασμένη από την αστική φιλοσιωνιστική δεξιά έτσι ώστε να υποστηρίξουμε έστω και εμμέσως τις φιλοσιωνιστικές θέσεις στην Μέση Ανατολή. Στα πλαίσια αυτής της πολιτικής εντάσσεται και η αντί-ισλαμική ρητορεία που είναι εντελώς υποκριτική μιας και τα δύο κόμματα της Δεξιάς έχουν Μουσουλμάνους στις τάξεις και τα ψηφοδέλτια τους. Για να μην θυμηθούμε και τα μισθωμένα πούλμαν που φέρναν ψηφοφόρους για την Ν.Δ από την Τουρκία.

Ο αστικός πατριωτισμός στην οικονομία

Δείχνουν γενικά τα κόμματα της Δεξιάς στις μέρες μας ένα περίεργο πατριωτικό προσωπείο, το οποίο ίσως για έναν αμαθή ή έναν αφελή να φαντάζει πρωτότυπο ή και αγνό. Η αλήθεια είναι ότι αυτό το προσωπείο δεν είναι ούτε πρωτότυπο ούτε φυσικά αγνό. Εθνικισμός χωρίς αγάπη για τον λαό δεν νοείται και ειδικότερα Εθνικισμός χωρίς φυλετισμό είναι παντελώς αστείο ως σκέψη. Αυτό και μόνο αρκεί για να καταδείξει την πλαστότητα του προσωπείου. Μυστήριες φαντάζουν, σε έναν αμαθή, οι θέσεις της Δεξιάς στο θέμα της οικονομίας, αλλά δεν είναι καθόλου μυστήριες. Βλέποντας μέσα στην αστική ψυχή μπορούμε να δούμε πολύ καλά από που πηγάζει και προς τα που αποσκοπεί αυτή η στάση. Η αστική ψυχή είναι φύσει συντηρητική και φροντίζει πάνω από όλα το "σπίτι" της, δηλαδή το βόλεμα της. Όσο το "σπίτι", οι φίλοι και τα συμφέροντα του αστού δεν βρίσκονται σε κίνδυνο, τόσο αυτός δεν θα αντιδρά όσο δραματικά και να είναι τα πράματα. Στηρίζει λοιπόν ο Καρατζαφέρης τα αντιλαϊκά μέτρα της κυβέρνησης σε πλήρη αρμονία με τον πολιτικό του πατέρα τον Κ.Μητσοτάκη. Στηρίζει επίσης την μη διεξαγωγή της επιτροπής διερεύνησης για τους οικονομικούς χειρισμούς των παρελθόντων κυβερνήσεων, πάλι σε πλήρη αρμονία με τον Μητσοτάκη. Κοινώς είναι υπέρ άλλης μιας φοροεπιδρομής εναντίον του Ελληνικού λαού και εναντίον της απόδοσης των ευθυνών σε αυτούς που φέραν την Ελλάδα στην σημερινή οικονομική κατάσταση. Δηλαδή σαν "καλός" αστός δεν του αρέσει να αναδεύονται παρελθούσες ιστορίες στις οποίες μπορεί να έχει αναμιχθεί αυτός, ο πάτρωνας του ή κάποιος πολιτικός του φίλος. Αντιθέτως από το να "ξεβολευτεί" προτιμά την εύκολη λύση του γνωστού εξιλαστήριου θύματος, δηλαδή του Ελληνικού λαού. Το θέμα της εξεταστικής επιτροπής φανέρωσε με πολύ αστείο και γραφικό τρόπο την αστική ψυχολογία. Ο Παπανδρέου θέλει εξεταστική από το 2004 και μετά για να μην πειραχτεί το κόμμα του, ο Σαμαράς την θέλει από το 1981 για να μην θιχτεί ο "εθνάρχης" και ο Καρατζαφέρης δεν την θέλει καθόλου για να μην βγουν τα άπλυτα του Κ.Σημίτη και φυσικά του Κ.Μητσοτάκη. Η δικαιολογία που προτάσσει είναι η αποφυγή της δυσφήμισης της χώρας στο εξωτερικό σε αυτή την δύσκολη συγκυρία που έχουμε βγει προς αναζήτηση δανεικών. Η μεγαλύτερη δυσφήμιση που μπορεί, όμως, να υπάρξει είναι να δείξουμε για άλλη μία φορά την διάθεση να χώσουμε κάτω από το χαλί τα σκουπίδια μας. Αλλά, ευτυχώς για αυτούς, στην χώρα της ημιμάθειας μπορεί ο καθένας να λέει ότι θέλει χωρίς να καταλαβαίνει, σχεδόν, κανείς το παράλογο των λόγων του.

Το Δόγμα της Δεξιάς για τον Αγώνα και την Νίκη

Τα κόμματα της αστικής Δεξιάς τέθηκαν από κοινού εναντίον του λαθρονομοσχεδίου. Μαζί τους και διάφορες δεξιές και αριστερές εξωκοινοβουλευτικές συνιστώσες. Το σχέδιο τους για τις κινητοποιήσεις κοινό και συντεταγμένο. Να κάνουμε κινητοποίηση, να πιάσουμε τους βουλευτές και να τους παρακαλέσουμε να μην περάσει το νομοσχέδιο. Να καλούν την ένωση όλων των πατριωτικών δυνάμεων, αλλά παράλληλα να βρίζουν την Χρυσή Αυγή. Αμνημόνευτη θα μείνει η συζήτηση με άτομο από την Επιτροπή Εθνικής Σωτηρίας στις 6 Φεβρουαρίου. Το τι ανοησία άκουσα δεν λέγεται πραγματικά. Κατηγορούσε την Χρυσή Αυγή ότι καπέλωσε την πορεία των Ιμίων και πολλά άλλα. (Βέβαια όταν βρέθηκε ενώπιον γνωστού στελέχους της Χρυσής Αυγής ήταν φιλικότατος και "αδελφός".) Δηλαδή η Χρυσή Αυγή,σύμφωνα με αυτούς, καπέλωσε μία συγκέντρωση που διοργανώνει εδώ και 14 χρόνια με την απουσία όλων αυτών των ουρολόγων του Α.Παπανδρέου. Και εντάξει αυτό δεν θα πείραζε γιατί ο βήχας και η ζήλια δεν κρύβονται, αλλά αυτό που με πείραξε είναι ότι τολμάνε και μιλάνε για καπέλωμα αυτοί που παρέα με το ΛΑ.Ο.Σ λίγη ώρα μετά καπέλωναν την συγκέντρωση που είχε διοργανώσει η Μονή Εσφιγμένου. Ακόμα και αυτό θα ήταν ανεκτό αν δεν υπήρχαν οι δηλώσεις και οι πράξεις του βιβλιοπώλη Άδωνι Γεωργιάδη. Ο κ.Γεωργιάδης πέρα από τις, κατά καιρούς, υβριστικές δηλώσεις του εναντίον της Χρυσής Αυγής έκανε και κάτι πολύ χειρότερο. Παραθέτω τις δηλώσεις του από την προσωπική του ιστοσελίδα:

“Δεν είμαι βέβαιος ότι καταλαβαίνω πλήρως τι εννοείς; Το ΠΑΣΟΚ έχει 160 έδρες. Δεν τις πήρε παρανόμως, ο ελληνικός λαός του τις έδωσε. Η Βουλή έχει το δικαίωμα να αποφασίζει. Όταν λοιπόν λες ή τώρα ή ποτέ τι εννοείς; να πάρουμε τα όπλα; να τους δείρουμε; τι; Μην δραματοποιούμε τα πράγματα. Από την ψήφισή του και μετά υπάρχει χρόνος για αρκετές αντιδράσεις ακόμη, διότι όλοι αυτοί δεν θα μπορούν να πάρουν αυτόματα την Ιθαγένεια, αλλά μέσω γραφειοκρατικών διαδικασιών που με νομικούς και άλλους τρόπους θα τις καθυστερούμε κι άλλο, μέχρι να αλλάξει το πολιτικό περιβάλλον εις βάρος του ΠΑΣΟΚ και θα μπορέσουμε να μεταβάλουμε τον νόμο. Λυπούμαι που θα σας το πω, εγώ άλλον δρόμο από την Δημοκρατία δεν βρίσκω. Είμαι απόλυτος και ξεκάθαρος σε αυτό. Οι απόψεις μας είναι ιερές και σεβαστές, όπως όμως είναι και το αποτέλεσμα των εκλογών. Ο ελληνικός λαός μίλησε, έδωσε την απόλυτη Κοινοβουλευτική πλειοψηφία στο ΠΑΣΟΚ και τώρα γεύεται τους καρπούς της πράξεώς του…

…Δεν μπορώ να σας πω ψέμματα. Αν και όλοι μας θέλουμε να κάνουμε πορεία και να κατασκηνώσουμε απ’ έξω από την Βουλή, υπάρχουν και σκέψεις αντίθετες και σοβαρά επιχειρήματα που εδράζονται στην επικείμενη οικονομική καταστροφή της χώρας. Το κόμμα θα αποφασίσει τι ακριβώς θα πράξη.”

Φυσικά επικράτησαν τα "επιχειρήματα" για το αντίθετο. Ο πρόεδρος του ΛΑ.Ο.Σ καταδίκασε την συγκέντρωση των Εθνικιστών και απειλούσε με διαγραφή τα μέλη του ώστε να μην κατέβουν στην συγκέντρωση. Βλέπουμε λοιπόν καθαρά το δόγμα των Δεξιών για τον Αγώνα και την Νίκη. Δεν τους ενδιαφέρει η Νίκη, αδέρφια. Μην απατάστε. Καταδίκασαν την δίκαιη οργή σας και τον αγώνα σας. Σας απείλησαν με διαγραφές για να μην προσβληθεί το δημοκρατικό τους προσωπείο. Απόδειξαν σε όλους μας ότι ο Άδωνις είχε απόλυτο δίκιο όταν έλεγε ότι το ΛΑ.Ο.Σ είναι ένα αστικό κόμμα. Αναρωτηθείτε φίλοι αγνοί πατριώτες και Εθνικιστές του ΛΑ.ΟΣ αν είστε τελικά αστοί; Δεν το νομίζω μιας και είδα αρκετούς από εσάς εχθές και σε άλλες εκδηλώσεις. Οπότε αφού αφήσατε την θαλπωρή του καναπέ σας μάλλον δεν είστε αστοί, οπότε σκεφτείτε καλά αν θα πρέπει να συνεχίσετε να στηρίζετε τους αστούς. θυμηθείτε άλλωστε και το εξής. Δεν στήριζε ο Καρατζαφέρης την Μπακογιάννη που προσγείωσε το Σκοπιανικό αεροπλάνο; Δεν στήριζε την Μπακογιάννη με τις τόσες προδοσίες της; Δικαιολογία; Για να πάρει τους Πατριώτες από την Ν.Δ. Το πιστεύετε; Αν ναι τότε περαστικά σας. Σχετικά τώρα με την χθεσινή συγκέντρωση διαμαρτυρίας και την στάση Καρατζαφέρη.Δείτε και τι είπε, απευθείας από τα πρακτικά της Βουλής:

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΡΑΤΖΑΦΕΡΗΣ (Πρόεδρος του Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού): Άκουσα με εξαιρετική προσοχή την αγωνία του αξιοτίμου Αντιπροέδρου της Βουλής. Τη συμμερίζομαι και εγώ, κύριε Αντιπρόεδρε. Βέβαια αυτό που μου προξενεί εντύπωση είναι πώς όταν γίνονται πολύ μεγαλύτερες συγκεντρώσεις από αυτήν των εκατόν πενήντα ανθρώπων -πολλούς είπατε διακόσιους- η αστυνομία μπορεί και τους απωθεί στο κάτω μέρος της πλατείας, ενώ τώρα τους έχει στην είσοδο της Βουλής. Παρακαλώ, προσέξτε γιατί το λέω. Είναι ακριβώς για να υπάρξει αυτή η αντίδραση. Και βεβαίως, καταδικάζουμε τον οποιονδήποτε λέει «αλήτες, προδότες» τους πολιτικούς. Δεν χωράει καμία αμφιβολία, αλλά ψάξτε καλά στα αρχεία των μυστικών υπηρεσιών να βρείτε κάποιους από αυτούς. Και να μην συγχέουμε όλοι μας τον καταπονημένο πολίτη του Αγίου Παντελεήμονος, με αυτούς, οι οποίοι είναι απ’ έξω και βωμολοχούν εναντίον των πολιτικών και των Βουλευτών. Όμως -επαναλαμβάνω για άλλη μια φορά- ότι μου κάνει εντύπωση. Όταν μαζεύονται οι αναρχικοί, όταν μαζεύονται οι αντιεξουσιαστές, πώς μπορεί η αστυνομία και τους αποκλείει στο κάτω μέρος της πλατείας και αυτά τα φυντάνια, τα άφησαν να φτάσουν στην είσοδο του προαυλίου. Αυτό το καταθέτω για να ξέρουμε όλοι, τι μπορεί να συμβαίνει πίσω από την πλάτη μας εις βάρος της Δημοκρατίας.

Τα συμπεράσματα δικά σας όπως και οι σκέψεις. Σκεφτείτε καλά αν ανήκετε εκεί. Να τονίσω κάποια σημεία για να δείτε τα ψέμματα. Υποστηρίζει λοιπόν ότι τους αναρχικούς η αστυνομία τους αποκλείει στην κάτω πλευρά της πλατείας Συντάγματος(...) και ότι εμείς που είμαστε πράκτορες, κατά τον κ.Καρατζαφέρη, βρεθήκαμε ύποπτα από πάνω. Όλοι σας έχετε δει που καίγαν οι αναρχικοί το φυλάκιο του Εύζωνα και χτυπιόνταν με τους αστυνομικούς στο μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη. Ερωτώ λοιπόν. Πως έφτασε η μολότοφ να κάψει το φυλάκιο; Με καταπέλτη την πέταξαν; Ο αγώνας, αδέρφια, δεν τελείωσε με την ψήφιση του νομοσχεδίου. Ο αγώνας τώρα ξαναρχίζει. Σε αυτή την στιγμή, όμως, θα πρέπει να σκεφτείτε ποιον στηρίζετε. Ποιος ήταν μαζί σας στον δρόμο; Ο καθένας με την συνείδηση του θα έχει να λογαριαστεί από δω και πέρα. Η δική μου είναι ήσυχη και είμαι περήφανος για την επιλογή μου και την στήριξη μου στον Λαϊκό Σύνδεσμο Χρυσή Αυγή. Εσύ;

Τετάρτη, 3 Μαρτίου 2010

Το Δημοκρατικό Πολίτευμα

Ας περιγράψουμε άλλο ένα πολίτευμα, σαν συνέχεια της περιγραφής και σχολιασμού πολιτευμάτων. Σήμερα σειρά θα λάβει το σημερινό μας πολίτευμα, η Κοινοβουλευτική Δημοκρατία. Είναι ευκαιρία για παρουσίαση αυτού του πολιτεύματος μιας και πρόσφατα ψηφίστηκε επί της αρχής στο Ελληνικό Κοινοβούλιο το λαθρονομοσχέδιο το οποίο η πλειοψηφία του Ελληνικού λαού δεν θέλει και η λογική επίσης δεν θέλει. Καταρχάς να ξεκαθαρίσουμε εξαρχής μια αντίφαση που παρατηρείται εδώ. Τι σχέση έχει ο κοινοβουλευτισμός με την Δημοκρατία; Η απάντηση είναι καμμία πέραν από την χρήση της λέξεως "Δημοκρατία" για μια ψεύτικη σύνδεση με το ελληνικό ιδεώδες της Δημοκρατίας. Δεν μπορώ να θεωρήσω δημοκρατία την επιλογή αντιπροσώπων κάθε τέσσερα χρόνια, ιδιαιτέρως αν αυτοί οι αντιπρόσωποι στο σύνολο τους εξυπηρετούν πάντα τα ίδια συμφέροντα, παρά τις βαρύγδουπες δηλώσεις τους. Άλλα αυτά είναι γεγονότα και πράξεις που έγκεινται περισσότερο στην επικαιρότητα, οπότε ας αφήσουμε την περιγραφή γεγονότων και ας πάμε στην περιγραφή των ιδεών. Θα πρέπει να υπάρξουν σε αυτό το άρθρο δύο διαφορετικοί τομείς, ένας σχετικά με την Δημοκρατία και ένας για τον Κοινοβουλευτισμό. Το σημαντικότερο θα πρέπει να είναι να δούμε εν γένει τα προβλήματα που εμπεριέχει η Δημοκρατία και τα οποία κληρονομεί ο Κοινοβουλευτισμός μιας και οι αντιπρόσωποι εκλέγονται. Τα προβλήματα του Κοινοβουλευτισμού είναι επιπρόσθετα και θα αναλυθούν στο καλύτερο δυνατό μέτρο.

Η Δημοκρατία της Αρχαιότητας

Η δημοκρατία είναι ένα πολίτευμα από τα πολλά που έχουν λειτουργήσει στην Ιστορία. Η προέλευση του εντοπίζεται στην αρχαία πόλη των Αθηνών και από κει και πέρα ιστορικά εμφανίζεται σε διάφορες μορφές και διαστρεβλώσεις. Η ιδέα πίσω από την δημοκρατία ήταν να κυβερνήσει ο δήμος δηλαδή ο λαός. Βεβαίως σε αντιδιαστολή με την φιλελεύθερη σημερινή δημοκρατία υπήρχαν και κάποιες προϋποθέσεις που θα έπρεπε κάποιος να πληρεί έτσι ώστε να πάρει τον τίτλο του πολίτη και το δικαίωμα του εκλέγειν και του εκλέγεσθαι. Αυτές οι προϋποθέσεις δεν ήταν λογιστικές, όπως επιχειρούν να το κάνουν σήμερα, αλλά ουσιαστικές ξεκινώντας από τον δίκαιο του αίματος, δηλαδή έπρεπε να είσαι Αθηναίος στην καταγωγή για να μπορέσεις να γίνεις Αθηναίος πολίτης. Επιπλέον θα έπρεπε να έχεις προσφέρει τις ένοπλες υπηρεσίες σου στον στρατό των Αθηνών και μην έχεις πτωχεύσει ή φοροδιαφύγει. Βλέπουμε οπότε ότι η Δημοκρατία τον Αθηνών είχε πολύ πιο αυστηρές προϋποθέσεις πολιτογράφησης, σε αντίθεση με την σημερινή μορφή δημοκρατίας που ζούμε. Αλλά ακόμα και αυτές οι αυστηρές προϋποθέσεις δεν είναι αρκετές για να άρουν τις αντιρρήσεις μου ως προς το δημοκρατικό πολίτευμα. Η πρώτη και κύρια από αυτές δεν μπορεί να προέρχεται από πουθενά αλλού παρά από τον μέγα Πλάτωνα. Ο Πλάτων λοιπόν εντοπίζει το πρόβλημα της Δημοκρατίας στην ίδια την ασυδοσία της ελευθερίας και στην "μέθη" από αυτή. Τα μειωμένα αντανακλαστικά του πολίτη της δημοκρατικής πολιτείας δεν θα τον αφήσουν να αντιληφθεί οι ίδιοι του οι "υπερασπιστές" και αντιπρόσωποι θα του περάσουν τις αλυσίδες της σκλαβιάς με αντάλλαγμα ψευδεπίγραφη ελευθερία. Αυτό το ζούμε πολύ εμφανώς σήμερα, στην κοινωνία που ζούμε, όπου έχουμε δικαίωμα να κάνουμε "σχεδόν" ότι θέλουμε αρκεί αυτό να μην είναι ενάντια στις κυβερνητικές εντολές. Έχουμε δικαίωμα να εργαζόμαστε και να φορολογούμαστε σκληρά αρκεί να μην ασκούμε κριτική και κυρίως να μην διαδίδουμε αυτή την κριτική πέραν κάποιου ορίου. Η δεύτερη σοβαρή αντίρρηση μου στην δημοκρατία έγκειται στην ανικανότητα της μάζας να κρίνει το ίδιο της το καλό. Η ορθή λήψη αποφάσεων απαιτεί πλήρη γνώση της καταστάσεως, πολιτικό σχεδιασμό και πάνω από όλα τόλμη για να γίνει ότι απαιτείται να γίνει. Ωριμότητα, τόλμη, αντικειμενική πληροφόρηση και γνώση ενός αντικειμένου ούτε είχε, ούτε πρόκειται να έχει η πλειοψηφία ενός λαού. Εκεί ακριβώς είναι που διάφοροι θα προσπαθήσουν να στρέψουν την κοινή γνώμη προς το συμφέρον τους και που θα αρχίσει η δημοκρατία να μετατρέπεται σε ολιγαρχία και πλουτοκρατία. Η δημοκρατία αγνοεί την προφανή, κατά Gauss, κατανομή των ανθρωπίνων χαρακτηριστικών αξιών όπως η ευφυΐα, το ήθος, η τόλμη και τα λοιπά, παραδίδοντας την διακυβέρνηση της πολιτείας στους μέτριους, από όλες τις απόψεις, που μοιραία θα προσπαθήσουν να εκδιώξουν τους άριστους. Στο τοπικό πεδίο των Αθηνών αυτό εκδηλώθηκε με εξοστρακισμούς αξιόλογων ανθρώπων και κακές, στην πλειοψηφία τους, διακυβερνήσεις. Η εφαρμογή της δημοκρατίας σε παγκόσμιο επίπεδο επέφερε τα διεθνή μεγάλα αφεντικά, τις άβουλες μέτριες κυβερνήσεις που εξυπηρετούν τα αφεντικά και όχι το λαό και φυσικά τις όλης κατάστασης που ζούμε με διώξεις για πολιτικά φρονήματα, παρακρατικούς δημοσιογράφους και αναρχικούς, οικονομικό "ξεζούμισμα" του λαού για να πληρωθούν οι μεγαλοκαρχαρίες και εθνικό "ξεπούλημα" για να ικανοποιηθούν οι σιωνιστικοί πάτρωνες. Μια ανάγνωση της Ιστορίας της Δημοκρατίας, στην σχετικά πιο "αγνή" της περίοδο, μας βεβαιώνει για το αληθές του λόγου του Πλάτωνα, όταν έλεγε ότι η Δημοκρατία είναι ένα πολίτευμα που μοιραία οδηγεί στην ασυδοσία και στην ολιγαρχία. Η δημοκρατία των Αθηνών, λιγότερο, και η σημερινή δημοκρατία, περισσότερο, έχουν φέρει την κοινωνία σε βαθιά ρήξη με το παραδοσιακό μοντέλο ιεραρχίας αντιπροτείνοντας ένα μοντέλο ψευδεπίγραφης ισότητας ανάμεσα σε ανθρώπους που προφανώς δεν είναι ούτε ίσοι, ούτε όμοιοι, αλλά διαφορετικοί και μοναδικοί. Το χειρότερο δε σε αυτό είναι ότι την εξουσία της χώρας-πόλης διαχειρίζονται εξίσου ο ικανός με τον ανίκανο ισότιμα, γεγονός που κατ'εμέ αποτελεί λογικό σφάλμα.

Η μοντέρνα αντιπροσωπευτική δημοκρατία

Οι βασικές διαφορές της μοντέρνας δημοκρατίας, σε σχέση με την αρχαιότητα, μπορούν πρόχειρα να κατηγοριοποιηθούν ως εξής: Πρώτον η διεύρυνση της εκλογικής βάσης θέτοντας στην πολιτογράφηση πολύ χαλαρότερα κριτήρια και φέρνοντας τις υποχρεώσεις σε δεύτερη μοίρα σε σχέση με τα δικαιώματα. Πλέον μπορείς να είσαι μη Έλληνας, αστράτευτος, φοροφυγάς, κλέφτης και τρελός και παρόλα αυτά να έχεις τον ίδιο λόγο στην διακυβέρνηση της χώρας με έναν σοβαρό, μορφωμένο, συνειδητοποιημένο και ενεργό πολίτη. Αν δεν βλέπετε το παράλογο της όλης ιστορίας τότε πρέπει να πάτε σε ψυχίατρο, υποθέτω. Θα μου πείτε ότι είμαι υπερβολικός και ότι αυτό θα αποτελεί μεμονωμένο περιστατικό αν υπάρχει; Μην ξεχνάτε ότι σας κυβερνά ένας μη Έλληνας, σημαντικός βουλευτής ενός "πατριωτικού" κόμματος είναι ένας αστράτευτος (και αυτό είναι ένα μόνο παράδειγμα), η φοροδιαφυγή είναι πρακτική πολλών πολιτών και ιδιαιτέρως των μεγαλοκαρχαριών και οι τρελοί (πιστοποιημένοι) είναι μεγαλοδημοσιογράφοι και ορίζουν τι θα βλέπετε και πως θα το βλέπετε. Οπότε μάλλον δεν είμαι υπερβολικός και δεν έβαλα καν στην συνάρτηση τον όρο κλέφτης. Δεύτερη "μεταρρύθμιση" ήταν η μαζικοποίηση της πληροφορίας ως απόρροια της τεχνολογικής ανάπτυξης και η ιδιωτικοποίηση αυτής. Η κατακόρυφη πτώση της ποιότητας στον βωμό του κέρδους και η συνεχής ψευδής προπαγάνδα επέφερε πολιτική απάθεια και επαλήθευσε τον μεγάλο διανοητή Oswald Spengler όταν έλεγε: " Αλήθεια για την μάζα είναι αυτό που ακούει συνεχώς επαναλαμβανόμενο, διότι θέλει να σκέπτεται μόνο αυτά που θέλει να κατέχει και αυτό ακριβώς αισθάνεται ως ελευθερίας της". Από τις πρώτες στιγμές της σύγχρονης δημοκρατίας δημιουργήθηκαν τα πολιτικά κόμματα με σκοπό την περιχαράκωση των ιδεών σε πλαίσια και την εκλογή των αντιπροσώπων του λαού από αυτά τα περιφραγμένα "μαντριά". Τα αποτελέσματα των κομμάτων ήταν διαχρονικά και παγκόσμια τα ίδια. Διχασμός και φανατισμός του λαού γύρω από πολυσυλλεκτικές οργανώσεις που εν τέλει δεν εξέφραζαν κανέναν καθώς δεν υπήρξε ποτέ σαφής ιδεολογική γραμμή που να απορρέει από αυτές. Πλημμύρα από μέτριους αναρριχόμενων στα σκαλοπάτια της εξουσίας με μόνο προσόν την ανηθικότητα τους και την χρήση όλων των μέσων θεμιτών και αθέμιτων, αλλά κυρίως αθέμιτων. Οι προδοσίες και τα λάθη πολλά και εμφανή αλλά το ανακάτεμα της τράπουλας δείχνει να πείθει τον λαό να ξαναψηφίζει αυτούς που τον πουλάνε. Άλλωστε, όπως προείπαμε, δεν φημίζεται αυτή η μάζα ψηφοφόρων και για την νοητική της διαύγεια. Η αποδοχή του φιλελευθερισμού είναι, κατά την γνώμη μου, η μεγαλύτερη διαφορά με την αρχαία δημοκρατία. Η θεοποίηση του χρήματος και της οικονομίας κάναν την δημοκρατία και την πολιτική ένα πολυέξοδο, αλλά και προσοδοφόρο επάγγελμα. Έτσι σε συνδυασμό με την ανηθικότητα των κυβερνώντων ήταν βέβαιες συνέπειες η ρεμούλα, το πλιάτσικο των δημοσίων ταμείων και φυσικά το "προσκύνημα" ενώπιον των χορηγών. Θα μνημονεύσω σε αυτό το σημείο μια αγαπητή φίλη η οποία λέει ότι δεν πρέπει να ρίχνουμε το φταίξιμο το δικό μας στους άλλους. Πραγματικά έχει δίκιο. Είχαμε επιλογή στο τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου σχετικά με το ποιο οικονομικό και κοινωνικό μοντέλο θα ακολουθήσουμε; Φαίνεται πως όχι, αλλά δεν είναι αυτή η αλήθεια. Δύο πλευρές έδωσαν μάχη για αυτή την επιλογή ανάμεσα στον κομμουνισμό και τον φιλελευθερισμό. Στην μάχη υπέρ του φιλελευθερισμού τάχτηκαν και οι εθνικές δυνάμεις για να γλυτώσουν την Πατρίδα από τα σχέδια διάσπασης και καταστροφής που έφερνε ο κομμουνισμός για την Ελλάδα. Ήταν όμως αυτές οι δύο μόνες επιλογές; Η Ιαπωνία μας δείχνει πως όχι. Διάλεξε ένα εθνικιστικό μοντέλο που χρησιμοποιεί φιλελεύθερες πρακτικές για την οικονομική επίθεση προς το εξωτερικό ενώ εσωτερικά είναι βαθιά ιεραρχημένο και σοσιαλιστικό. Δεν θα το αναλύσω βαθύτερα, αλλά θα δώσω στο τέλος μια στοιχειώδη βιβλιογραφία. Πάντως η διαφορά που έζησε η Ιαπωνία είναι ότι σε αντίθεση με εμάς που γίναμε γιουσουφάκια των Αμερικάνων και που μας ξεπουλάνε σιγά σιγά στους Τούρκους, οι Ιάπωνες διατήρησαν τον Εθνικισμό τους ανέπαφο και κατάφεραν να ακμάσουν οικονομικά σε σημείο που να θεωρούνται πολύ ισχυρή δύναμη. Και μην ξεχνάμε ότι το 1945 η Ιαπωνία ήταν σε πολύ χειρότερη κατάσταση από εμάς, έχοντας δεχτεί δύο δημοκρατικές πυρηνικές βόμβες. Τέλος πάντων δεν λέω ότι ήταν το καλύτερο δυνατό μοντέλο, άλλωστε η Ιστορία το κρίνει μόνο αυτό, αλλά ήταν σίγουρα μία άλλη τρίτη επιλογή. Επιστρέφοντας στις διαφορές αρχαίας και μοντέρνας δημοκρατίας θα πρέπει προφανώς να αναφέρουμε την κατρακύλα της παιδείας και του πνεύματος. Στην Ελλάδα δεν ξέρω πότε ακριβώς άρχισε αυτό, αλλά είναι σίγουρο ότι σήμερα βλέπουμε τα σημάδια προχωρημένης σήψεως. Έτσι με την παιδεία σε παντελή διάλυση μπορούν οι βουλευτές να παραφράζουν τον Ισοκράτη μιλώντας για "ημετέρα παιδεία" και να παρουσιάζουν κάποιοι τον Σαμαρά ως συνεχιστή την κοσμοπολίτικης οπτικής του Δραγούμη για τον Ελληνισμό. Έτσι μπορούν να "θαυμάζουν" μερικοί τον Ελληνικό πολιτισμό και παράλληλα να τον παραφράζουν για να εκτελούν και τα συμφέροντα των αφεντικών τους. Έχουμε αναφερθεί και παλιότερα πόσο δημοκρατικά παραφράζουν και "κακομεταφράζουν" επίτηδες τα Ελληνικά γραπτά εκμεταλλευόμενοι την ημιμάθεια και την αμάθεια του κόσμου για να παρουσιάσουν τα σχέδια τους ως προερχόμενα από την Ελλάδα. Αποτέλεσμα αυτού είναι οι όποιες ελλείπείς πληροφορίες λαμβάνουν οι μάζες για την λήψη αποφάσεων να γίνονται ελεγχόμενες μέσω της παιδείας και προφανώς μεσώ της προπαγάνδας και κυρίως της λογοκρισίας. Έχω αναφερθεί πολλάκις στο παρελθόν για τα κακώς κείμενα σε πολλά επίπεδα της σημερινής δημοκρατίας, αλλά νομίζω ότι αξία έχει να ξανακοιτάξετε ένα παλιότερο άρθρο μου.

Συμμετοχική Δημοκρατία

Αφού λοιπόν η άμεση δημοκρατία απερρίφθη κατά την διάρκεια της κύησης της σημερινής δημοκρατίας σήμερα επανέρχεται εις το προσκήνιο. Προφανής η συγκυρία αφού στην σημερινή εποχή έχει ωριμάσει η τεχνογνωσία γύρω από την προπαγάνδα, τη λογοκρισία και τις πλαστές καιροσκοπικές δημοσκοπήσεις. Έτσι η διακυβέρνηση του τόπου θα περάσει από τις μετριότητες και τις υπομετριότητες στις ανθυπομετριότητες που θα μπορούν ακόμα πιο εύκολα να ελέγχονται χωρίς τον φόβο μην βρεθεί κάποιος πολιτικός με βούληση, όμως ακόμα και τώρα φαίνεται ότι δυσκολεύονται να κάμψουν την θέληση του Ελληνικού λαού. Έτσι παρατηρήθηκαν τα κωμικοτραγικά περιστατικά της μαζικής απόρριψης σχολίων στην διαβούλευση για το λαθρονομοσχέδιο, των μαζικών "κατεβασμάτων" δημοσκοπήσεων σε σελίδες του παρακράτους που δηλώνουν ψευδώς "ενημερωτικές" , τις μαζικές συλλήψεις αντιφρονούντων, τις εναλλαγές από αποθέωση σε βρίσιμο των λαθρομεταναστών που τους λέγαν την αλήθεια, τις συζητήσεις που δεκτοί ήταν μόνο οι συμφωνούντες και πολλών άλλων ευτράπελων. Να την χαίρεστε την δημοκρατία σας. Έχει ομολογουμένως πολύ γέλιο. Αλλά μου έχει γεννηθεί μία απορία. Αφού τόσο σας νοιάζει η οικονομική κρίση και κόβονται ακόμα και οι εορτασμοί Εθνικών Επετείων σε πρεσβείες για να εξοικονομηθούν χρήματα, γιατί χαλάτε τόσα λεφτά για να διατηρήσετε το ψευτοδημοκρατικό σας προσωπείο; Κατεβάστε τα τεθωρακισμένα στους δρόμους για να μας σταματήσετε. Τις ίδιες ελπίδες θα έχετε για να τα καταφέρετε. Μην κρύβεστε πίσω από το δάκτυλο σας και κυρίως μην χαλάτε τα λεφτά μας για να το κάνετε. Η όλη ιστορία με την συμμετοχική δημοκρατία και την ανοιχτή διαβούλευση που λογοκρίνεται μου φέρνει στο μυαλό μία φράση του Παναγιώτη Κονδύλη που έλεγε: "...Φαίνεται να βρισκόμαστε σε συλλογική αναζήτηση ιστορικής ευθανασίας, υπό τον όρο να σκηνοθετηθούν έτσι τα πράγματα, ώστε κανείς να μην έχει την άμεση ευθύνη, και επίσης υπό τον όρο να τεχνουργηθούν απροσμάχητες ανακουφιστικές εκλογικεύσεις ("Ελληνοκεντρικές" ή εξευρωπαϊστικές", αδιάφορο)."


Πρόταση Βιβλιογραφίας

1) Πλάτων - "Πολιτεία", Εκδόσεις Ζήτρος 2006
2) Ομάδα G.R.E.C.E - Φιλελευθερισμός: Εχθρός Των Λαών, Εκδόσεις Ελεύθερη Σκέψις 1990