Κυριακή, 7 Φεβρουαρίου 2010

Άρθρο για την Δικτατορία της 21ης Απριλίου

Το σημερινό θέμα όπως είχα υποσχεθεί είναι η περίοδος της Επταετίας, οι ιδιότητες της και οι σχέσεις της με τον Εθνικοσοσιαλισμό. Το θέμα είναι ομολογουμένως καυτό, καθώς η περίοδος αυτή δεν έχει κριθεί ιστορικά και η προπαγάνδα της περιόδου επιζεί ως “ιστορική” αλήθεια. Αυτό το γεγονός είναι αναπόφευκτο, δεδομένου ότι πολλοί από τους πρωταγωνιστές εκείνης της περιόδου ζουν ακόμα και προσπαθούν να την εκμεταλλευτούν πολιτικά και μη, στην Ελλάδα. Είναι επίσης γεγονός ότι στο Πολυτεχνείο, εκείνη την μέρα, αν βρισκόντουσαν όσοι λένε ότι ήταν θα έπρεπε να έχει τις διαστάσεις του σταδίου Μαρακανά στην Βραζιλία. Άπειροι τόνοι χαρτιού έχουν σπαταληθεί έτσι ώστε η αριστερή πλευρά του ζητήματος να μπορέσει να σπείρει τα ψέμματα της. Αυτοί οι άπειρο τόνοι χαρτιού δεν αναφέρονται μόνο σε βιβλία και φυλλάδια; Όχι...Αναφέρονται προφανώς και σε χαρτονομίσματα προς διαφόρους δημοσιογράφους, εκδότες, πολιτικούς κ.α. και μάλιστα αναφέρονται κυρίως σε αυτά. Ο σκοπός μου εδώ δεν είναι η αγιοποίηση των Συνταγματαρχών, αλλά μία όσο το δυνατόν αντικειμενικότερη θεώρηση της περιόδου, όπως την διάβασα και την άκουσα. Στην σχέση της Χούντας, όπως ονομάστηκε, με τον Εθνικοσοσιαλισμό θα αναφέρω και την θεωρητική προσέγγιση που θα είχε ο Εθνικοσοσιαλισμός προς ένα τέτοιο καθεστώς και την πρακτική αντιμετώπιση, όπως αυτή φάνηκε από τα μέλη και στελέχη του ΕΣΕΣΙ (Εθνικός Σύνδεσμος Ελλήνων Σπουδαστών Ιταλίας) και καταγράφονται σε βιβλίο περί αυτού του συλλόγου. Το βιβλίο στο οποίο αναφέρομαι είναι το βιβλίο του Αλέξανδρού Κουτούζου “ΕΣΕΣΙ: Που πήγαν εκείνα τα παιδιά;” από τις εκδόσεις Νέα Θέσις. Το βιβλίο έχει εξαντληθεί και εγώ κατάφερα και το διάβασα μέσω δανεισμού και μεταφέρω τις ευχαριστίες μου στην δανείστρια. Παραθέτω και ένα απόσπασμα του βιβλίου, από ένα online άρθρο, του καθηγητού Σταθόπουλου πρώην ηγετικού στελέχους του ΛΑ.Ο.Σ. Παραθέτω και την συνέντευξη για την παραίτηση του από το ΛΑ.Ο.Σ, για ενημέρωση περί του κόμματος αναχώματος και γενικότερα για να μην ξεχνιόμαστε. Ο κ.Σταθόπουλος τελούσε πρόεδρος του ΕΣΕΣΙ κατά την περίοδο για την οποία αναφέρεται το βιβλίο, που περιγράφει και τα αρνητικά και τα θετικά του με πολύ αντικειμενικότητα.


Πληθαίνουν οι φωνές που λένε: “Έναν Παπαδόπουλο θέλουμε σήμερα” και πολλοί που θεωρούν ότι στις 21η Απριλίου του 1967 τελέστηκε στην Ελλάδα επανάσταση Ελληνική. Πραγματικά δεν τους κακίζω, γιατί έχει ενσταλαχθεί στο μυαλό του Έλληνα η λογική του “μη χείρον, βέλτιστον” και γιατί μπροστά στην απέλπιδα κατάσταση που βρίσκεται η Ελλάδα και ο Ελληνικός λαός συγκριτικά ένας Παπαδόπουλος θα φαινόταν ως ανακούφιση, τουλάχιστον στο θέμα ασφάλειας. Ας δούμε σε αυτό το σημείο τα λόγια του μέγιστου Περικλή Γιαννόπουλου για την Ελληνική Επανάσταση που προσδοκούσε. Προ του αποσπάσματος που θα παραθέσω ο Π.Γιαννόπουλος μιλά για την παρακμή που παρατηρούσε στο Ελληνισμό της εποχής του και σας διαβεβαιώ ότι τα πράγματα ήταν πολύ ρόδινα στην εποχή του, συγκριτικά με την δική μας.

“ Και η διέξοδος αυτή η μία και μοναδική είναι: Βαθύτατη Πνευματική Επανάστασις Συνεπάγουσα και: Βαθύτατην Ηθικήν Επανάστασιν ήτοι: Επανάστασις Ατομική. Επανάστασις Κοινωνική. Επανάστασις Πολιτική. Επανάστασις Ιδεολογική. Επανάστασις Φιλολογική. Επανάστασις Καλλιτεχνική. Ναι. Βαθύτατη Πνευματική Επανάστασις, γεννώσα ΦΩΣ. Καταρρακνώσουσα με φώς τα Σκοτάδια και τα ψεύματα. Πνευματική Επανάστασις, εξεγείρουσα όλας τας Ηθικάς, Πνευματικάς και Υλικάς Δυνάμεις ολοκλήρου της Φυλής, ενούσα αυτάς και οδηγούσα αποφασιστικώς ίνα δημιουργηθή, διαπλασθή και υπάρξη τέλος: 1ον Νέον Εθνικόν Πνεύμα 2ον Νέον Εθνικόν Ιδανικόν 3ον Νέα Εθνική Πίστις,” (Νέον Πνευμά, Παράγραφος 16)

Αυτό και τίποτα λιγότερο δεν μπορεί να επιφέρει την Αναγέννηση του Ελληνισμού, κατά την ταπεινή μου άποψη και όχι μόνο. Οπότε η ερώτηση στην οποία καλούμαι να απαντήσω εδώ είναι η εξής: Ήταν η Επταετία μία επανάσταση, όπως αυτή περιγράφεται και απαιτείται από τον Περικλή Γιαννόπουλο για την Αναγέννηση του Ελληνισμού ή ήταν κάτι άλλο;

Ξεκαθάρισμα προθέσεως για το άρθρο

Θα ξεκινήσω αυτή την αναζήτηση λέγοντας ότι δεν θα είχα καμμία απολύτως αντίρρηση για διάλυση της δημοκρατίας αν επρόκειτο η διάλυση της να έφερνε αναγέννηση του Ελληνισμού και ένα πολίτευμα καλύτερο. Οπότε οι όποιες αντιρρήσεις θέσω παρακάτω περί της Χούντας, να ξέρετε, δεν είναι από προσβολή των δημοκρατικών αισθημάτων μου, τα οποία έχουν απολεσθεί έτσι και αλλιώς πολύ καιρό τώρα. Θα ξεκινήσω την αναζήτηση μου κοιτώντας τους άρτιους ιδεολόγους του ΕΣΕΣΙ και τις αντιδράσεις τους εκείνη την περίοδο. Αυτό θα γίνει για να έχουμε μία αρχική εικόνα στην οποία θα εστιάσουμε αργότερα. Το ΕΣΕΣΙ λοιπόν πίστευε στην μεταμόρφωση της Χούντας και για αυτό δεν αντιστεκόταν ενεργά. Βλέπανε κάποια χαρακτηριστικά της Επανάστασης και αυτό τους έδινε ελπίδα παρά τις διώξεις που υπέστησαν κατά τη διάρκεια της Επταετίας. Φυσικά εξ αποστάσεως αυτές οι διώξεις δεν μπορούσαν να έχουν τις πλήρεις διαστάσεις τους αλλά οι αξιωματούχοι της Επταετίας δεν δίστασαν να χαρακτηρίσουν τους Εθνικοσοσιαλιστές σπουδαστές του ΕΣΕΣΙ ως κομμουνιστές, αναρχικούς κτλ. Μπορούμε να φανταστούμε τι συνέπειες θα είχαν αυτοί αν βρίσκονταν στην Ελλάδα. Γίνεται φανερό λοιπόν ότι οι σπουδαστές του ΕΣΕΣΙ και ειδικότερα αυτοί της Εθνικοσοσιαλιστικής πτέρυγας έβλεπαν κάτι ελπιδοφόρο και κάτι ανησυχητικό στο καθεστώς της 21ης Απριλίου.

Ήταν λοιπόν η 21η Απριλίου ημέρα Πολιτικής Επαναστάσεως; Σαφώς! Ήταν η μέρα καταλύθηκε ο κοινοβουλευτισμός αφότου έδειξε το πραγματικό του πρόσωπο. Μπρος στο δίλημμα της ανάληψης σοβαρών ευθυνών, σε μία κρίσιμη εποχή, οι βουλευτές επέλεξαν το προσωπικό συμφέρον με αποτέλεσμα την αποσταθεροποίηση του πολιτικού σκηνικού και της εμφάνισης του κινδύνου μίας νέας κομμουνιστικής απειλής. Κεντρικά πρόσωπα σε εκείνο το σκηνικό ήταν ο Γεώργιος Παπανδρέου, ο Ανδρέας Παπανδρέου, ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης και ο Βασιλέας Κωνσταντίνος Β'. Εν ολίγοις ο Γεώργιος Παπανδρέου προσπάθησε να βάλει στην θέση του Υπουργού Εθνικής Αμύνης τον υιό του, ο οποίος την ίδια περίοδο εμπλεκόταν σε πολύ σκοτεινή υπόθεση και εκκρεμούσε εις βάρος του στρατοδικείο. Μια πρόθεση σκανδαλώδης με φανερό σκοπό να γλυτώσει τον γιο του από τις συνέπειες των πράξεων του.Ο Βασιλέας αρνήθηκε και επήλθε πτώση της κυβέρνησης και αποσταθεροποίηση. Παράλληλα με αυτό, εκείνη την εποχή η Αριστερά ανέβαινε επικίνδυνα στην Ελλάδα και το ΚΚΕ, παρότι παράνομο, εμφανιζόταν απειλητικότερο από ποτέ έχοντας μασκαρευτεί ως Ε.Δ.Α. Την αποσταθεροποίηση της τότε κυβέρνησης φρόντισε και στήριξε ο γνωστός σε όλους Κ.Μητσοτάκης μέσω της Αποστασίας. Τότε ενεργοποιήθηκε το σχέδιο του ΝΑΤΟ Προμηθεύς και επιβλήθηκε η δικτατορία με τις ευλογίες της CIA.

Οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος

Ήταν η 21η Απριλίου ημέρα Κοινωνικής Επαναστάσεως; Σίγουρα η τάξη επιβλήθηκε και όλα κυλούσαν ομαλά και με ασφάλεια για τους πολίτες των πόλεων και των χωριών. Όμως ποιο ήταν το αντίτιμο που πλήρωσε η Ελληνική κοινωνία για αυτό; Είμαι ο τελευταίος που θα καθίσει να υπερασπιστεί τους κομμουνιστές και δεν είναι ο σκοπός μου αυτός ούτε εδώ. Άλλωστε και αυτοί όταν κάναν την “επανάσταση” τους, διώκανε (σφάζανε με κονσερβοκούτια) όποιον δεν συμφωνούσε 100% με αυτά που θέλαν. Όμως η ιστορία των παιδιών του ΕΣΕΣΙ με στοιχειώνει... Έλληνες Εθνικιστές διωκόμενοι για τα πιστεύω τους. Χαρακτηριζόμενοι από το συντηρητικό καθεστώς ως αναρχοκομμουνιστές. Εργάτες που ζητάν τα δίκαια τους και στέλνονται στην Γυάρο, ως κομμουνιστές, ενώ δεν ήταν. Απαγορεύσεις και συντηρητισμός, τόσο αντι-ελληνικός. Απαγορεύσεις που στόχευσαν ακόμα και τον Παλαμά, ακόμα και τον Αισχύλο και τον Αριστοτέλη(!!!). Εδώ υποβόσκει και η απάντηση στο ερώτημα περί της Πνευματικής Επαναστάσεως και της Καλλιτεχνικής Επαναστάσεως. Καμμία Πνευματική ή Καλλιτεχνική Επανάσταση δεν τελέστηκε κατά τη διάρκεια της Επταετίας. Κανένα όραμα δεν συγκλόνισε τον Ελληνικό λαό και να τον εξυψώσει. Ούτε Μεγάλη Ιδέα υπήρξε, ούτε Γ' Ελληνικός Πολιτισμός, ούτε τίποτα. Αντιθέτως μάλιστα, από όσες γνώσεις έχω η μόνη πνευματική επανάσταση που τελέστηκε ήταν η επανάσταση που ήταν αντίθετη με την Αναγέννηση του Ελληνισμού, γεγονός που οφειλόταν κατά την γνώμη μου στις απαγορεύσεις ενάντια στα ποιο φωτεινά στοιχεία του Ελληνισμού. Πολλά υπόγεια ρεύματα μουσικά και καλλιτεχνικά, όλα αντιχουντικά (διορθώστε με αν κάνω λάθος) δημιουργήθηκαν τότε και η Χούντα ανάλωνε υπεράνθρωπες προσπάθειες για να τα καταπνίξει μην μπορώντας να παραδεχθεί την ανεπάρκεια της σε αυτό τον σημαντικό τομέα και χωρίς καμμία πρόθεση να αναπληρώσει αυτή την έλλειψη. Δεν είναι αυτός ο τομέας άξιος υποτίμησης. Μία πραγματική επανάσταση πρέπει να είναι επανάσταση ψυχών και συνειδήσεων. Επανάσταση Πνευματική! Αλλιώς δεν θα διαφέρει σε τίποτα από Τυραννία Πνευματική και μοιραία θα καταπνιγεί από την Πνευματικότητα που θα προσπαθήσει να πνίξει. Για αυτό το λόγο οφείλει η Αριστερά στην Ελλάδα να πάει να ανάψει ένα καντηλάκι στον τάφο του Γεωργίου Παπαδόπουλου, καθώς τους έκανε λαϊκούς ήρωες από το πουθενά. Βέβαια και αυτοί το χειρίστηκαν άψογα καθώς κατάφεραν και καπέλωσαν έναν υπερκομματικό αγώνα, ονομάζοντας τον Αριστερό.

Συντηρητισμός και Ηθική

Ήταν η 21η Απριλίου ημέρα ηθικής επαναστάσεως; Αναλόγως πως θεωρείτε τον όρο ηθική. Ποιές ηθικές αξίες απαρτίζουν τον κώδικα ηθικής σας; Πρώτα θα πρέπει να απαντήσετε μέσα σας αυτή την ερώτηση και μετά ας κρίνουμε και την 21η Απριλίου. Εγώ θα απαντήσω, εδώ, παραθέτοντας την προσωπική μου άποψη και με βάση τον δικό μου κώδικα ηθικής. Σε αντίθεση με τον κώδικα δεοντολογίας, όλων όσων γράφουν, θα ξεκινήσω από το τέλος. Θα πω απευθείας αυτό που πιστεύω για να μην έχετε αγωνία. Όχι, δεν πιστεύω ότι η 21η Απριλίου ήταν μέρα ηθικής επαναστάσεως. Αντιθέτως θεωρώ ότι ο στείρος συντηρητισμός είναι άκρως υποκριτικός και ανήθικος. Επίσης θεωρώ ότι η αχαριστία είναι μία από τις μεγαλύτερες ανηθικότητες. Και το καθεστώς της 21ης Απριλίου υπήρξε αχάριστο σε πολλές περιπτώσεις, όπως στην περίπτωση των Εθνικοσοσιαλιστών του ΕΣΕΣΙ. Τα παιδιά του ΕΣΕΣΙ στήριξαν έβλεπαν ένα καθεστώς εθνικοφρόνων αξιωματικών (υπάρχουν βέβαια γεγονότα που με κάνουν και αμφιβάλλω για την ορθότητα του χαρακτηρισμού "εθνικοφρόνων) με ομολογουμένως καλές προθέσεις αλλά κακές πρακτικές και ακόμα χειρότερες ιδέες και έλπιζαν, μάταια, στην μεταμόρφωση του. Ο λόγος για αυτή την εικόνα του καθεστώτος είναι η απάντηση στην ερώτηση μας περί Ιδεολογικής επαναστάσεως. Ο ίδιος ο Παπαδόπουλος είχε δηλώσει ότι η μόνη τους ιδεολογία ήταν ότι δεν είχαν ιδεολογία, και αφού δεν είχαν ιδεολογία, τσάμπα περίμεναν τα παιδιά του ΕΣΕΣΙ. Χωρίς ιδεολογία δεν υπάρχει στόχος, δεν υπάρχει όραμα, δεν υπάρχει σχέδιο, υπάρχει μόνο φόβος και ανησυχία για διατήρηση της εξουσίας ̇ ένας φόβος που είναι πολύ κακός πολιτικός σύμβουλος. Στο σημείο της ηθικής, το απριλιανό καθεστώς έμοιαζε πολύ με το καθεστώς Φράνκο στην Ισπανία. Ένα καθεστώς συντηρητικό, αχάριστο, αντιλαϊκό και άνευ ιδεολογίας και οράματος.

Θα συμφωνήσω με άπαντες τους νοσταλγούς του Παπαδόπουλου ότι προφανώς το απριλιανό καθεστώς ήταν καλύτερο από την σημερινή κοινοβουλευτική δημοκρατία. Τότε υπήρχε ασφάλεια και γίνανε έργα, χωρίς κάποιος να κλέβει τα ταμεία. Ο Πλάτων στην "Πολιτεία" του λέει πως ο Αρχηγός (ή οι Αρχηγοί) της ιδανικής Πολιτείας θα πρέπει να είναι άριστος στρατιωτικός, άριστος φιλόσοφος, άριστος στο ήθος, το πνεύμα και τις πράξεις. Δυστυχώς οι αξιωματικοί της 21ης Απριλίου ήταν μόνο άριστοι στρατιωτικοί με ότι συνεπάγεται αυτό. Άριστοι στην οργάνωση της συνωμοσίας και στα επιτελικά τους καθήκοντα. Άριστοι στην στρατιωτική οργάνωση ενός ταμείου που δεν χάνει και δεν σπαταλάει. Όμως δεν κατάφεραν να δημιουργήσουν ένα όραμα Ελληνισμού που είναι τόσο απαραίτητο στην Ελληνική κοινωνία. Αγνόησαν την Απολλώνια φύση του Έλληνα και το πλήρωσαν. Σίγουρα πάντως η 21η Απριλίου ήταν πολύ καλύτερη από την σημερινή Δικτατορία των πολυεθνικών, των ΜΜΕ, του αντεθνικού κράτους και εν γένει των διεφθαρμένων. Όμως δεν ήταν σε καμμία περίπτωση ούτε Επανάσταση, ούτε φωτεινό σημείο του Ελληνισμού. Για μένα ήταν απλά ένα λιγότερο σκοτεινό σημείο, σε σύγκρισή με την μεταπολιτευτική διακυβέρνηση. Τώρα οι πολιτικοί είναι αμερικανόδουλοι, σιωνιστόδουλοι, τουρκόφιλοι, οσφυοκάμπτες και ανθέλληνες, κλέβουν το ταμείο, διαλύουν την έννοια ασφάλειας του πολίτη και του σκοτώνουν την Πνευματικότητα του με τα ψέμματα τους. Τότε τουλάχιστον δεν κλέβαν το ταμείο και υπήρχε ασφάλεια. Όλα τα άλλα κακά χαρακτηριστικά τα είχε η Χούντα. Έλπιζα να μπορούσα να επεκταθώ παραπάνω σε γεγονότα και ιδιότητες του απριλιανού καθεστώτος αλλά έχω ήδη ξεπεράσει τα πλαίσια μεγέθους που έχω θέσει από την αρχή. Ελπίζω να σας κάλυψα και ζητώ συγνώμη για την έκταση του κειμένου, αλλά ήταν αναπόφευκτη. Δεν περίμενα να αναρτήσω το κείμενο στις 21 Απριλίου, γιατί πολύ απλά δεν υπάρχει καμμία επέτειος, για μένα,τότε.

1 σχόλιο:

  1. ‘’«Έπεσε η Χούντα….!»’’…., χα, χα, χα….!

    .....Σαλπίζουν σάλπιγγες
    οι σαλπιγκτές….,
    πανηγυρίζουν
    κι οι ‘’«νικητές»’’….!

    Αλλάζουν πρόσωπα
    στην Εξουσία….,
    λαός γιορτάζει….,
    ‘’«Δημοκρατία»’’….!

    …..Βαράτε, σάλπιγγες,
    Νίκης σκοπούς….,
    ραγιάδες, πάλι,
    σε ‘’μαστροπούς’’….!.....

    ..................................

    Αχ, Ξελλάδα, όι Ελλάδα….!

    ….. Κι απ’ τη μαύρη….. στη γαλάζια…..
    και, μετά, στην πράσινη….,…..
    κάθε ‘’χρώμα’’ και μια Χούντα…..
    και ξεθώριασες με δόσεις….,
    όι Ελλάδα άχρωμη….!

    Όι Ελλάδα…., αχ, Ξελλάδα….,
    τέλειωσες την ‘’ιστορία’’…..
    κι έχεις, μόνο, τ’ ‘’Όνομα’’….,…..
    αχ, Ξελλάδα, όι Ελλάδα….,
    ‘’είκοσι’’ αιώνες τώρα….,
    ντόπιοι, ξένοι ξελληνίστες
    ‘’σου βαρούν ξεθώριασμα’’….!

    Μία μπρος….. και δέκα πίσω….,
    να, ‘’σικ’’ εξαγρίωση….,
    κάθε ‘’σώστης’’….. κι ένας Χάρος…..
    και υπνώθηκες με δόσεις….,
    Θαύμα πού…., γι’ αφύπνωση….!.....

    Γεια….: Αλέξανδρος Ζήβας,
    URL : www.alexandros-zivas.gr
    ….: αποκαλυπτικές ΑΠΟΚΩΔΙΚΟΠΟΙΗΣΕΙΣ όλων των αποκωδικοποιητέων…..

    ΑπάντησηΔιαγραφή