Δευτέρα, 25 Ιανουαρίου 2010

Η Αριστερά στην Ελλάδα σήμερα


Πιστεύω ότι θα πρέπει να ξεκινήσω το συγκεκριμένο άρθρο παραθέτοντας τον ορισμό της Αριστεράς, όπως αυτή δίδεται από την αριστερής απόχρωσης αναξιόπιστη διαδικτυακή εγκυκλοπαίδεια της wikipedia. Φυσικά η ερώτηση που πλανάται αυτή τη στιγμή στο μυαλό σας είναι γιατί να χρησιμοποιήσω μία σελίδα που θεωρώ αναξιόπιστη; Άμα έχετε διαβάσει τις προηγούμενες αναρτήσεις μου θα ξέρετε ότι μου αρέσει πάρα πολύ να χρησιμοποιώ τα λόγια και τις πράξεις των αντιπάλων μου για να τους δείξω το λάθος των απόψεων τους. Επιπλέον αυτή την πρακτική την θεωρώ εξαιρετικά δυνατή, πέρα από διασκεδαστική. Παραθέτω λοιπόν:

«Στη σημερινή εποχή η κοινή συνισταμένη των αριστερών πολιτικών απόψεων είναι η έμφαση στην κοινωνική δικαιοσύνη, στην ισότητα, στην αλληλεγγύη, στην προάσπιση του δημόσιου χαρακτήρα των βασικών αγαθών (π. χ. παιδεία, υγεία), στην προστασία του περιβάλλοντος και στην εναντίωση απέναντι σε μία σειρά ανισωτικών αντιλήψεων, όπως ο ρατσισμός, ο εθνικισμός και η θρησκοληψία. Στην Αριστερά εντάσσονται συνήθως οι κομμουνιστικοί, οι αναρχοσοσιαλιστικοί, οι σοσιαλδημοκρατικοί και οι οικολογικοί πολιτικοί σχηματισμοί, ωστόσο υπάρχουν και ανεξάρτητοι φορείς που δεν αυτοπροσδιορίζονται με κάποιον από αυτούς τους όρους.»

Τι ωραία λόγια! Από τις κοινές συνισταμένες των αριστερών, που δεν αναφέρονται στο παραπάνω κείμενο, αλλά πηγάζουν από την ισότητα και την κοινωνική δικαιοσύνη, είναι ο αντικαπιταλισμός, η ενεργή συμπαράσταση στους εργαζομένους όλου του κόσμου, η αντίθεση στον ιμπεριαλισμό είτε αυτός είναι οικονομικός ή στρατιωτικός και πολλά άλλα. Όμως στην πολιτική, όπως και στην ζωή γενικότερα, τα λόγια έχουν μηδενική αξία αν βρίσκονται σε ανακολουθία με τις πράξεις. Για αυτό οφείλουμε να ψηλαφίσουμε λίγο τις πράξεις των αριστερών παρατάξεων και να δούμε την σχέση που έχουν με τις ιδέες που κηρύττουν

Η αλήθεια είναι ότι όσο πιο όμορφα τα λόγια, τόσο πιο δύσκολος ο αγώνας για την πραγμάτωση τους. Επίσης αλήθεια είναι ότι είναι πιο εύκολη η πιστή υπακοή στις εντολές κάποιου άλλου παρά το να χαράξεις μόνος σου πολιτική γραμμή σεβόμενος την ιδεολογία σου. Η διάλυση της ΕΣΣΔ και το μεταψυχροπολεμικό σκηνικό, που ήταν μια πραγματική «σκακιστική» πρόκληση, δεν ήταν το ιδανικό σκηνικό για το δημιουργία μίας καθαρής πολιτικής γραμμής από την Ελληνική Αριστερά. Έτσι προκλήθηκαν στο εσωτερικό της αλυσιδωτές αντιδράσεις με αποτέλεσμα την διάσπαση του Κ.Κ.Ε και τον σχηματισμό του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. και πολλών άλλων συνιστωσών όλων των αποχρώσεων του κόκκινου. Παρ’ότι έχουν μεταξύ τους μεγάλες ιδεολογικές διαφορές, πάντα σύμφωνα με αυτά που λένε οι ίδιοι, εντούτοις σε πολλά σημαντικά θέματα έχουν κοινές απόψεις και συμφωνούν απόλυτα. Σε αυτό υπάρχουν βέβαια και εξαιρέσεις αν και η ανάδειξη τους δεν είναι σκοπός αυτού του άρθρου, καθώς δεν υπάρχει αντιπροσώπευση τους πέρα από μερικά έντυπα που οι αριστεροί τα χλευάζουν και οι υπόλοιποι τα βλέπουν με έκπληξη και δυσπιστία.

Ιμπεριαλισμός και η σύγχυση για την Μέση Ανατολή

Ας δούμε λίγο τις θέσεις τους περί του ιμπεριαλισμού. Καταρχάς να τονίσω ότι δεν πρόκειται να κάνω ιστορική αναδρομή γιατί θα κάνουμε πολλά γέλια. Εναντίον του ιμπεριαλισμού τα ορφανά του Στάλιν...Αστείο. Να θυμίσω, απλώς, την ένοπλη κατάληψη (στρατιωτικός ιμπεριαλισμός) πολλών χωρών από την ΕΣΣΔ, την ισχυρή αντίδραση του κομμουνισμού σε πολλά εθνικοαπελευθερωτικά κινήματα που σχηματίστηκαν εντός των εδαφών του και τον σχηματισμό ένοπλων ομάδων σε πολλές χώρες με σκοπό την εγκαθίδρυση κομμουνιστικών καθεστώτων. Ας δούμε, λοιπόν, το σήμερα, τουλάχιστον ας δούμε λίγο τι έχει γίνει τα τελευταία χρόνια. Πορείες ατελείωτες ενάντια του Μιλόσεβιτς και μετά πορείες ατελείωτες εναντίον του Πολέμου στην Γιουγκοσλαβία. Ατελείωτα άρθρα εναντίον του Σαντάμ Χουσεΐν και μετά ατελείωτες πορείες εναντίον του Πολέμου στο Ιράκ. Πορείες ενάντια στον αντισημιτισμό κρατώντας ισραηλινές σημαίες και παράλληλα καταδίκη της εκλεγμένης κυβέρνησης των Παλαιστινίων, την Χαμάς. Σε αυτό το σημείο να αναφέρω ,χάριν δικαιοσύνης, ότι είναι διχασμένοι για το ζήτημα του Μεσανατολικού. Αλλά ακόμα και αυτός ο διχασμός τους έχει πλάκα. Οι συνιστώσες που είναι υπέρ της Χαμάς και παράλληλα αντιναζιστές θα πρέπει να ξέρουν ότι οι Παλαιστίνιοι αισθάνονται πιο κοντά στον Χίτλερ παρά στην ιδεολογία τους. Η δε Φατάχ που τοποθετείται στα «αριστερά» δηλώνει εθνικιστική, αντισιωνιστική και σε μικρό κομμάτι σοσιαλιστική. Ας δούμε και μερικές φωτογραφίες προς απόδειξη των λεγομένων.


Οι συνιστώσες που είναι εναντίον της Χαμάς και της Φατάχ, από την άλλη, σέβονται την αντιναζιστική τους θέση αλλά το πρόβλημα βρίσκεται αλλού. Η ηθική στήριξη και η προπαγάνδα υπέρ των θέσεων των ιμπεριαλιστών δεν ξεπλένονται ούτε με μία πορεία προς την Αμερικάνικη πρεσβεία, ούτε με αυτοκόλλητα αντιπολεμικά. Σήμερα βλέπουμε τους δημοκράτες αριστερούς να αντιδρούν και να φωνάζουν «Κάτω ο Φασισμός» γιατί δεν τους αρέσει η εκλεγμένη κυβέρνηση Αχμαντινετζάντ και τους αρέσει η αντιπολίτευση που «τυχαία» αρέσει και στους Αμερικανοσιωνιστές. Πολύ δημοκρατικό το να αντιδράς απέναντι σε δημοκρατικές εκλογές άμα δεν σου αρέσει το αποτέλεσμα, αλλά το σημαντικό πρόβλημα βρίσκεται αλλού. Τώρα αντιδρούν και φωνάζουν εναντίον του Αχμαντινετζάντ, αλλά όταν θα βρουν τα κότσια να πάνε στρατιωτικά οι Αμερικάνοι εκεί θα βγαίνουν οι εγχώριοι αριστεροί να κάνουν πορείες ενάντια στον πόλεμο! Μα καλά... Τρελοί είναι; Δεν θέλουν να πέσει η ισλαμοφασιστική, όπως την λένε, κυβέρνηση Αχμαντινετζάντ και να μπει η αντιπολίτευση στην θέση της κυβέρνησης; Γιατί θα φωνάζουν αφού ακριβώς αυτό θα πάνε να κάνουν οι Αμερικάνοι; «Σύντροφοι» αντιφατικές έως σχιζοφρένειας οι θέσεις σας...

Οι ρόζ θέσεις για το Λαθρομεταναστευτικό ζήτημα

Αμέσως μετά τον πόλεμο θα ξεκινήσει ένα ρεύμα Ιρανών μεταναστών που θα θέλουν να φύγουν από την φρίκη του πολέμου και να έρθουν στην γη της επαγγελίας των μεταναστών όλου του κόσμου που αποκαλείται Ελλάδα. Εκεί ξεκινά η δεύτερη φάση σχιζοφρένειας της Ελληνικής Αριστεράς. Απανταχού ανθρωπιστές και εργατοπατέρες δεν γνωρίζουν σε ποιους ανθρώπους και εργάτες να δώσουν την στοργή τους. Στους ιθαγενείς ή στους νεόφερτους; Κάποιος καλοπροαίρετος θα έλεγε και στους δύο. Δυστυχώς αυτό δεν γίνεται γιατί τα συμφέροντα των ιθαγενών και των νεόφερτων είναι αντικρουόμενα. Έτσι η ελληνική αριστερά αποφασίζει να δώσει την στοργή της αποκλειστικά στους νεόφερτους μπάς και τσιμπήσει κάνα ψηφαλάκι στο μέλλον και με τις ευλογίες του νομοσχεδίου ΠΑ.ΣΟ.Κ. Έτσι διακηρύττει τον ανθρωπισμό ενώ εθελοτυφλεί μπροστά στον μαγαζάτορα που τον κατσαβιδιάσαν οι Σομαλοί και την κοπελιά που την βίασαν και σκότωσαν τα άλλα τα κτήνη (συγνώμη αλλά ανθρώπους δεν μπορώ να τους πω). Δηλώνει συμπαράσταση στον εργάτη αλλά κάνει ότι δεν βλέπει τον οικοδόμο που δεν έχει δουλειά επειδή οι Αλβανοί κάναν την πρόσληψη του ασύμφορη λόγω ακριβού ενσήμου, μέσω της φτηνής εργασίας τους. Δεν τους νοιάζει που τα νέα παιδιά της επαρχίας δεν μπορούν να βρουν δουλειά με αξιοπρεπή μισθό στα χωράφια, λόγω των Πακιστανών, και αναγκάζονται να έρθουν στις μεγάλες πόλεις για να βρουν την τύχη τους μάταια πολλές φορές. Την ίδια στιγμή όμως μιλάνε για αποκέντρωση. Και να πεις ότι οι θεωρητικοί τους δεν είχαν μιλήσει για αυτά; Είχαν μιλήσει και ήταν σαφείς. Ενάντια στους πάσης φύσεως μετανάστες είτε αμέσως εισαγόμενους από το κεφάλαιο είτε εμμέσως εισαγόμενους μέσω της ιμπεριαλιστικής πολιτικής των υπηρετών του κεφαλαίου που λέγονται κυβερνήσεις και τα κυκλώματα διακίνησης. Η μεγαλύτερη κοτσάνα, για να το πω λαϊκιστί, που λένε οι διάφοροι αριστεροί είναι ότι όλοι αυτοί θα αφομοιωθούν, θα αγαπήσουν την Ελλάδα και θα πολεμήσουν για αυτή άμα χρειαστεί. Δεν μπορώ να δικαιολογήσω τέτοιες φράσεις παρά μόνο σε κάποιον που πάσχει από κάποια σοβαρή ψυχοεγκεφαλική ασθένεια. Όλοι αυτοί φύγαν οικειοθελώς από τις πατρίδες τους γιατί φοβόντουσαν να πολεμήσουν. Άφησαν τις πατρίδες τους έρμαιο στους κατακτητές και το βάλανε στα πόδια για να μπορέσουν να κατουρούν από μπροστά και να χέζουν από πίσω για λίγο ακόμα διάστημα. Από αυτές τις οικογένειες θα ξεπηδήσουν φλογεροί Έλληνες πατριώτες που θα πεθάνουν για την Ελλάδα; Η Αλίκη στη χώρα των θαυμάτων... Η διαπαιδαγώγηση ενός παιδιού κύριοι ξεκινά από την οικογένεια και καμμία οικογένεια δειλών και προδοτών δεν μπορεί να εμφυσήσει ηρωισμό στο παιδί της. Η διαπαιδαγώγηση ενός παιδιού κύριοι συνεχίζεται στο σχολείο και κανένα εθνομηδενιστικό σχολείο δεν θα ξυπνήσει εθνική υπερηφάνεια σε κανένα ελληνόπουλο, πόσο μάλλον σε κάποιο πακιστανάκι. Η διαπαιδαγώγηση ενός παιδιού κύριοι τελειώνει στην κοινωνία μέσα και καμία υλιστική κοινωνία δεν μπορεί να κάνει τίποτα άλλο παρά να δημιουργεί οπορτουνιστές σαν εσάς. Εμείς πως υπάρχουμε σε ένα τόσο προσεχτικά στημένο παιχνίδι; Στατιστικό λάθος κύριοι. Ένα στατιστικό λάθος που θα αποτελέσει την θανατηφόρα πληγή του συστήματος σας.

Ο κλαυσίγελος της Οικολογίας

Η οικολογία είναι άλλο ένα πονεμένο κομμάτι της αριστερής ιδεολογίας. Τους δικαιολογώ απόλυτα και αντιλαμβάνομαι την δυσκολία χάραξης μίας οικολογικής γραμμής μέσα από ιδεολογίες, των οποίων η γέννηση και η ύπαρξη απαιτεί την βιομηχανοποίηση. Ας αφήσουμε όμως τις βάσεις και τις ανάγκες των κομμουνιστικών ιδεολογιών και ας δούμε την οικολογική «υποκρισία».Το πολύ αστείο ήταν ότι στις φωτιές που κατάκαψαν την Αττική, οι Οικολόγοι Πράσινοι απουσίαζαν. Σύμφωνα με τις δηλώσεις Κλαυσίγελου ,... Χρυσόγελου ήθελα να πω, έδιναν την μάχη της Οικολογίας από τις άλλο μετερίζι, στις Βρυξέλλες... Ανησυχούν για το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν και την έλλειψη δημοκρατίας σε αυτή την χώρα αλλά μούγκα στην στρούγκα για το πυρηνικό πρόγραμμα του Ισραήλ. Δεν μιλάνε και ίσως και να είναι υπέρ του πυρηνικού προγράμματος της κεμαλικής Τουρκίας αλλά άμα πάμε να το κάνουμε και εμείς, εδώ στην Ελλάδα, θα τους βλέπουμε δεμένους στα δέντρα. Μάλιστα για τους Οικολόγους Πράσινους οι βόμβες λευκού φωσφόρου δεν πέσαν ποτέ στα παιδιά της Παλαιστίνης και προς τιμήν του ένα πρώην μέλος τους μίλησε. Παραθέτω:


Στον πυρήνα της αριστερής οικολογίας βρίσκονται οι αναρχικοί οικολόγοι που στηρίζουν την διάλυση του σημερινού πολιτισμού και την επιστροφή στην φύση. Ιδού η απάντηση σε όλους αυτούς από τον Kazcynski του οποίου το θεωρητικό έργο πολλάκις έχουν σφετεριστεί. Παραθέτω από την ιστοσελίδα της Πράσινης Πτέρυγας της Χρυσής Αυγής:

Η δράση και οι θέσεις των Οικολόγων Πράσινων αποτελούν, απλά, ένα παραπέτασμα καπνού. Και τις λέω παραπέτασμα καπνού γιατί πέρα από αντιφατικές είναι και ψευτικές αφού δεν συνδυάζονται με αγώνα και ακτιβισμό. Ο πραγματικός ρόλος των Οικολόγων Πράσινων είναι η προβολή αντεθνικών θέσεων σε όλα τα ζητήματα. Αλλά για αυτό πολλοί έχουν μιλήσει και απλά θα παραθέσω ένα σχετικό άρθρο από την Πράσινη Πτέρυγα μιας και δεν είναι ο σκοπός του άρθρου αυτού να μιλήσω για την εθνοκτόνα επίδραση της αριστεράς, αλλά για την αντιφατικότητα των θέσεων της.

"Οικολόγοι" και πράσινα άλογα

Συμπεράσματα και οι "Αριστεροί Πατριώτες"

Γενικότερα βλέπω στην Ελλάδα μία αριστερά υπόδουλη της Νέας Τάξης που ετοιμάζουν οι Ιουδαίοι. Αυτό δεν είναι νέο φυσικά καθώς πάντα η αριστερά στην Ελλάδα ήταν υπόδουλη. Τότε ήταν η ΕΣΣΔ, τώρα είναι η Νέα Τάξη. Στην πραγματικότητα τίποτα δεν έχει αλλάξει, παρά μόνο ότι επιτέλους η αριστερά όπως και ο κομμουνισμός δείχνουν φανερά το πρόσωπο τους. Με χαροποιεί, βέβαια, ιδιαίτερα να βλέπω ανθρώπους από την αριστερά να ξυπνάνε και να βλέπουν την πραγματικότητα.. Αυξάνονται τα άρθρα αριστερών που δείχνουν αηδιασμένοι από αυτή την κατάσταση. Τυπώθηκε, μάλιστα, πέρσι και ένα βιβλίο, το οποίο θα διαφημίσω εδώ, και συντόμως θα το διαβάσω κιόλας. Η απορία μου όμως είναι η εξής: Ποιός είναι ο σκοπός όλων αυτών των «αριστερών πατριωτών»; Είναι όντως αηδιασμένοι ή απλά φωνασκούν μπάς και κρατήσουν μερικούς εγκλωβισμένους πατριώτες στα αριστερά κόμματα με την ελπίδα ότι θα αλλάξουν αυτά; Πάντως άμα είναι όντως αηδιασμένοι θα καλέσω τους πάντες να κλείσουν τα αυτιά τους σε αυτά που λένε! Η Ελληνική Αριστερά ήταν πάντα εθνοπροδοτική και χαιρόταν με τις δυστυχίες του Ελληνισμού. Ακόμα και με την μικρασιατική καταστροφή χαρήκαν, για να δώσω και ένα παράδειγμα. Για του λόγου το αληθές ας δούμε και τι έλεγε ο Ριζοσπάστης μερικά χρόνια μετά την καταστροφή.

«Αν δεν νικιόμασταν στη Μ.Ασία, η Τουρκία θα ‘τανε σήμερα πεθαμένη και εμείς μεγάλη Ελλάδα. Τη “λευτεριά” μας θα την στηρίζαμε στην υποδούλωση του Τουρκικού λαού. Αυτό εμείς δεν το δεχόμαστε. Το αποκρούουμε κατηγορηματικά. Η αστικοτσιφλικάδικη Ελλάδα στη Μ.Ασία πήγε όχι σαν εθνικός απελευθερωτής μα σαν ιμπεριαλιστική δύναμη, όργανο των εγγλέζων μεγαλοκαρχαριών. Πήγαινε όχι μόνο για να διαιωνίσει την ξενική κυριαρχία πάνω στον Τουρκικό λαό μα και να κάνει την Τουρκία αντισοβιετικό ορμητήριο. Γι’ αυτό εμείς όχι μόνο δεν λυπηθήκαμε για την αστικοτσιφλικάδικη ήττα στη Μικρασία μα και την επιδιώξαμε»
Ριζοσπάστης, 12/07/1935

Παρτέ και μερικά ακόμα αποσπάσματα του Ριζοσπάστη:


Η ελπίδα να αλλάξει αυτό μπορεί να υπάρχει μόνο στα μυαλά ξεμωραμένων. Και εμείς ξεμωραμένους δεν ακούμε!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου