Κυριακή, 31 Ιανουαρίου 2010

Άρθρο σχετικά με την πορεία 30/01/2010

Σήμερα θα κάνω άλλη μία παρέκλίση από το συνηθισμένο μου μοτίβο που απαγορεύει την αρθογραφία περί επικαιρότητας. Ο λόγος πολύ σοβαρός. Ο λόγος είναι η χθεσινή πορεία. Μία πορεία που δεν έμοιαζε με αυτές που έχει συνηθίσει να βλέπει ο Έλληνας. Μία πορεία που δεν την ακολούθησαν τα επισόδεια, άλλωστε οι γνωστοί παρακρατικοί ταραχοποιοί δεν είχαν τα κότσια να έρθουν. Μία πορεία που δεν βρώμισε την Αθήνα, αντιθέτως βρήκαν την ευκαιρία τα συνεργεία του Δήμου Αθηναίων να καθαρίσουν την Ομόνοια που μετά από πολύ καιρό δεν είχε λαθρομετανάστες ή άπλυτους υπερασπιστές τους. Μία πορεία που δεν καιγόντουσαν οι Ελληνικές σημαίες αλλά κρατιόντουσαν ψηλά, από υπερήφανα χέρια και όχι από χέρια βρώμικα από το χρήμα των ξένων υπηρεσιών. Μία πορεία που γινόταν από Έλληνες και όχι από λαθρομετανάστες ή προδότες πολιτικούς ή χρυσοπληρωμένες Μ.Κ.Ο ή από κάθε λογίς ελληνόφωνους ραγιάδες. Μία πορεία με διπλό σκοπό, ιερό και στις δύο του διαστάσεις.

Την ίδια ώρα που εντός της Λέσχης Αξιωματικών Ενόπλεων Δυνάμεων διεξαγόταν αποκριάτικο πάρτυ (!!!), έξω ήταν συγκεντρωμένοι χιλιάδες Έλληνες με σκοπό να τιμήσουν τους 3 Έλληνες ήρωες αξιωματικούς που έπεσαν νεκροί εκείνη την αποφράδα νύκτα για να υπερασπίσουν την Πατρίδα. Αυτούς τους αξιωματικούς των οποίων την μνήμη βίασαν πολλές φορές οι επίσημοι φορείς του κατευφημισμόν «Ελληνικού» κράτους. Είπαν ότι έπαθαν μηχανική βλάβη, το οποίο μου φέρνει στο μυαλό έναν γιατρό που βγάζει πόρισμα ότι ένας ασθενής πέθανε από καρδιακή προσβολή ενώ του λείπει το κεφάλι. Αισχρά ψέμματα κατασκευασμένα από αυτούς που έδωσαν την εντολή να κατεβεί η Ελληνική Σημαία από τα Ίμια και να ειπωθεί ότι την πήρε ο αέρας. Αισχρά ψέμματα από «ανθρώπους» για τους οποίους η ώρα της απόδοσης ευθυνών πλησιάζει, να μην έχουν καμμία αμφιβολία για αυτό. Επίσης να μην έχουν αμφιβολία ότι η τιμωρία θα είναι πολύ σκληρή για τα εγκλήματα που έχουν διαπράξει εναντίον του Ελληνικού λαού. Εμείς στις ψευδολογίες των λαχανοφυλλάδων, των προσκυνημένων πολιτικών, των δήθεν «έγκυρων» site τύπου wikipedia και λοιπών θλιβερών ροζούληδων έχουμε να πούμε το εξής:


Χριστόδουλος Καραθανάσης, Παναγιώτης Βλαχάκος, Έκτωρας Γιαλοψός, ΗΡΩΕΣ, ΑΘΑΝΑΤΟΙ!




Ο δευτερός, επίσης ιερός, σκοπός αυτής της συγκέντρωσης ήταν το νομοσχέδιο της ντροπής για την απόδοση ιθαγένειας στους λαθρομετανάστες. Χιλιάδες επί χιλιάδων λέξεων έχουν γραφεί σχετικά με αυτό το νομοσχέδιο, εκ των οποίων μερικές είναι και οι δικές μου. Όμως χθές ήταν που τα λόγια τελείωσαν και αρχίσαν οι πράξεις. Όμορφα τα λόγια και μεγάλα, αλλά ο αγώνας, όπως έχουμε πεί, ο πραγματικός είναι στο δρόμο. Όσα άρθρα και να γραφούν, όσες δίκαιες φωνές και να υψωθούν μέσα στο διαδίκτυο, πρέπει να αντιληφθούμε ότι ο πραγματικός αγώνας είναι στον δρόμο. Εκεί χθές το σύστημα είδε και κατάλαβε ότι δεν είμαστε δέκα αδαείς που έχουμε από 500 λογαριασμούς facebook ο καθένας. Εκεί το σύστημα είδε τουλάχιστον πέντε χιλιάδες (και λίγα λέω) Έλληνες και ο κρύος ιδρώτας άρχισε να κυλά. Επιστρατευτηκέ η συνωμοσία της σιωπής και τα ακατάσχετα ψευδή των παρακρατικών κυβερνώντων αντιεξουσιαστών και των «έγκριτων» δημοσιογράφων στυλ Κούλογλου και Ζούγκλα που μέσα στην παραζάλη της πρέζας τους βλέπαν 250-500 ή χίλιους διαδηλωτές. Βέβαια τα διάφορα μηχανάκια μέτρησης είδαν την διαλήλωση και αυτά τα άτομα ξέρουν την αλήθεια καθώς νιώθουν τουλάχιστον πέντε χιλιάδες (και λίγα λέω) καυτές ανάσες στον σβέρκο τους. Η ώρα σας πλησιάζει, η κρεμάλα ετοιμάζεται. Μην έχετε αμφιβολία για αυτό.

Είδα πολλούς εκεί, μα ήταν και πολλοί αυτοί που λιποψύχησαν και δεν ήρθαν για να μην διακινδυνευσούν την θέση τους και την «υπόληψη» τους. Αγαπητοί ανόητοι... Την υπόληψη σας όχι μόνο δεν την διακινδυνεύσατε, αλλά την πετάξατε στα σκουπίδια καθώς φάνηκατε στην πραγματική σας μορφή... Ανθρωπάκια... Αυτό προφανώς δεν αναφέρεται σε ανθρώπους που τους ήταν αδύνατο να παραστούν. Αναφέρεται σε λιπόψυχα ανθρωπάκια που ενώ μπορούσαν να έρθουν προτιμήσαν τον καναπέ τους. Ήθελα να αναφερθώ και σε κάποιους αντιδραστικούς που τους φταίγαν όλα, αλλά δεν θα το κάνω γιατί μια τέτοια μεγαλειώδης πορεία δεν πρέπει να αμαυρωθεί με την αναφορά των μικροπρεπειών αυτών των αντιδραστικών. Τουλάχιστον, ελάχιστοι, από αυτούς είχαν το θάρρος να έρθουν και αυτό τους τιμά, έστω και αν βγάλαν και λίγη χολή. Δεν πειράζει άλλωστε ο σκοπός είναι κοινός, όπως και ο αντίπαλος που λέγεται καναπές. Και λέω αντίπαλο τον καναπέ γιατί άλλος αντίπαλος δεν υπάρχει. Αυτοί που διαφωνούν μαζί μας είναι ελάχιστοι, γραφικοί και δυστυχώς σε θέσεις εξουσίας. Αλλά μπροστά στην λαϊκή οργή όλοι αυτοί θα κρυφτούν πίσω στις τρύπες από τις οποίες προέβαλαν.


Η διοργάνωση ήταν άψογη. Άρχισε στις 19:00 μπροστά στην Λ.Α.Ε.Δ με πολύ ωραίες και δυναμικές ομιλίες από τον αρχισυντάκτη της εφημερίδας «Στόχος», από στελέχη της Χρυσής Αυγής από όλη την Ελλάδα, από αντιπρόσωπο του Ελληνικού Λαϊκού Μετώπου από την Κύπρο, από τον αρχηγό του Πατριωτικού Συνδέσμου Λάρισας και φυσικά από τον Γενικό Γραμματέα της Χρυσής Αυγής Νικόλαο.Γ.Μιχαλολιάκο. Ακολούθησε κατάθεση στεφάνων στο μνημείο των τριών ηρώων, από όλους τους φορείς που συμμετείχαν ανοιχτά και οργανωτικά στην εκδήλωση, συνοδευόμενη από ενός λεπτού σιγή που ελπίζω να κρατήσαν (άμα έχουν ίχνος τσίπας) και μέσα στην Λ.Α.Ε.Δ παρά το αποκριάτικο πάρτυ που είχαν οι μασκαράδες. Μετά από αυτό άρχισε η πορεία που πρέπει να αποτελέσει υλικό για σεμινάριο. Κλείνοντας μόνο το ένα από τα δύο ρευματά της Βασιλλίσης Σοφίας και εν πλήρει τάξη οι χιλιάδες διαδηλωτές κινήθηκαν προς την Βουλή της προδοσίας και από εκεί διαμέσου της Πανεπιστημίου και της Ομόνοιας προς τα γραφεία της Χρυσής Αυγής στην οδό Σωκράτους. Εκεί τραγουδήθηκε για πολλοστί φορά ο Εθνικός μας Ύμνος, οι σημαίες μαζευτήκαν με τάξη (σε αντίθετη με κάποιους άλλους «πατριώτες» που τις άφησαν να καταλήξουν στα σκουπίδια) και η συγκέντρωση έλαβε τέλος. Όλοι, συμπεριλαμβανομένου και του γράφωντος, οφείλουμε να ευχαριστήσουμε και να δώσουμε τα ειλικρινή μας συγχαρητήρια στα παιδιά της ομάδος περιφρούρησης, το Μέτωπο Νεολαίας της Χρυσής Αυγής και γενικά τον Λαϊκό Σύνδεσμο Χρυσή Αυγή για την κούραση και τον ιδρώτα που χύσαν ώστε αυτή η συγκέντρωση να τελεστεί με πλήρη ασφάλεια και τέλεια οργάνωση. Δεν θα κρυφτώ πίσω από καμμία υπερκομματική ή ακομματική μουτσούνα. Οι πολιτικές μου πεποιθήσεις είναι απόλυτα ανοιχτές και η υποστήριξη μου στον Λαϊκό Σύνδεσμο αταλάντευτη εδώ και καιρό. Όμως δίνω τα συγχαρητήρια μου χωρίς καμμία τάση να ευλογήσω τα γένια μου καθώς δεν έχυσα εγώ ιδρώτα για όλα αυτά. Δυστυχώς πολύ σοβαρά οικογενειακά προβλήματα με κρατήσαν μακριά από το να βοηθήσω με όλες μου τις δυνάμεις και τον χρόνο μου, οπότε το μόνο που μένει είναι οι ευχαριστίες μου ως ένας απλός παρευρισκόμενος τις οποίες και αποδίδω με κάθε τιμή στους συναγωνιστές μου, αισθανόμενος Υπερήφανος που είναι συναγωνιστές μου.

Ζήτω ο Αρχηγός, Ζήτω η Χρυσή Αυγή, Ζήτω η Νίκη!
Ζήτω το Έθνος!

Πορεία Ιμίων 30/01/2010


Ας δούμε δύο βίντεο από την χθεσινή μεγαλειώδη πορεία της Χρυσής Αυγής για την μνήμη των τριών αξιωματικών, που αφήσαν την τελευταία τους πνοή για την πατρίδα 14 χρόνια πρίν στα Ίμια, και ενάντια στο προδοτικό λαθρονομοσχέδιο. Επακολουθεί αύριο σχετικό άρθρο, το οποίο δεν μπορεί να τελειώσει σήμερα λόγω δουλειάς. Και ευχαριστώ το greekalert.com για αυτά τα θαυμάσια βίντεο.






Χριστόδουλος Καραθανάσης, Παναγιώτης Βλαχάκος, Έκτορας Γιαλοψός, ΗΡΩΕΣ, ΑΘΑΝΑΤΟΙ!

Τετάρτη, 27 Ιανουαρίου 2010

Περί αρχαιολαγνείας και ημιμάθειας


«Και μία γλάστρα με βασιλικό μπορεί να συμβολίζει την ψυχή του Έθνους καλλίτερα από ένα δράμα του Αισχύλου» (‘Ιων Δραγούμης, Ελληνικός Πολιτισμός 1914)

«Το ότι ο καθένας έχει το δικαίωμα να διαβάζει, αυτό ‘ναι κάτι που καταστρέφει γρήγορα, όχι μόνο το γράψιμο, παρά και τη σκέψη. Έναν άλλο καιρό, το πνευμά ήταν Θεός, ύστερα έγινε άνθρωπος και τώρα κατάντησε πέρα για πέρα όχλος» (Φρ.Νίτσε, Έτσι μίλησεν ο Ζαρατούστρα 1885)

Ξεκινάω αυτό το άρθρο με δύο φράσεις από δύο μεγάλους άνδρες και φιλόσοφους. Ξεκινάω με δύο φράσεις φωτιά. Δύο φράσεις που προσφέρονται για παρεξήγηση από τους αφελείς αλλά στην πραγματικότητα έχουν τόσο πολύ βάθος και αλήθεια μέσα τους. Αξίζει να σταθεί κανείς αμίλητος μπροστά στο μεγαλείο τους και να σκεφθεί. Πρόκειται για δύο φράσεις προφητικές. Δύο φράσεις που δείξαν εν τη γεννέση του ένα πολύ σοβαρό πρόβλημα που βιώνει η Ελλάδα και γενικά ο Δυτικός κόσμος σήμερα. Και το δείξαν 96 και 125 χρόνια πρίν, αντίστοιχα. Το πρόβλημα αυτό είναι η σήψη που επικρατεί στις πανεπιστημιακές κοινότητες και τα αποτελέσματα αυτής. Πολλοί, συμπεριλαμβανομένου εμού, έχουν ασχοληθεί με την «αριστερή» πλευρά αυτής της σήψης. Όμως η «δεξιά» πλευρά της σήψης δεν είναι διόλου ευκαταφρόνητη παρόλο που είναι μικρότερη σε ποσοστό. Την έλλειψη της σε ποσοστό την αντισταθμίζει πολύ άνετα εκμεταλλευόμενη την ανάγκη του λαού για πατρίδα και γνώση. Βέβαια ούτε ο Νίτσε, ούτε ο Δραγούμης δεν είχαν υπόψιν τους ότι εν έτει 2010 θα υπάρχουν τηλεπωλητές Ελληνισμού που θα γράφουν αδιανόητες μπουρδολογίες με σκοπό την απόκτηση χρημάτων, την διαιώνιση του σκοταδιμού και τον αγωνιστικό αφοπλισμό του πραγματικού Ελληνισμού. Θέμα μας, όμως εδώ δεν είναι οι τηλεπωλητές για αυτό και θα παραθέσω δύο θαυμάσια άρθρα για αυτούς από την ηλεκτρονική ιστοσελίδα της Χρυσής Αυγής.



Σκοπός μας εδώ είναι να δούμε μία πιο ύπουλη μορφή «σήψης» και αυτή είναι η αρχαιολαγνεία που οι παραπάνω τηλε-πωλητές αποτελούν μπάσταρδα παιδιά της. Αυτή έβλεπε ο Ίων Δραγούμης το 1914 και οδηγήθηκε στην συγγραφή της παραπάνω φράσης θέλωντας να δείξει την αξία των απλών λαϊκών πραγμάτων όπως μίας γλάστρας με βασιλικό που συμβολίζει το γήινο καθημερινό αγώνα ενάντια σε μία τραγωδία του Αισχύλου που συμβολίζει την αρχαιολαγνεία της τότε και της τώρα εποχής. Βεβαίως ένας φιλόσοφος του μεγέθους του Δραγούμη δεν γίνεται να έχει σε μία δυνατή φράση του ένα, μόνο, νόημα ή μία, μόνο, εξήγηση. Εγώ αυτό που έχω διαπιστώσει για την εν λόγω φράση, μέσω συζητήσεων και αναζητήσεων, είναι ότι εννοεί και τούλαχιστον ένα ακόμα νόημα. Η τραγωδία του Αισχύλου και το κάθε αρχαίο ελληνικό γραπτό στην εποχή του Δραγούμη ήταν κάτι που ήταν προσιτό μόνο σε μία οικονομική και μορφωτική ελίτ ενώ η γλάστρα με το βασιλικό ήταν κάτι που βρισκόταν σε κάθε ελληνικό σπίτι και άρα συμβολίζει καλύτερα το ελληνικό έθνος δείχνοντας και τους ήρωες του Γένους μας που δεν αφήσαν γραπτά ή ήταν μεταγενέστεροί του Αισχύλου. Γιατί ας μην ξεχνάμε ότι αυτή η Φυλή δεν έχει προσφέρει μόνο Πλάτωνα αλλά και Λεωνίδα, όχι μόνο Μιλτιάδη αλλά και Μπουμπουλίνα και πάνω από όλους τον Άγνωστο Στρατιώτη. Τον παππού μου, τον παππού σου, την προγιαγιά σου που κουβάλαγε κάλτσες και πυρομαχικά πάνω στα βουνά. Τους προγόνους μας όλους που πολεμάγαν ώστε τώρα οι τηλε-πωλητές να μπορούν ελεύθερα να μας λένε ότι πρέπει να είμαστε καλά παιδιά και πειθήνιοι υπηρέτες του συστήματος μέχρι να έρθουν οι ΕΛ και να μας σώσουν.

Ο Νίτσε έβλεπε μία άλλη πεντακάθαρη απειλή. Την οχλοποίηση της Παιδείας και των πτώση των πανεπιστημιακών θώκων σε χέρια αμόρφωτα, ανίκανα και διεφθαρμένα. Έβλεπε το πνευμά να πεθαίνει κάτω από την επιβολή της χειραγωγημένης μάζας. Η προφητική ρήση αυτή του Νίτσε γίνεται εμφανής σήμερα. Έμμισθοι πράκτορες ξένων υπηρεσιών κάθονται σε πανεπιστημιακά έδρανα και ένα αμόρφωτο τσιράκι της Άγκυρας είναι στην θέση υφυπουργού παιδείας,ενώ στην θέση της υπουργού Παιδείας κάθεται μία Εβραία. Οπότε η κεφαλή της Ελληνικής Παιδείας έχει ήδη αλωθεί και το μόνο που θα απέμενε ως ελπίδα είναι η αντίδραση των γονέων και των ίδιων των μαθητών. Στις εφημερίδες παρελαυνούν ορδές παρακρατικών ψευτοδημοσιογράφων που ντροπιάζουν το επάγγελμα τους μεταδίδοντας ψέμματα και διαμορφώνοντας συνειδήσεις. Στο διαδίκτυο η ίδια εικόνα. Παρακρατικά τσιράκια και αμαθή-ημιμαθή φερέφωνα τους αποτελούν την πλειοψηφία των ιστολογίων και το μόνο που γνωρίζουν να κάνουν είναι να προπαγανδίζουν αντεθνικές και κυβερνητικές θέσεις και να στιγματίζουν όλους τους αντιφρονούντες ως φασίστες. Εγώ από την άλλη θα κάνω το εντελώς αντίθετο. Θα σας προτρέψω να τους διαβάσετε. Να δείτε ότι τα μόνο τους επιχειρήματα είναι ο φόβος των «φασιστών» και ο «ανθρωπισμός». Δηλαδή μόνο ταμπέλες και ωραία λόγια...Από ουσία τίποτα. Διαβάστε τους και κρίνετε τους. Η αλήθεια είναι ότι οι εθνομηδενιστικές απόψεις και τα τσιράκια τους, οι ψευδολόγοι πάντα υπήρχαν. Όμως γιατί στα χρόνια του Δραγούμη και του Περικλή Γιαννόπουλου δεν είχαν «ακροαματικότητα»; Αυτό συνέβαινε γιατί η πανεπιστημιακή κοινότητα αποτελούταν από πραγματικά φωτισμένους ανθρώπους και τέτοιες απόψεις δεν μπορούσαν να ειπωθούν δημόσια χωρίς να προκαλέσουν γέλιο. Και έτσι αυτές κυκλοφορούσαν κρυφά και υπόγεια ανάμεσα στα χέρια τρελών και γραφικών. Ενώ τώρα που η «γνώση» έχει γίνει «κτήμα» των πολλών όλα αυτά μπορούν και κυκλοφορούν άνετα και χωρίς καμμία αντίδραση. Βάζω εισαγωγικά στην λέξη γνώση γιατί αυτή δεν είναι γνώση είναι σκόπιμη παραχάραξη εγγράφων και της Ιστορίας με πολύ πονηρούς αποδομητικούς σκοπούς. Βάζω σε εισαγωγικά την λέξη κτήμα γιατί μόνο κτήμα τους δεν έχουν την γνώση. Αντιθέτως «μαθαίνουν» μόνο μέσα από αποσπάσματα που είναι φτιαγμένα και ραμμένα για την διδαχή ψεμμάτων. Ένα παράδειγμα που με έχει στιγματίσει καθώς τα μάτια μου πονέσαν όταν το είδα είναι ότι ο Πλάτων μιλά ενάντια στην ιδιοκτησία... Ω τι ημιμάθεια στρατευμένη είναι αυτή... Τι αισχρό αποσπασματικό διάβασμα... Ιδού και το κείμενο για να μην με χαρακτηρίσουν και μερικοί μορφωμένοι ότι λέω ψέμματα και πούν ότι κανείς δεν θα μπορούσε να γράφει τέτοιες αηδίες.


Δείτε πως βάζουν τους Σοφιστές δίπλα στους εχθρούς τους. Δείτε πως παραβλέπουν στα περισσότερα σημεία να λένε ότι αυτοί είναι σοφιστές και ήταν κατακριτέοι από την αρχαία Ελληνική ελίτ. Δείτε πως παραποιούν αυτά που είπαν οι μεγάλοι φιλόσοφοι όπως ο Πλάτων. Δείτε τα ψέμματα. Και το δυστυχές είναι ότι πλέον όλοι αυτοί έχουν κοινό ανάμεσα σε ανθρώπους αμόρφωτους και ακαλλιέργητους που σε μία άλλη εποχή θα ήταν προφυλαγμένοι μέσα στην αμάθεια τους από αυτές τις επικίνδυνες σοφιστείες. Ενώ τώρα βασιλεύει η ημιμάθεια. Ας δούμε μερικά αποφθέγματα σχετικά με την ημιμάθεια.

Η ημιμάθεια είναι η τρομερότερη μάστιγα της ανθρωπότητας . Τελείως άγνωστη μέχρι την εποχή μας είναι χειρότερη από την πανούκλα , την πείνα , και τον πόλεμο. (Ντοστογιέφσκι , Οι Δαιμονισμένοι)

Η ημιμάθεια είναι χειρότερη από την αμάθεια . (Του Λαού)

Προφανώς και ο Νίτσε δεν μιλά για ελιτισμό εδώ. Ούτε για αποκλεισμό του λαού από την δυνατότητα της μόρφωσης. Απλά καταδεικνύει την απειλή της ημιμάθειας.

Ας μιλήσουμε όμως τώρα και για μερικούς που δεν λένε ψέμματα, αλλά οι μόνες δράσεις τους για την Ελλάδα είναι οι εκδηλώσεις για διάβασμα ποιημάτων ή θεατρικές παραστάσεις. Οι άνθρωποι ζούν και αναπνέουν Αρχαία Ελλάδα και μονίμως δηλώνουν την απέχθεια τους για αυτό που έχει γίνει η Ελλάδα σήμερα. Και όσο αηδιάζουν από την σημερινή Ελλάδα τόσο και περισσότερο κλείνονται στον αρχαιοελληνικό μικρόκοσμο τους. Κατασκευή σπαθιών και εικονικές μάχες για να ζήσει ο κάθε κοιλαράς μεσήλικας την Μάχη Του Μαραθώνα. Ξεχνά όμως δύο βασικές διαφορές. Πρώτον οι ήρωες Μαραθωνομάχοι δεν είχαν κανονίσει μπουφέ μετά την μάχη, ούτε φωτογράφηση. Μόνον την κηδεία τους είχαν ετοιμάσει γιατί ξέραν οτι περισσότερες ήταν οι πιθανότητες να πεθάνουν παρά να ζήσουν. Δευτερόν οι Μαραθωνομάχοι πολεμάγαν μιά μάχη που γινόταν ΣΗΜΕΡΑ, για αυτούς. Δεν πολεμάγαν μια μάχη που έγινε πριν 2500 χρόνια. Δεν είχαν ξεχάσει την Ελλάδα του ΣΗΜΕΡΑ για να κλειστούν στην μελέτη της Ελλάδας του ΧΘΕΣ. Γνωρίζαν Ιστορία και την χρησιμοποιούσαν για τον μοναδικό της πραγματικό σκοπό. Ως οδηγό για το ΑΥΡΙΟ! Η απάντηση σε αυτούς τους πραγματικά μορφωμένους αλλά με έλλειψη πνευματός ανθρώπους δεν έρχεται από τον Νίτσε αλλά από τον Περικλή Γιαννόπουλο.

"Φυλάτε τη Γη σας και την Τιμή της μόνο με Σπαθί. Πάψετε σαπιοδάσκαλοι και σαπιορήτορες- ΑΝΑΦΟΡΑΤΖΗΔΕΣ- να εξευτελίζετε τη Φυλή. Πάψετε παλιόγριες τις κλάψες, τα σάλια, τα μελάνια και πιάστε το Σπαθί. Τα πάντα στη Ζωή -Η ΦΥΣΙΣ ΤΟ ΛΕΕΙ- κατακτώνται με το Σπαθί."- ΠΕΡΙΚΛΗΣ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ

Δεν νομίζω ότι αυτή η φράση του Περικλή Γιαννόπουλου χρειάζεται πολλές εξηγήσεις... Η μάχη είναι σήμερα. Αν είστε αγανακτησμένοι και αηδιασμένοι με την σύγχρονη Ελλάδα και βλέπετε πόσο πιο ωραία ήταν στην Αρχαία Ελλάδα τότε ελάτε να πολεμήσουμε όλοι μαζί για να φτιάξουμε την κατάσταση. Δυστυχώς, για εσάς, η χρονομηχανή δεν έχει εφευρεθεί ακόμα (και μάλλον θα αργήσει να εφευρεθεί άμα αληθεύουν αυτά που λέει ο Hawking) οπότε καλύτερα να αφήσετε στην άκρη τα σχέδια να μεταναστεύσετε χρονικά στην Αρχαία Ελλάδα. Αγώνας εδώ και τώρα για το εδώ και το τώρα. Αγώνας σε όλα τα επίπεδα. Αγώνας πνευματικός, αγώνας ενημερωτικός, αγώνας πεζοδρομιακός, αγώνας εθνικός. Αγώνας! Αγώνας! Αγώνας!

Δευτέρα, 25 Ιανουαρίου 2010

Η Αριστερά στην Ελλάδα σήμερα


Πιστεύω ότι θα πρέπει να ξεκινήσω το συγκεκριμένο άρθρο παραθέτοντας τον ορισμό της Αριστεράς, όπως αυτή δίδεται από την αριστερής απόχρωσης αναξιόπιστη διαδικτυακή εγκυκλοπαίδεια της wikipedia. Φυσικά η ερώτηση που πλανάται αυτή τη στιγμή στο μυαλό σας είναι γιατί να χρησιμοποιήσω μία σελίδα που θεωρώ αναξιόπιστη; Άμα έχετε διαβάσει τις προηγούμενες αναρτήσεις μου θα ξέρετε ότι μου αρέσει πάρα πολύ να χρησιμοποιώ τα λόγια και τις πράξεις των αντιπάλων μου για να τους δείξω το λάθος των απόψεων τους. Επιπλέον αυτή την πρακτική την θεωρώ εξαιρετικά δυνατή, πέρα από διασκεδαστική. Παραθέτω λοιπόν:

«Στη σημερινή εποχή η κοινή συνισταμένη των αριστερών πολιτικών απόψεων είναι η έμφαση στην κοινωνική δικαιοσύνη, στην ισότητα, στην αλληλεγγύη, στην προάσπιση του δημόσιου χαρακτήρα των βασικών αγαθών (π. χ. παιδεία, υγεία), στην προστασία του περιβάλλοντος και στην εναντίωση απέναντι σε μία σειρά ανισωτικών αντιλήψεων, όπως ο ρατσισμός, ο εθνικισμός και η θρησκοληψία. Στην Αριστερά εντάσσονται συνήθως οι κομμουνιστικοί, οι αναρχοσοσιαλιστικοί, οι σοσιαλδημοκρατικοί και οι οικολογικοί πολιτικοί σχηματισμοί, ωστόσο υπάρχουν και ανεξάρτητοι φορείς που δεν αυτοπροσδιορίζονται με κάποιον από αυτούς τους όρους.»

Τι ωραία λόγια! Από τις κοινές συνισταμένες των αριστερών, που δεν αναφέρονται στο παραπάνω κείμενο, αλλά πηγάζουν από την ισότητα και την κοινωνική δικαιοσύνη, είναι ο αντικαπιταλισμός, η ενεργή συμπαράσταση στους εργαζομένους όλου του κόσμου, η αντίθεση στον ιμπεριαλισμό είτε αυτός είναι οικονομικός ή στρατιωτικός και πολλά άλλα. Όμως στην πολιτική, όπως και στην ζωή γενικότερα, τα λόγια έχουν μηδενική αξία αν βρίσκονται σε ανακολουθία με τις πράξεις. Για αυτό οφείλουμε να ψηλαφίσουμε λίγο τις πράξεις των αριστερών παρατάξεων και να δούμε την σχέση που έχουν με τις ιδέες που κηρύττουν

Η αλήθεια είναι ότι όσο πιο όμορφα τα λόγια, τόσο πιο δύσκολος ο αγώνας για την πραγμάτωση τους. Επίσης αλήθεια είναι ότι είναι πιο εύκολη η πιστή υπακοή στις εντολές κάποιου άλλου παρά το να χαράξεις μόνος σου πολιτική γραμμή σεβόμενος την ιδεολογία σου. Η διάλυση της ΕΣΣΔ και το μεταψυχροπολεμικό σκηνικό, που ήταν μια πραγματική «σκακιστική» πρόκληση, δεν ήταν το ιδανικό σκηνικό για το δημιουργία μίας καθαρής πολιτικής γραμμής από την Ελληνική Αριστερά. Έτσι προκλήθηκαν στο εσωτερικό της αλυσιδωτές αντιδράσεις με αποτέλεσμα την διάσπαση του Κ.Κ.Ε και τον σχηματισμό του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. και πολλών άλλων συνιστωσών όλων των αποχρώσεων του κόκκινου. Παρ’ότι έχουν μεταξύ τους μεγάλες ιδεολογικές διαφορές, πάντα σύμφωνα με αυτά που λένε οι ίδιοι, εντούτοις σε πολλά σημαντικά θέματα έχουν κοινές απόψεις και συμφωνούν απόλυτα. Σε αυτό υπάρχουν βέβαια και εξαιρέσεις αν και η ανάδειξη τους δεν είναι σκοπός αυτού του άρθρου, καθώς δεν υπάρχει αντιπροσώπευση τους πέρα από μερικά έντυπα που οι αριστεροί τα χλευάζουν και οι υπόλοιποι τα βλέπουν με έκπληξη και δυσπιστία.

Ιμπεριαλισμός και η σύγχυση για την Μέση Ανατολή

Ας δούμε λίγο τις θέσεις τους περί του ιμπεριαλισμού. Καταρχάς να τονίσω ότι δεν πρόκειται να κάνω ιστορική αναδρομή γιατί θα κάνουμε πολλά γέλια. Εναντίον του ιμπεριαλισμού τα ορφανά του Στάλιν...Αστείο. Να θυμίσω, απλώς, την ένοπλη κατάληψη (στρατιωτικός ιμπεριαλισμός) πολλών χωρών από την ΕΣΣΔ, την ισχυρή αντίδραση του κομμουνισμού σε πολλά εθνικοαπελευθερωτικά κινήματα που σχηματίστηκαν εντός των εδαφών του και τον σχηματισμό ένοπλων ομάδων σε πολλές χώρες με σκοπό την εγκαθίδρυση κομμουνιστικών καθεστώτων. Ας δούμε, λοιπόν, το σήμερα, τουλάχιστον ας δούμε λίγο τι έχει γίνει τα τελευταία χρόνια. Πορείες ατελείωτες ενάντια του Μιλόσεβιτς και μετά πορείες ατελείωτες εναντίον του Πολέμου στην Γιουγκοσλαβία. Ατελείωτα άρθρα εναντίον του Σαντάμ Χουσεΐν και μετά ατελείωτες πορείες εναντίον του Πολέμου στο Ιράκ. Πορείες ενάντια στον αντισημιτισμό κρατώντας ισραηλινές σημαίες και παράλληλα καταδίκη της εκλεγμένης κυβέρνησης των Παλαιστινίων, την Χαμάς. Σε αυτό το σημείο να αναφέρω ,χάριν δικαιοσύνης, ότι είναι διχασμένοι για το ζήτημα του Μεσανατολικού. Αλλά ακόμα και αυτός ο διχασμός τους έχει πλάκα. Οι συνιστώσες που είναι υπέρ της Χαμάς και παράλληλα αντιναζιστές θα πρέπει να ξέρουν ότι οι Παλαιστίνιοι αισθάνονται πιο κοντά στον Χίτλερ παρά στην ιδεολογία τους. Η δε Φατάχ που τοποθετείται στα «αριστερά» δηλώνει εθνικιστική, αντισιωνιστική και σε μικρό κομμάτι σοσιαλιστική. Ας δούμε και μερικές φωτογραφίες προς απόδειξη των λεγομένων.


Οι συνιστώσες που είναι εναντίον της Χαμάς και της Φατάχ, από την άλλη, σέβονται την αντιναζιστική τους θέση αλλά το πρόβλημα βρίσκεται αλλού. Η ηθική στήριξη και η προπαγάνδα υπέρ των θέσεων των ιμπεριαλιστών δεν ξεπλένονται ούτε με μία πορεία προς την Αμερικάνικη πρεσβεία, ούτε με αυτοκόλλητα αντιπολεμικά. Σήμερα βλέπουμε τους δημοκράτες αριστερούς να αντιδρούν και να φωνάζουν «Κάτω ο Φασισμός» γιατί δεν τους αρέσει η εκλεγμένη κυβέρνηση Αχμαντινετζάντ και τους αρέσει η αντιπολίτευση που «τυχαία» αρέσει και στους Αμερικανοσιωνιστές. Πολύ δημοκρατικό το να αντιδράς απέναντι σε δημοκρατικές εκλογές άμα δεν σου αρέσει το αποτέλεσμα, αλλά το σημαντικό πρόβλημα βρίσκεται αλλού. Τώρα αντιδρούν και φωνάζουν εναντίον του Αχμαντινετζάντ, αλλά όταν θα βρουν τα κότσια να πάνε στρατιωτικά οι Αμερικάνοι εκεί θα βγαίνουν οι εγχώριοι αριστεροί να κάνουν πορείες ενάντια στον πόλεμο! Μα καλά... Τρελοί είναι; Δεν θέλουν να πέσει η ισλαμοφασιστική, όπως την λένε, κυβέρνηση Αχμαντινετζάντ και να μπει η αντιπολίτευση στην θέση της κυβέρνησης; Γιατί θα φωνάζουν αφού ακριβώς αυτό θα πάνε να κάνουν οι Αμερικάνοι; «Σύντροφοι» αντιφατικές έως σχιζοφρένειας οι θέσεις σας...

Οι ρόζ θέσεις για το Λαθρομεταναστευτικό ζήτημα

Αμέσως μετά τον πόλεμο θα ξεκινήσει ένα ρεύμα Ιρανών μεταναστών που θα θέλουν να φύγουν από την φρίκη του πολέμου και να έρθουν στην γη της επαγγελίας των μεταναστών όλου του κόσμου που αποκαλείται Ελλάδα. Εκεί ξεκινά η δεύτερη φάση σχιζοφρένειας της Ελληνικής Αριστεράς. Απανταχού ανθρωπιστές και εργατοπατέρες δεν γνωρίζουν σε ποιους ανθρώπους και εργάτες να δώσουν την στοργή τους. Στους ιθαγενείς ή στους νεόφερτους; Κάποιος καλοπροαίρετος θα έλεγε και στους δύο. Δυστυχώς αυτό δεν γίνεται γιατί τα συμφέροντα των ιθαγενών και των νεόφερτων είναι αντικρουόμενα. Έτσι η ελληνική αριστερά αποφασίζει να δώσει την στοργή της αποκλειστικά στους νεόφερτους μπάς και τσιμπήσει κάνα ψηφαλάκι στο μέλλον και με τις ευλογίες του νομοσχεδίου ΠΑ.ΣΟ.Κ. Έτσι διακηρύττει τον ανθρωπισμό ενώ εθελοτυφλεί μπροστά στον μαγαζάτορα που τον κατσαβιδιάσαν οι Σομαλοί και την κοπελιά που την βίασαν και σκότωσαν τα άλλα τα κτήνη (συγνώμη αλλά ανθρώπους δεν μπορώ να τους πω). Δηλώνει συμπαράσταση στον εργάτη αλλά κάνει ότι δεν βλέπει τον οικοδόμο που δεν έχει δουλειά επειδή οι Αλβανοί κάναν την πρόσληψη του ασύμφορη λόγω ακριβού ενσήμου, μέσω της φτηνής εργασίας τους. Δεν τους νοιάζει που τα νέα παιδιά της επαρχίας δεν μπορούν να βρουν δουλειά με αξιοπρεπή μισθό στα χωράφια, λόγω των Πακιστανών, και αναγκάζονται να έρθουν στις μεγάλες πόλεις για να βρουν την τύχη τους μάταια πολλές φορές. Την ίδια στιγμή όμως μιλάνε για αποκέντρωση. Και να πεις ότι οι θεωρητικοί τους δεν είχαν μιλήσει για αυτά; Είχαν μιλήσει και ήταν σαφείς. Ενάντια στους πάσης φύσεως μετανάστες είτε αμέσως εισαγόμενους από το κεφάλαιο είτε εμμέσως εισαγόμενους μέσω της ιμπεριαλιστικής πολιτικής των υπηρετών του κεφαλαίου που λέγονται κυβερνήσεις και τα κυκλώματα διακίνησης. Η μεγαλύτερη κοτσάνα, για να το πω λαϊκιστί, που λένε οι διάφοροι αριστεροί είναι ότι όλοι αυτοί θα αφομοιωθούν, θα αγαπήσουν την Ελλάδα και θα πολεμήσουν για αυτή άμα χρειαστεί. Δεν μπορώ να δικαιολογήσω τέτοιες φράσεις παρά μόνο σε κάποιον που πάσχει από κάποια σοβαρή ψυχοεγκεφαλική ασθένεια. Όλοι αυτοί φύγαν οικειοθελώς από τις πατρίδες τους γιατί φοβόντουσαν να πολεμήσουν. Άφησαν τις πατρίδες τους έρμαιο στους κατακτητές και το βάλανε στα πόδια για να μπορέσουν να κατουρούν από μπροστά και να χέζουν από πίσω για λίγο ακόμα διάστημα. Από αυτές τις οικογένειες θα ξεπηδήσουν φλογεροί Έλληνες πατριώτες που θα πεθάνουν για την Ελλάδα; Η Αλίκη στη χώρα των θαυμάτων... Η διαπαιδαγώγηση ενός παιδιού κύριοι ξεκινά από την οικογένεια και καμμία οικογένεια δειλών και προδοτών δεν μπορεί να εμφυσήσει ηρωισμό στο παιδί της. Η διαπαιδαγώγηση ενός παιδιού κύριοι συνεχίζεται στο σχολείο και κανένα εθνομηδενιστικό σχολείο δεν θα ξυπνήσει εθνική υπερηφάνεια σε κανένα ελληνόπουλο, πόσο μάλλον σε κάποιο πακιστανάκι. Η διαπαιδαγώγηση ενός παιδιού κύριοι τελειώνει στην κοινωνία μέσα και καμία υλιστική κοινωνία δεν μπορεί να κάνει τίποτα άλλο παρά να δημιουργεί οπορτουνιστές σαν εσάς. Εμείς πως υπάρχουμε σε ένα τόσο προσεχτικά στημένο παιχνίδι; Στατιστικό λάθος κύριοι. Ένα στατιστικό λάθος που θα αποτελέσει την θανατηφόρα πληγή του συστήματος σας.

Ο κλαυσίγελος της Οικολογίας

Η οικολογία είναι άλλο ένα πονεμένο κομμάτι της αριστερής ιδεολογίας. Τους δικαιολογώ απόλυτα και αντιλαμβάνομαι την δυσκολία χάραξης μίας οικολογικής γραμμής μέσα από ιδεολογίες, των οποίων η γέννηση και η ύπαρξη απαιτεί την βιομηχανοποίηση. Ας αφήσουμε όμως τις βάσεις και τις ανάγκες των κομμουνιστικών ιδεολογιών και ας δούμε την οικολογική «υποκρισία».Το πολύ αστείο ήταν ότι στις φωτιές που κατάκαψαν την Αττική, οι Οικολόγοι Πράσινοι απουσίαζαν. Σύμφωνα με τις δηλώσεις Κλαυσίγελου ,... Χρυσόγελου ήθελα να πω, έδιναν την μάχη της Οικολογίας από τις άλλο μετερίζι, στις Βρυξέλλες... Ανησυχούν για το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν και την έλλειψη δημοκρατίας σε αυτή την χώρα αλλά μούγκα στην στρούγκα για το πυρηνικό πρόγραμμα του Ισραήλ. Δεν μιλάνε και ίσως και να είναι υπέρ του πυρηνικού προγράμματος της κεμαλικής Τουρκίας αλλά άμα πάμε να το κάνουμε και εμείς, εδώ στην Ελλάδα, θα τους βλέπουμε δεμένους στα δέντρα. Μάλιστα για τους Οικολόγους Πράσινους οι βόμβες λευκού φωσφόρου δεν πέσαν ποτέ στα παιδιά της Παλαιστίνης και προς τιμήν του ένα πρώην μέλος τους μίλησε. Παραθέτω:


Στον πυρήνα της αριστερής οικολογίας βρίσκονται οι αναρχικοί οικολόγοι που στηρίζουν την διάλυση του σημερινού πολιτισμού και την επιστροφή στην φύση. Ιδού η απάντηση σε όλους αυτούς από τον Kazcynski του οποίου το θεωρητικό έργο πολλάκις έχουν σφετεριστεί. Παραθέτω από την ιστοσελίδα της Πράσινης Πτέρυγας της Χρυσής Αυγής:

Η δράση και οι θέσεις των Οικολόγων Πράσινων αποτελούν, απλά, ένα παραπέτασμα καπνού. Και τις λέω παραπέτασμα καπνού γιατί πέρα από αντιφατικές είναι και ψευτικές αφού δεν συνδυάζονται με αγώνα και ακτιβισμό. Ο πραγματικός ρόλος των Οικολόγων Πράσινων είναι η προβολή αντεθνικών θέσεων σε όλα τα ζητήματα. Αλλά για αυτό πολλοί έχουν μιλήσει και απλά θα παραθέσω ένα σχετικό άρθρο από την Πράσινη Πτέρυγα μιας και δεν είναι ο σκοπός του άρθρου αυτού να μιλήσω για την εθνοκτόνα επίδραση της αριστεράς, αλλά για την αντιφατικότητα των θέσεων της.

"Οικολόγοι" και πράσινα άλογα

Συμπεράσματα και οι "Αριστεροί Πατριώτες"

Γενικότερα βλέπω στην Ελλάδα μία αριστερά υπόδουλη της Νέας Τάξης που ετοιμάζουν οι Ιουδαίοι. Αυτό δεν είναι νέο φυσικά καθώς πάντα η αριστερά στην Ελλάδα ήταν υπόδουλη. Τότε ήταν η ΕΣΣΔ, τώρα είναι η Νέα Τάξη. Στην πραγματικότητα τίποτα δεν έχει αλλάξει, παρά μόνο ότι επιτέλους η αριστερά όπως και ο κομμουνισμός δείχνουν φανερά το πρόσωπο τους. Με χαροποιεί, βέβαια, ιδιαίτερα να βλέπω ανθρώπους από την αριστερά να ξυπνάνε και να βλέπουν την πραγματικότητα.. Αυξάνονται τα άρθρα αριστερών που δείχνουν αηδιασμένοι από αυτή την κατάσταση. Τυπώθηκε, μάλιστα, πέρσι και ένα βιβλίο, το οποίο θα διαφημίσω εδώ, και συντόμως θα το διαβάσω κιόλας. Η απορία μου όμως είναι η εξής: Ποιός είναι ο σκοπός όλων αυτών των «αριστερών πατριωτών»; Είναι όντως αηδιασμένοι ή απλά φωνασκούν μπάς και κρατήσουν μερικούς εγκλωβισμένους πατριώτες στα αριστερά κόμματα με την ελπίδα ότι θα αλλάξουν αυτά; Πάντως άμα είναι όντως αηδιασμένοι θα καλέσω τους πάντες να κλείσουν τα αυτιά τους σε αυτά που λένε! Η Ελληνική Αριστερά ήταν πάντα εθνοπροδοτική και χαιρόταν με τις δυστυχίες του Ελληνισμού. Ακόμα και με την μικρασιατική καταστροφή χαρήκαν, για να δώσω και ένα παράδειγμα. Για του λόγου το αληθές ας δούμε και τι έλεγε ο Ριζοσπάστης μερικά χρόνια μετά την καταστροφή.

«Αν δεν νικιόμασταν στη Μ.Ασία, η Τουρκία θα ‘τανε σήμερα πεθαμένη και εμείς μεγάλη Ελλάδα. Τη “λευτεριά” μας θα την στηρίζαμε στην υποδούλωση του Τουρκικού λαού. Αυτό εμείς δεν το δεχόμαστε. Το αποκρούουμε κατηγορηματικά. Η αστικοτσιφλικάδικη Ελλάδα στη Μ.Ασία πήγε όχι σαν εθνικός απελευθερωτής μα σαν ιμπεριαλιστική δύναμη, όργανο των εγγλέζων μεγαλοκαρχαριών. Πήγαινε όχι μόνο για να διαιωνίσει την ξενική κυριαρχία πάνω στον Τουρκικό λαό μα και να κάνει την Τουρκία αντισοβιετικό ορμητήριο. Γι’ αυτό εμείς όχι μόνο δεν λυπηθήκαμε για την αστικοτσιφλικάδικη ήττα στη Μικρασία μα και την επιδιώξαμε»
Ριζοσπάστης, 12/07/1935

Παρτέ και μερικά ακόμα αποσπάσματα του Ριζοσπάστη:


Η ελπίδα να αλλάξει αυτό μπορεί να υπάρχει μόνο στα μυαλά ξεμωραμένων. Και εμείς ξεμωραμένους δεν ακούμε!

Παρασκευή, 22 Ιανουαρίου 2010

Περί Θρησκειών

Ας ασχοληθούμε με ένα φλέγον ζήτημα το οποίο διχάζει τους Εθνικιστικούς κύκλους και όχι μόνο. Αυτό είναι το ζήτημα της Θρησκείας. Θα ξεκινήσω δηλώνοντας υπέρμαχος της Θεϊκής προέλευσης της Πολιτείας μας και να πω ότι χωρίς Θεούς η Πολιτεία είναι καταδικασμένη στην ανομία και στην διαφθορά. Το παραπάνω μας το εξηγεί, καλύτερα από ότι θα μπορούσα ποτέ να το κάνω εγώ, ο Πλάτων στην «Πολιτεία». Λέει λοιπόν ο Πλάτων: «Η αρετή της φρόνησης έχει περισσότερο θεϊκή προέλευση απ' όλα τ' άλλα πράγματα». Πιστεύω ότι είναι προφανές ότι η έλλειψη φρόνησης οδηγεί στην ανομία και στην αναρχία την οποία την θεωρούσε το μεγαλύτερο κακό που μπορεί να εμφανιστεί σε μία πολιτεία. Σε πείσμα πολλών αναρχικών, που προπαγανδίζουν ψέμματα για τον Σωκράτη και τον Πλάτωνα, ο Πλάτων και ο Σωκράτης ποτέ δεν παραγκώνισαν τους νόμους, ούτε απαγόρευσαν την ιδιοκτησία. Η αλήθεια είναι ότι στον Κρίτωνα ο Σωκράτης μιλά για σέβας απέναντι στους νόμους ακόμα και αν όταν τον αδικούν. Ο Πλάτων στην Πολιτεία δεν απαγορεύει την ιδιοκτησία γενικά αλλά μόνο στους Φύλακες, οι οποίο θα ζουν με έξοδα της Πολιτείας και θα έχουν ότι χρειάζονται από αυτήν για να μην διαφθείρονται. Για να το δώσω με μορφή παραδείγματος είναι σαν να μην είχαν ιδιοκτησία οι αστυνομικοί αλλά το φαΐ, την στέγη και άλλα να τους την προσφέρουν οι πολίτες, συμπεριλαμβανομένων και των αναρχικών. Να δω αναρχικό να χτίζει κοιτώνες για τους αστυνομικούς και ας πεθάνω μετά. Αρκετά ασχοληθήκαμε όμως με τις ανοησίες των αναρχικών που από ότι λέει ο σύντροφος τους Κουνταρδάς είναι εντολοδόχοι του Ισραήλ, επιβεβαιώνοντας αυτό που όλοι οι σκεπτόμενοι ξέραν. Επιστρέφοντας στην Θεϊκή προέλευση της Πολιτείας να μνημονεύσουμε και τον, γραφικό μπροστά στο μεγαλείο του Πλάτωνα, Μαρξ που έλεγε ότι «Η θρησκεία είναι το όπιο του λαού». Θα δούμε στην συνέχεια και γιατί το είπε αυτό ο Μαρξ και το ποια είναι η γνώμη μου περί αυτού. Είναι λοιπόν σαφές ότι η παρουσία Θεού είναι απαραίτητη για την εύρυθμη λειτουργία της Πολιτείας μας. Ας δούμε, όμως, ένα παράδειγμα πολιτείας στην οποία δεν υπήρχε θεός ή τουλάχιστον θέλανε να μην υπάρχει Θεός. Αυτή η πολιτεία ήταν η Σοβιετική Ένωση που τόσο λατρεύουν τα ορφανά του Στάλιν. Όλοι οι ιστορικοί μνημονεύουν ως «Σοβιετικού τύπου» μία δίκη, η οποία κατέληξε σε καταδίκη χωρίς κανένα στοιχείο παρά μόνον ομολογία μετά βασανισμού. Παράλληλα άλλοι δημόσιοι λειτουργοί εγκληματούσαν και παρασιτούσαν εις βάρος του λαού με αποτέλεσμα την πτώση του καθεστώτος, μέσα σε κοινωνικό αναβρασμό, και την αποκάλυψη μίας πολιτείας πεινασμένης, ρημαγμένης και με μεγάλη δίψα για Θεό. Και λέω δίψα για Θεό καθώς στις πρώην χώρες της ΕΣΣΔ η Εκκλησία, σήμερα, είναι γεμάτη και μάλιστα γεμάτη με νέους ανθρώπους, με εξαίρεση φυσικά τους εγκληματίες που έχουν γεμίσει την Ευρώπη.
Είναι λοιπόν η θρησκεία το «όπιο» του λαού; Σε αυτό θα απαντήσουμε αφού δούμε κάτι ενδιαφέρον ιστορικά. Ως γνωστόν στις απαρχές της ΕΣΣΔ ο Λένιν με όπλο την φράση του Μαρξ έκαψε εκκλησίες, δολοφόνησε παπάδες και γενικά προσπάθησε να ξεριζώσει τις θρησκείες από την ΕΣΣΔ. Όλες τις θρησκείες; Ούτε λόγος για αυτό! Καμμία συναγωγή δεν πειράχτηκε. Πως θα γινόταν άλλωστε όταν οι μισοί και παραπάνω μπολσεβίκοι ήταν Εβραίοι; Δεν τους πείραζαν συνεπώς όλες οι θρησκείες... Τους πείραζαν οι μη εβραϊκές θρησκείες. Και γιατί τους πείραζαν; Ο λόγος είναι απλός και θα πρέπει να αναφερθούμε και πάλι στην φράση του Πλάτωνα. Πως θα γινόταν να φτιάξουν μία κοινωνία που οι άνθρωποι θα είναι μία μάζα χωρίς ηθικές αξίες, ελεύθερη βούληση και το μόνο που θα κάνουν θα είναι να δουλεύουν και να φοβούνται να μιλήσουν; Μα φυσικά θα κάψουν τους τόπους συγκέντρωσης των ανθρώπων και θα κυνηγήσουν τους ηγέτες τους. Έτσι υπολόγιζαν να κάμψουν δια παντός τις αντιστάσεις και να επιβάλλουν τον κομμουνισμό και κατ’επέκταση και τον σιωνισμό. Προς απόδειξη αυτού ας μην δούμε τα «Πρωτόκολλα των Σοφών της Σιών», αλλά ας δούμε τα λόγια ενός ραββίνου.
Λέει λοιπόν ο Rabbi Harry Waton στο «A Program for the Jews and Humanity» σελίδα 148 : "The Jews welcome this revolution in the Christian world, and the Jews should show an example. It is not an accident that Judaism gave birth to Marxism, and it is not an accident that the Jews readily took up Marxism: all this was in perfect accord with the progress of Judaism and the Jews." Στην προκειμένη περίπτωση, οπότε, ο Χριστιανισμός ήταν το φράγμα ενάντια στον Ιουδαϊσμό ενώ ο Ιουδαϊσμός δεν θεωρήθηκε πρόβλημα για τον κομμουνισμό. Σε αντιδιαστολή του παραπάνω παραδείγματος να θυμηθούμε τις τελευταίες μέρες της Βυζαντινής αυτοκρατορίας. Τότε, λοιπόν με τον Μωάμεθ να προελαμβάνει εναντίον της Πόλις, ο Κωνσταντίνος ο Παλαιολόγος έψαχνε υπερασπιστές για την Πόλη και προσπαθούσε να χτίσει γέφυρες με την Δύση ώστε να εξασφαλίσει βοήθεια και από κεί. Αντίπαλο του και στις δύο προσπάθειες βρήκε πολέμιο το Άγιο Όρος και τον μετέπειτα Πατριάρχη Γεννάδιο Σχολάριο. Ο Γεννάδιος με τους καλόγερους του από την μία διδάσκαν τον πασιφισμό και από την άλλη προκαλούσαν συνεχή προβλήματα στην προσπάθεια επικοινωνίας με την δύση, με το πρόσχημα της δογματικής διαφοράς της Καθολικής και της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Έτσι πραγματοποίησαν ηθικό αφοπλισμό των υπερασπιστών της Πόλης και ταυτόχρονα απόκλεισαν κάθε βοήθεια από την Δύση. Αποτέλεσμα αυτού ήταν ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος να βρεί μόνο 5000 συμπολεμιστές για να υπερασπιστεί την Πόλη. Έτσι η Πόλη έπεσε και ο Γεννάδιος ανταμείφθηκε για την στάση του καθώς αναγορεύτηκε ο πρώτος Πατριάρχης της Πόλης εν Τουρκοκρατία. Σε αυτή την περίπτωση ο Χριστιανισμός αποτέλεσε όπλο των Τούρκων-μουσουλμάνων εναντίον της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας και της Ελλάδας. Ανάλογα παραδείγματα για την διφορούμενη ιστορική φυσιογνωμία του Χριστιανισμού υπάρχουν προφανώς πολλά, αλλά θα περιοριστώ σε αυτά τα δύο. Ως απάντηση λοιπόν στον Μάρξ να πώ ότι η θρησκεία έχει σίγουρα επίδραση στον λαό, άλλοτε ευεργετική και άλλοτε καταστροφική. Πότε, όμως, η Θρησκεία έχει ευεργετικές ιδιότητες και πότε ναρκωτικές; Η απάντηση που έχει σχηματιστεί στο μυαλό μου, τουλάχιστον όσο αφορά τον Χριστιανισμό, είναι η εξής: Όταν η Θρησκεία συμπλέει με το Έθνος και τα ιδανικά του τότε όλα είναι καλά και αγαθά, ενώ όταν η Θρησκεία διδάσκει τον διεθνισμό, την διαφθορά, τον υλισμό και την άρνηση της πατρίδας με οποιαδήποτε πρόφαση τότε υπάρχει πρόβλημα. Όταν ολόκληρος Πατριάρχης αδιαφορεί για το νομοθέτημα-έκτρωμα περί λαθρομεταναστών και το μόνο που προσπαθεί να διασφαλίσει είναι η κάλυψη των κιναίδων και η όσο το δύνατον μικρότερη φορολόγηση της περιουσίας της Εκκλησίας τότε έχουμε πρόβλημα. Σε αντιστοιχία ο Γεννάδιος Σχολάριος πρόδωσε το Έθνος και διασφάλισε την συνέχεια του Πατριαρχείου υπό τον Τουρκικό ζυγό. Στις παρακάτω περιπτώσεις η Θρησκεία αποτελεί το όπιο του λαού και σε αντιστοιχία με αυτό που είπε ο Δραγούμης για το κράτος θα πώ και εγώ ότι «Αν η Εκκλησία δεν δουλευεί για το Έθνος, τότε ΚΑΤΩ Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ!» Προσοχή, όμως, δεν είπα κάτω η Θρησκεία... Κάτω η Εκκλησία! Και αυτό διότι η διδασκαλία των Χριστιανικών ιδανικών έχει αλλάξει πολλάκις και δεν πρέπει να ξεχνάμε τους παπάδες που πολεμήσαν στην επανάσταση του ’21. Όχι δεν τους ξεχνάμε... Αντίθετα λέμε ότι τέτοιους παπάδες θέλουμε.

Το φλέγον, όμως, θέμα του συγκεκριμένου άρθρου δεν έχει αγγιχθεί ακόμα. Αυτό το θέμα είναι η έχθρα που παρατηρώ εδώ και αρκετό καιρό μεταξύ Χριστιανών και Εθνικών. Για τους πρώτους, οι δευτεροί είναι αντίχριστοι και για τους δευτερούς, οι πρώτοι είναι Εβραιοχριστιανοί. Θα μιλήσω απευθυνόμενος στους δικούς μου ομοιδεάτες αλλά και οι υπόλοιποι ελπίζω να μην δείτε τα λεγόμενα μου με προκατάληψη αλλά με ανοιχτό μυαλό. Εγώ θεωρώ ως πατέρα της ιδεολογίας μας τον Λυκούργο από την Σπάρτη (άσχετα με το αν ήταν ή όχι υπαρκτό πρόσωπο αφού οι ιστορικοί διαφωνούν σε αυτό) και φιλοσοφικό εκφραστή της τον Πλάτωνα. Αυτοί, όμως δεν αντιμετωπίσαν το φαινόμενο των αντικρουόμενων θρησκευτικών ομάδων, οπότε θα πάω σε έναν από τους τελευταίους εκφραστές της ιδεολογίας μας, ο οποίος αντιμετώπισε αυτό το ζήτημα και παραθέτω κάποια λεγόμενα του : «That's why I have always kept the Party aloof from religious questions. I've thus prevented my Catholic and Protestant supporters from forming groups against one another, and inadvertently knocking each other out with the bible and the sprinkler. So we never became involved with these churches' forms of worship. And if that has momentarily made my task a little more difficult, at least I've never run the risk of carrying grist to my opponents' mill. The help we would have provisionally obtained from a concordat [with the churches] would have quickly become a burden on us. In any case, the main thing is to be clever in this matter and not to look for a struggle where it can be avoided.» Λέει δηλαδή ότι το κίνημα πρέπει να μένει εκτός θρησκευτικών ζητημάτων ώστε να αποφεύγονται οι διασπάσεις. Επ’ουδενί όμως δεν μιλά περί αθεΐας την οποία δεν ήθελε σε καμμία περίπτωση. Μάλιστα στο ζήτημα αυτό είναι κατηγορηματικός, ως γνήσιος οπαδός και ερμηνευτής του Πλάτωνα. Ας δούμε ένα απόσπασμα σχετικά: «An educated man retains the sense of the mysteries of nature and bows before the unknowable. An uneducated man, on the other hand, runs the risk of going over to atheism (which is a return to the state of the animal) as soon as he perceives that the State, in sheer opportunism, is making use of false ideas in the matter of religion, whilst in other fields it bases everything on pure science.» Το παραπάνω απόσπασμα θέλει εξαιρετική προσοχή καθώς τοποθετεί στις αιτίες της αθεΐας την διδασκαλία στρεβλών ιδεών από την εκκλησία και την στείρα επιστημονικοποίηση πνευματικών ζητημάτων.

Μετά από αυτή την μακρά εισαγωγή ας πώ επιτέλους και την άποψη μου ανοιχτά, αν και έχει πιστεύω φανεί από τα προλεγόμενα. Ο Χριστιανισμός, για μένα, αποτελεί μία θρησκεία που η αρχική της διακύρηξη περιέχει διδαχές ξένες προς τον Ελληνισμό. Όμως οφείλουμε να δούμε μερικά βασικά πράγματα. Πρώτον μπολιάστηκε από τον Ελληνισμό και αφομοιώθηκε αφότου απενεργοποιήθηκαν κάποιες «διατάξεις» του. Δευτερόν καλώς ή κακώς η πλειοψηφία των αδερφών μας λατρεύουν αυτή την θρησκεία. Τρίτον υπάρχουν πολύ πιο σοβαρά ζητήματα, όπως η Ελλάς, που μας ενώνουν και δεν αξίζει να αφήνουμε μικροζητήματα να μας χωρίζουν και να ενδυναμώνουν τον διεθνιστικό εχθρό. Τέταρτο και πιο σημαντικό είναι η αστειότητα της όλης διαμάχης. Πραγματικά πιστεύεται ότι έχει καμμία απολύτως σημασία σήμερα πως οι Χριστιανοί καταστρέψαν ναούς και σκοτώσαν; Αυτό έγινε πρίν 1000 χρόνια και πιστέψτε με έχουμε ποιό σοβαρά ζητήματα να ασχοληθούμε από το να τσακωνόμαστε για κάτι που έγινε τόσο παλιά. Ναι, θα γνωρίζουμε την Ιστορία και θα πέρνουμε τις διδαχές της, αλλά οι διδαχές της Ιστορίας δεν είναι το μίσος μεταξύ αδελφών... Είναι η γνώση των λαθών που γίνανε και η αποφυγή της επανάληψης τους. Λένε οι Χριστιανοί ότι οι Εθνικοί τους ρίχναν στα λιοντάρια... Έχει καμμία απολύτως σημασία; Μήπως ο πρόεδρος του ΥΣΕΕ συμμετείχε; Προφανώς και όχι! Δεν ζούσε ούτε ο προπάππους του τότε. Μάθετε και εσείς το μάθημα που πρέπει να μάθουν οι Εθνικοί και αφήστε στην άκρη τους χαρακτηρισμούς και τα μίση. Πολύ πιο σημαντικό είναι να βλέπετε τις επικίνδυνες απόψεις που μπορεί να σπέρνουν οι ιερείς σας, εκατέρωθεν, παρά να προσπαθείτε να βλάψετε και να προσβάλλετε ο ένας την πίστη του άλλου και την νοημοσύνη όλων μας. Πιο σημαντικό είναι να βλέπετε και να πολεμάτε την διαφθορά, και την σήψη των αξιών μέσα στην δική σας Εκκλησία παρά να προσπαθείτε να βρείτε στραβά στην αντίπερα όχθη. Για φινάλε θα παραθέσω τις σχετικές θέσεις του κόμματος που υποστηρίζω και τις οποίες προσυπογράφω καθώς με εκφράζουν απόλυτα.

ΘΡΗΣΚΕΙΑ
Αποκατάσταση του κύρους και του ΕΘΝΙΚΟΥ χαρακτήρα της Εκκλησίας. Αποκάθαρση του Κλήρου από τους υπηρέτες και προπαγανδιστές των Διεθνιστικών συμφερόντων και τους κίναιδους. Αναβάθμιση της εκκλησιαστικής Παιδείας και εκπαίδευση των Κληρικών πάνω σε Ελληνορθόδοξες αρχές και ιδανικά. Ανεξιθρησκεία μόνο για τα δόγματα που δεν θίγουν την Ελληνική Παράδοση και Ιστορία και δεν φθείρουν την δύναμη του Έθνους.

Τρίτη, 12 Ιανουαρίου 2010

Ο καπιταλισμός είναι η δυστυχία μας (4)


Ας συνεχίσουμε τώρα μετά το διάλειμμα επικαιρότητας και Χριστουγέννων την πολεμική μας ενάντια στον καπιταλισμό. Ας δούμε τώρα τον καπιταλισμό ως πηγή της σήψης αξιών, ιδανικών και ιδεών. Ας εξετάσουμε πρώτα τον λόγο για τον οποίο ο καπιταλισμός ευνοείται από μία τέτοια σήψη και για ποιο λόγο αυτή η σήψη εμφανίζεται επιλεκτικά σε μερικά έθνη και όχι σε άλλα. Τέλος θα δούμε πως ο καπιταλισμός προκαλεί αυτή την σήψη.
Η ροή της Ιστορίας δείχνει μία εμφανή διαφορά ανάμεσα στους λαούς και αυτό δεν έχει να κάνει με την γεωγραφική θέση αυτού του λαού. Ενάντια σε αυτό το γεωγραφικό προσδιορισμό σαφέστατη απόδειξη είναι οι μεγάλες διαφορές ανάμεσα σε λαούς που βρίσκονται πολύ κοντά γεωγραφικά και με πολλές ομοιότητες στην μορφολογία των εδαφών και των ακτών τους. Ας δούμε ένα παράδειγμα αυτών των διαφορών. Ο Ελληνικός λαός και πολιτισμός έζησε και αναπτύχθηκε στην εύκρατη περιοχή της Μεσογείου. Το ίδιο ακριβώς συνέβη και με τον αλβανικό λαό. Η μεγάλη διαφορά των δύο λαών είναι ότι ο ένας έχει να δείξει πολλές περιόδους μεγάλου πολιτισμού και αγώνων που διεξήχθησαν κάτω από αντίξοες συνθήκες, ενώ ο άλλος ιστορικά αποτελεί ένα λαό υπανάπτυκτο, ο οποίος μόνο λόγω των συμφερόντων των μεγάλων δυνάμεων μπόρεσε να αποκτήσει ιστορική ύπαρξη. Οι πρώτες ενδείξεις ζωής της αλβανικής φυλής υπήρξαν κάτω από το φως του Ελληνισμού με κάποιες μάχες που δόθηκαν με την Ελληνική Μακεδονική Αυτοκρατορία όπου και ηττήθηκαν πανυγηρικά. Μετά οι περιοχές και οι φυλές αυτές συγχωνεύτηκαν στην Ρωμαϊκή αυτοκρατορία και αργότερα στην Βυζαντινή ζώντας συνεχείς εισβολές και επιμιξίες με άλλες φυλές όπως οι διάφορες φυλές των Γότθων και τους Σλάβους. Η μεγάλη καμπή της Ιστορίας για την Αλβανία είναι στην περίοδο της τουρκοκρατίας όπου μεγάλοι πληθυσμοί Αζέρων τουρκογενών εποικεί τις περιοχές της σημερινής Αλβανίας. Δια της βίαιας πρόσμιξης με βορειότερους πληθυσμούς δημιουργείτε ένας κράτος γενιτσάρων με μόνο σκοπό την βοήθεια στην διοίκηση των δυτικών περιοχών της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Αυτός ο λαός είδε αναλαμπές στην μετέπειτα ιστορία του μόνο ως ετερόφωτο σώμα. Πρώτα η Ιταλία του Μουσολίνι της έδωσε υπόσταση ζητώντας ένα κράτος ανάχωμα και βοηθό ενάντια στην Ελλάδα. Μετά αποτέλεσε καταφύγιο των συμμοριτών που προσπάθησαν να κάνουν την Ελλάδα κομμουνιστική επαρχία και τέλος ο αμερικανοσιωνιστικός άξονας ευνοεί σήμερα τους αλβανούς στα σχέδια επεκτάσεως τους για σκοπούς που θα εξηγήσουμε παρακάτω. Ποιά ιδανικά μπορούν να διέπουν έναν τέτοιο λαό πέρα από αυτά της ιδιοτέλειας, της μιζέριας και της κουτοπονηριάς; Ο αλβανικός λαός αποτελεί ένα πρότυπο υλιστικής κοινωνίας και έχει τα απαραίτητα εφόδια για να λειτουργήσει μέσα στα πλαίσια του άκρατου καπιταλισμού άνετα χωρίς παρεμβάσεις. Για αυτό το λόγο οι απανταχού «προοδευτικοί» και καπιταλιστές προωθούν και θαυμάζουν τον αλβανικό εθνικισμό ενάντια στις γειτονικές του χώρες. Από την άλλη ένας λαός, όπως ο Ελληνικός, με μακρόχρονη Ιστορία και πνευματική πορεία διέπεται από ιδανικά και αξίες, οι οποίες όχι μόνον είναι ξένες, αλλά και εχθρικές απέναντι στον άκρατο υλισμό και την ισοπέδωση. Είναι λάθος, κατά την γνώμη μου, να βλέπουμε το ζήτημα καθαρά θρησκευτικά καθώς το αμερικανοσιωνιστικό τέρας δεν βοηθά όλους τους μουσουλμάνους και ταυτόχρονα καταδικάζει όλους τους Χριστιανούς. Η ηθική και στρατιωτική επέμβαση εναντίον της Παλαιστίνης, του Ιράκ, του Ιράν και συντόμως της Υεμένης είναι αδιάψευστοι μάρτυρες εναντίον αυτού. Απεναντίας οι δειλοί προδότες που φεύγουν από αυτές τις χώρες σαν ποντίκια που εγκαταλείπουν το πλοίο επιβραβεύονται από το σύστημα με μία θέση στην Ελλάδα. Είναι οπότε ζήτημα αξιών η επιβράβευση και η προώθηση από το σύστημα ή η τιμωρία και όχι θρησκείας. Άλλωστε βλέπουμε και στις χριστιανικές χώρες την πλήρη επιβράβευση των προσκυνημένων έναντι στις τιμωρίες που υπόκεινται τα απανταχού εθνικιστικά και εθνικοεπαναστατικά κινήματα.
Οι ηθικές αξίες και τα ιδανικά του λαού μας, όπως και πολλών ευρωπαϊκών λαών, πηγάζουν από την Ιστορία του, τους ήρωες του, τις θυσίες του και τους Θεούς του. Πηγάζουν από το ίδιο το αίμα της Φυλής του και όσα με φωτιά γράφονται σε αυτό. Όλα αυτά είναι ενάντια σε πρόσκαιρες υλιστικές χαρές και λύπες. Είναι αιώνια σε αντίθεση με τις επιταγές του καπιταλισμού, του μαρξισμού και εν γένει του εβραϊκού υλισμού. Για τους Έλληνες της αρχαιότητας η οικονομική ευμάρεια δεν συγκρινόταν ποτέ και για κανένα λόγο με την υστεροφημία. Ο πιο πλούσιος πολίτης των Αθηνών δεν είχε παντελώς καμία αξία μπροστά στον Σωκράτη ή έναν ανώνυμο ήρωα πολεμιστή της Μάχης του Μαραθώνα. Στην εθνικοσοσιαλιστική Σπάρτη οι 300 έμειναν χαραγμένοι στην μνήμη τους και στις δοξασίες τους και παραμένουν μέχρι σήμερα. Η αυταπάρνηση και ο ηρωισμός αυτού του λαού με μόνο σκοπό την προώθηση και την υπεράσπιση της Πατρίδος και του Ελληνισμού αποτελούν ανάθεμα στα μάτια των υλιστών. Διότι οι προσωρινοί φοβούνται το αιώνιο, όπως και εμείς οι θνητοί φοβούμαστε την αιωνιότητα του Θανάτου. Έτσι και ο υλισμός, όποιο όνομα και αν πάρει, θα προσπαθεί να ανυψώσει το προσωρινό του κουφάρι υπεράνω των πανανθρώπινων και αιώνιων αξιών. Και δεν είναι μόνο θέμα γοήτρου για τον υλιστή να καταφέρει να καταρρακώσει τις αιώνιες αξίες. Είναι και θέμα επιβίωσης καθώς αυτές οι αξίες με την διδαχή, αλλά και με την ίδια τους την ύπαρξη, είναι μοιραίο να δημιουργήσουν καινούργιους «αιώνιους» ανθρώπους που θα συσπειρώσουν τον λαό σε αγώνα ενάντια στους προσωρινούς δυνάστες τους. Ήδη στην σύντομη ιστορία της επικράτησης του υλισμού πάνω μας έχουν εμφανιστεί τέτοιοι ήρωες που παρά την λάσπη και τον πόλεμο του συστήματος εναντίον τους κατάφεραν μεγάλα χτυπήματα στο καπιταλμαρξιστικό δημιούργημα. Και επειδή οι ιδρυτές του καπιταλμαρξισμού είναι και δεισιδαίμονες φοβούνται τις προφητείες που μοιραία θα γίνουν κάποια στιγμή πραγματικότητα και προσπαθούν να τις κρύψουν, να τις δαιμονοποιήσουν και να τις κάνουν να μην πραγματοποιηθούν. Αλλά προσπαθούν μάταια και το μόνο που μπορεί να καταφέρουν είναι να καθυστερήσουν την αναπόφευκτη πτώση τους. Οι αιώνιες αξίες δεν μπορούν να θαφτούν κάτω από προσωρινά χτίσματα. Είναι μοιραίο τα άνθη της αιωνιότητας να ανθίσουν πάνω στα ερείπια του γκρεμισμένου προσωρινού κόσμου.
Όμως, πως ο καπιταλισμός προκαλεί την σήψη των αξιών; Ας το εξετάσουμε αυτό πέρα από την προφανή σχέση επιβλαβών ΜΚΟ, πολιτικών και δημοσιογράφων που χρηματοδοτούνται με αυτόν ακριβώς τον σκοπό. Ας αφήσουμε στην άκρη τους Λάκηδες, τους Πρετεντέρηδες και τους Γιωργάκηδες γιατί πρώτον ο ρόλος τους έχει πολυσυζητηθεί και δεύτερον ο πληγή είναι ακόμα πιο βαθιά. Άλλωστε για όλους αυτούς, η ύπαρξη τους τροφοδοτείται και με νούμερα τηλεθεάσεως και ψήφους, πέρα από την οικονομική και ηθική βοήθεια του υπόλοιπου κυκλώματος προδοτών και γενικά του συστήματος. Το, κατά τη γνώμη μου, πραγματικά άξιο απορίας είναι πως όλοι αυτοί υπάρχουν και έχουν απήχηση. Κανονικά σε μία υγιή κοινωνία όλοι αυτοί δεν θα είχαν καμία επιτυχία παρά την στήριξη του συστήματος. Δεν θα επιχειρήσουμε να βρούμε την αλήθεια στα Ιστορικά γεγονότα της Ελλάδας καθώς, για μένα, απλώς αποτελούν δικαιολογίες μίας χρεωκοπημένης δεξιάς παράταξης. Σίγουρα αυτά τα γεγονότα είχαν την επίδραση τους στην όλη κατάσταση αλλά η επίδραση αυτή εντοπίζεται μόνο στην ταχύτητα εξάπλωσης του φαινομένου. Οι πράκτορες του αντεθνικισμού, του αντιρατσισμού και άλλων ονομάτων με τις οποίες παρουσιάζεται ο γνωστός και πάντα ίδιος μειοψηφικός συφερτός, θα βρίσκαν τελικά τρόπο να δράσουν παρά τις όποιες ενέργειες θα γινόντουσαν εναντίον τους. Η απάντηση βρίσκεται στην ίδια την φύση του καπιταλισμού. Η νωθρότητα και η σιγουριά θα έκανε τον οποιοδήποτε άνθρωπο παχύσαρκο, δυσκίνητο και ανίκανο για οποιασδήποτε μορφής άμυνα. Το ίδιο συμβαίνει και στους λαούς που ζούνε για πολλά χρόνια την καθοδική σπείρα ευημάριας-κρίσεων του καπιταλισμού, οι οποίες οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια στην υποδούλωση του λαού κάτω από τον ζυγό των λίγων κεφαλαιοκρατών. Ήσυχοι και τεμπέληδες πνευματικά το μόνο που ελπίζουν μετά από μία οικονομική κρίση είναι η οικονομική ανάπτυξη, η οποία θα τους φέρει σε λίγο χειρότερη θέση από την προηγούμενη «καλή» περίοδο τους. Ολοένα και περισσότερο βουτηγμένοι στον υλισμό δεν έχουν τις άμυνες και τα ένστικτα να αναγνωρίσουν το πρόβλημα και να το αντιμετωπίσουν. Μάλιστα οι λίγοι φωτισμένοι φαντάζουν για αυτούς τους προύχοντες των ρωμαϊκών οργίων γραφικοί. Στην απελπισία στην οποία οδηγούνται σπρώχνουν παράμερα την σκληρή αλήθεια και τάσσονται στο πλευρό των κολάκων, οι οποίοι τους δια βεβαιούν ότι όλα πάνε καλά στο πολυαγαπημένο τους σύστημα και τους προσφέρουν και τον αποδιοπομπαίο τράγο. Στην σημερινή εποχή ο αποδιοπομπαίος τράγος είναι ο εθνικισμός, η μοναδική φωνή λογικής μέσα στην θύελλα. Θυμίζουν, δε, όλα αυτά τόσο πολύ την εποχή που ο Χριστός προσφερόταν ως αποδιοπομπαίος τράγος στους Ρωμαίους από τους κόλακες εκ συναγωγής που σου έρχεται να γελάσεις με την έλλειψη φαντασίας της εν λόγω φάρας. Τα κόλπα τους, όμως, παρότι κοινότυπα είναι αποτελεσματικά και ως γνωστόν «ομάδα που κερδίζει, δεν αλλάζει». Η μόνη λύση που έχει βρεθεί μέχρι στιγμής στα εν λόγω κόλπα είναι η συσπείρωση γύρω από φωτισμένους ανθρώπους. Η λύση αυτή, όμως, έρχεται σπάνια στην Ιστορία οπότε θα πρέπει να δημιουργήσουμε τις δικές μας γραμμές άμυνας αναμένοντας τον επόμενο Αρχηγό ή να φροντίσουμε να τον αναγνωρίσουμε όταν αυτός έρθει. Εγώ με την σειρά μου θα πω ότι η Ιστορία θα πρέπει να μας γίνει οδηγός και παράδειγμα για τον τρόπο δράσης μας γιατί λαός χωρίς Ιστορία δεν έχει ούτε παρόν, ούτε μέλλον.

Παρασκευή, 1 Ιανουαρίου 2010

Περί ελληνοποιήσεων

Έμαθα πρόσφατα ότι το Ελληνικό(;) κράτος ετοιμάζει νομοθέτημα για την άμεση ελληνοποίηση αμέτρητων αλλόφυλων. Σε μία εποχή οικονομικής κρίσης έχουμε αλήθεια την πολυτέλεια να ξοδεύουμε τόσα χρήματα για την μετάγγιση αίματος σε τόσους Αλβανούς, Πακιστανούς κτλπ; Γιατί με τα φτωχά μου Ελληνικά δεν μπορώ να εκλάβω αλλιώς την έννοια της ελληνοποιήσεως. Σύμφωνα με τον Ηρόδοτο ο Ελληνισμός είναι το ομόαιμον, το ομότροπον και το ομόθρησκον. Το ομόθρησκον διαμέσου των αιώνων και της Ιστορίας το απεμπολήσαμε καθώς η πλειοψηφία του Ελληνισμού προσυλητίστικε σε μία νέα, σχετικώς, θρησκεία τον Χριστιανισμό, οπότε τουλάχιστον στα μάτια του Εθνικοσοσιαλισμού η ανεξιθρησκεία είναι μονόδρομος αρκεί η εκάστωτε θρησκεία να μην προσβάλει με την παρουσία της τον Ελληνισμό. Το ομότροπον, ας πούμε ότι, καλύπτεται μέσω της Παιδείας. Το ουσιαστικό πρόβλημα βέβαια σε αυτό είναι ότι η Νέα Τάξις προσπαθεί να εφαρμόσει το ομότροπον βάσει των ξένων και μέσω της αφελληνοποιήσεως της Παιδείας. Αλλά χάριν συζητήσεως ας συμφωνήσουμε και σε αυτό. Το ομόαιμον πώς ακριβώς θα γίνει;


Ας παραδεχτούμε, προς στιγμήν, ότι όλα αυτά αποτελούν εθνικιστικά κατάλοιπα τα οποία, σύμφωνα με μία ισχνή μειοψηφία του λαού, πρέπει να εκλείψουν. Ας το παραδεχτούμε έτσι ώστε να δείξουμε την πνευματική μαλάκυνση που διακατέχει τους ταραγμένους τους εγκεφάλους. Ας δούμε για αρχή την αλλοίωση του πλυθησμού μέσω μίας τέτοιας κίνησης έτσι ώστε να καταλάβουμε σε τι αποσκοπεί το όλο ζήτημα. Αμέσως μετά την ελληνοποίηση των παιδιών τους, οι γονείς θα ελληνοποιηθούν ή τουλάχιστον θα νομιμοποιηθούν. Αυτό σημαίνει ότι ο πλυθησμός της Ελλάδος με μία κίνηση θα πάει από τα 11εκ στα 14εκ. Οι θέσεις εργασίας θα έχουν αυξηθεί παράλληλα; Φυσικά και όχι! Μετά με το νόμο περί ενοποίησης οικογενειών του Σημίτη θα έρθουν και όλοι οι συγγενείς όλων αυτών των νέων «ελλήνων». Έτσι με μία μόνο κίνηση ο πλυθησμός της Ελλάδας θα φτάσει τα 15-16εκ ενώ οι θέσεις εργασίας δεν αρκούν ούτε για να απασχολήσουν τους πραγματικούς Έλληνες. Επιπλέον εκεί που για έναν άνεργο φάνταζε ως μία σίγουρη επιλογή ο στρατός και η αστυνομία, τώρα θα έχουμε και εκεί σχεδόν αποκλειστικά μαυροκίτρινους έποικους να απασχολούνται. Έτσι με μία κίνηση ο στρατός και η αστυνομία μας περνάνε στον στρατό κατοχής που από οικονομικός θα γίνει και πραγματικός. Για να μην αναφέρω φυσικά και το προφανές, ότι δηλαδή κανένας από τους Αφγανούς «πρόσφυγες» δεν μιλά αφγανικά αλλά όλοι μιλούν άπταιστα τούρκικα… Έτσι αγαπητοί αριστερούληδες η εργατική τάξη χάνει κάθε δύναμη της καθώς θα γεμίσουν τα συνδικάτα με απεργοσπάστες και πεινασμένους προδότες. Για περαιτέρω εξηγήσεις δείτε προηγούμενο άρθρο μου.


«Μα θα έχουν αφομοιωθεί» προτάσσει απευθείας ο μέσος αστός. Του ανταπαντώ ότι ποτέ μα ποτέ δεν πρόκειται να αφομοιωθούν. Ένα προφανές παράδειγμα είναι η Αμερική. Εκεί οι Γερμανοί έχουν το γερμανικό λόμπι, οι Εβραίοι το Εβραϊκό λόμπι, οι Έλληνες το Ελληνικό λόμπι κ.ο.κ. Οι λαοί δεν ξεχνούν ποτέ την καταγωγή τους και πάντα στην καρδιά τους έχουν πρώτα την πατρίδα για την οποία κυλά το αίμα τους. Στην Αμερική οι μαύροι σχηματίζουν αυτοβούλως τα γκέτο τους, όπου εκεί είναι πραγματική ζούγκλα παρόμοια με αυτή που ζούσαν οι προγόνοι τους. Ναρκωτικά, πορνεία, όπλα και άφθονη μουσική που μοιάζει με τα αφρικανικά ταμ-ταμ. Μετά από πολλές γενιές και πολλούς αγώνες οι Αφροαμερικάνοι παραμένουν Αφρικάνοι που απλά ζούν στην Αμερική. Καμμία παντελώς αφομοίωση πέραν κάποιων ελαχίστων εξαιρέσεων. Μπροστά σε αυτό το προφανές γεγονός όλα τα σοβαρά κράτη του κόσμου αποστρέφονται και καταργούν παρόμοια νομοθετήματα όπως αυτό που ετοιμάζεται στην Ελλάδα. Αλλά εμείς βλέπουμε που αυτοί τα καταργούν και δεν καταλαβαίνουμε ότι μάλλον κάτι ξέρουν.



Ας πάμε τώρα στους αστούς «πατριώτες»… Μέσα από δηλώσεις του στα Νέα που παραθέτω παρακάτω ο κ.Καρατζαφέρης λέει ότι πρέπει να ελληνοποιηθούν τα παιδιά των μεταναστών στην Ελλάδα. Να τους αποδοθεί η υπηκοότητα όπως χαρακτηριστικά λέει.


Ας τη δούμε με όλη την καλή αστική διάθεση τώρα αυτή τη δήλωση και να την κρίνουμε. Καταρχάς σε κανένα χαρτί που θα δείτε και σε κανένα νομοθέτημα δεν διαχωρίζεται η ιθαγένεια από την υπηκοότητα. Κοινώς θα έχουν πλήρη δικαιώματα και λιγότερες υποχρεώσεις, όπως πάντα. Οι αστοί απλά βλέπουν τους υπολοίπους να ετοιμάζουν διεύρυνση του εκλογικού σώματος και κοιτάνε να μην χάσουν κομμάτι της πίτας. Επιπλέον δεν χάνουν ευκαιρία να στηρίζουν τις αντιλαϊκές πολιτικές μιας και αυτό βοηθά τους φίλους εκδότες και μαυραγορίτες του κ.Καρατζαφέρη. Ας θυμηθώ και τις δηλώσεις της υπ.βουλευτή του ΛΑ.Ο.Σ κ. Πρεβεζάνου, όταν έλεγε ότι είναι απαραίτητες οι ελληνοποιήσεις καθώς αυτοί θα υπερασπιστούν τα σύνορα μας και θα κάνουν την οικονομία μας να λειτουργήσει. Να της απαντήσω ότι ποτέ όλοι αυτοί οι λαθραίοι και νόμιμοι δεν βοηθήσαν ποτέ την Ελλάδα καθώς στέλνουν τα λεφτά ως εμβάσματα στις πατρίδες τους και δεύτερον να της πώ ότι ένα πακιστανικό κράτος, Ελληνικό μόνο στην ονομασία ,δεν με αφορά και πιστεύω ότι δεν αφορά και κανέναν εθνικιστή και κανέναν σκεπτόμενο Έλληνα γενικά. Στο ρετιρέ της πολυκατοικίας κάθεται πλέον ο κ.Σαμαράς. Δεν πιστεύω πως υπάρχει νοήμων Έλληνας που να μην χάρηκε την ήττα της Ντόρας στις προεδρικές εκλογές. Πολλοί μάλιστα χαρήκαν την νίκη του κ.Σαμαρά αν και εγώ δεν καταλαβαίνω γιατί. Και ήδη ήρθαν οι πρώτες δηλώσεις που επιβεβαιώνουν τις αμφιβολίες μου. Δεν είναι πρόβλημα σύμφωνα με τον κ.Σαμαρά οι ήδη υπεράριθμοι νόμιμοι μετανάστες. Το πρόβλημα είναι οι παράνομοι και λέει όχι στο δικαίωμα του Ελληνικού λαού για δημοψήφισμα για το λαθρομεταναστευτικό ζήτημα. Εμφανής η προδοσία αλλά θα διατηρήσω τις επιφυλάξεις μου μέχρι να δώ και την τελική θέση του στο ζήτημα της ελληνοποιήσεως αν και είμαι σχεδόν σίγουρος για την θέση που θα λάβει το κόμμα της προδοσίας. Έστω και να δώσει θέση ενάντια στην ελληνοποίηση ο Σαμαράς είναι σίγουρο ότι μέσα στην ΝΔ υπάρχουν ακόμα οι προδοτικοί μηχανισμοί της Ντόρας που θα τον υποσκάψουν και θα ψηφίσουν υπέρ.


Ας περάσουμε τώρα στα δικά μας. Η απειλή για την εθνοφυλετική αγνότητα και σύσταση του Ελληνισμού είναι προφανής και στέκεται ως Δαμόκλειος Σπάθη απάνω μας. Πάντα έβλεπα την Ελλάδα ως φράγμα που κρατούσε την λαίλαπα που πάντα απειλούσε να πέσει πάνω σε εμάς και συνεπώς στην Άρια Ευρώπη. Το φράγμα αυτό φαίνεται ότι βρίσκεται στα τελευταία του. Είναι ευκολό να μας κατακλύσει η απελπισία και να μας κυριεύσει ο πεσσιμισμός. Όμως ας θυμηθούμε μερικά ιστορικά γεγονότα που θα αποτελέσουν οδηγό στα σκοτεινά, για τον Ελληνισμό, χρόνια που φαίνεται να έρχονται. Το 1453, ως γνωστόν, η Πόλις εάλω παρά του τουρκικού στρατού. Άλλη μία διεθνιστική λαίλαπα με μορφή αυτοκρατορίας έπεσε πάνω στον Ελληνισμό με ορμή, και δυστυχώς τότε κέρδισε σε αντίθεση με τις διεθνιστικές εκστρατείες των Περσών. Τώρα όπως και τότε ο εχθρός βοηθάτε από την ίδια «συνοικία του Περάν» που ανοίγει την Κερκόπορτα. Όμως ο Ελληνισμός επέζησε από την άγρια διεθνιστική λαίλαπα της τουρκοκρατίας. Μία τουρκοκρατία που χαρακτηρίστηκε από σκληρές επικοίσεις και εθνοκαθάρσεις εις βάρος του Ελληνισμού. Με παιδομαζώματα και γενίτσαρους αλλά στο τέλος το Γένος έζησε και νίκησε. Η τακτική και η στρατηγική που ακολουθήθηκε τότε θα πρέπει να ακολουθηθεί και τώρα. Μηδενική ανοχή στους ελληνοποιημένους εισβολείς, μηδενική ανάμειξη μαζί τους, κρυφό σχολειό για την Ιστορία μας και την γλώσσα μας. Συσπείρωση γύρω από τις πραγματικές εθνικές δυνάμεις και γιαούρτι στους αστούς προδότες ψευτοπατριώτες του διεθνισμού. Και όταν έρθει η ώρα τσεκούρι και φωτιά στους προσκυνημένους. Η μόνη διαφορά είναι ότι τώρα η «τουρκοκρατία» είναι πανευρωπαϊκή και δεν θα πρέπει να περιμένουμε κάποιον βολεμένο αστό Άγγλο ή Γάλλο για να μας σώσει και να μας κοροϊδέψει παράλληλα. Καλύτερα έτσι χωρίς πάτρωνες και υποχρεώσεις.


Ο σκοπός του συστήματος είναι για άλλη μία φορά πολλαπλός. Δεν είναι μόνο ότι όλοι αυτοί πλέον δεν θα μπορούν να αποβληθούν με τίποτα από την χώρα με όλες τις αντιλαϊκές συνέπειες που αυτό έχει. Το σύστημα έχει καταλάβει ότι δεν μπορεί να ανακόψει με τίποτα την άνοδο του Λαϊκού Εθνικιστικού συνδέσμου παρά τα κόμματα αναχώματα και τις εκλογικές νοθείες που διαπράττει. Έτσι φροντίζει μία διεύρυνση του εκλογικού σώματος έτσι ώστε η φωνή του Έλληνα να χαθεί στον κυκεώνα της πολυπολιτισμικότητας. Πρέπει οι Έλληνες να αφήσουν στην άκρη τις αστικές τους ανησυχίες και να συσπειρωθούν άμεσα στον Λαϊκο Σύνδεσμο Χρυσή Αυγή πρίν είναι αργά. Πρέπει να καταλάβουν ότι το είμαι ΠΑΣΟΚος και πατριώτης ή ΝΔ πατριώτης ή ΚΚΕ πατριώτης ή ΛΑ.Ο.Σ πατριώτης αποτελεί ψευδαίσθηση και δικαιολογία. Είναι κόμματα προδοσίας και πρέπει να τιμωρηθούν αναλόγως. Η αποχή δεν είναι λύση, ούτε το άκυρο. Μόνο η καθαρή εθνικιστική ψήφος και δράση τους ενοχλεί και αυτή πρέπει να λάβουν. Ζήτω η Νίκη!